дедо

Bulgarian

Etymology

West Bulgarian pronunciation of дѣдо (dědo) (with the pronunciation value of Ѣ (Ě) = [ɛ]), from Old Church Slavonic дѣдъ (dědŭ), from Proto-Slavic *dědъ.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdɛdo]
  • Rhymes: -ɛdo
  • Syllabification(key): де‧до

Noun

де́до • (dédom (dialect)

  1. alternative form of дя́до (djádo)

Declension

Declension of де́до
singular plural
indefinite де́до
dédo
де́довци, деди́1, де́дове2
dédovci, dedí1, dédove2
definite де́дото
dédoto
де́довците, деди́те1, де́довете2
dédovcite, dedíte1, dédovete2
vocative form де́де
déde
де́довци, деди́1, де́дове2
dédovci, dedí1, dédove2

1Poetic.
2Archaic.

References

  • дядо”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Sofia: Bulgarian Academy of Sciences, 2014

Anagrams

  • доде (dode)

Macedonian

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *dědъ.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdɛdɔ]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: де‧до

Noun

дедо • (dedom (plural дедовци, feminine баба, relational adjective дедов or дедовски, diminutive деде or деденце or дедуле, augmentative дедиште)

  1. grandfather
  2. elderly man
  3. father-in-law (wife's father)
    Synonym: тест m (test)
  4. (in the plural) forefathers, ancestors

Declension

Declension of дедо
singular plural
indefinite дедо (dedo) дедовци (dedovci)
definite unspecified дедото (dedoto) дедовците (dedovcite)
definite proximal дедово (dedovo) дедовциве (dedovcive)
definite distal дедоно (dedono) дедовцине (dedovcine)
vocative дедо (dedo) дедовци (dedovci)

Derived terms