герцоґ
Pannonian Rusyn
Etymology
Borrowed from German Herzog, from Middle High German herzog.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈɦɛrt͡sɔk]
- Rhymes: -ɛrt͡sɔk
- Hyphenation: гер‧цоґ
Noun
герцоґ (hercog) m pers
- alternative form of герцеґ (herceg)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | герцоґ (hercog) | герцоґи / герцоґове (hercogi / hercogove) |
| genitive | герцоґа (hercoga) | герцоґох (hercogox) |
| dative | герцоґови (hercogovi) | герцоґом (hercogom) |
| accusative | герцоґа (hercoga) | герцоґох (hercogox) |
| instrumental | герцеоґом (herceogom) | герцоґами (hercogami) |
| locative | герцоґови (hercogovi) | герцоґох (hercogox) |
| vocative | герцоґ (hercog) | герцоґи / герцоґове (hercogi / hercogove) |
References
- Medʹeši, H.; Fejsa, M.; Timko-Djitko, O. (2010), “герцоґ”, in Ramač, Ju., editor, Руско-сербски словнїк [Rusyn-Serbian Dictionary] (in Pannonian Rusyn), Novi Sad: Faculty of Philosophy
Ukrainian
Noun
ге́рцоґ • (hércog) m pers (genitive ге́рцоґа, nominative plural ге́рцоґи, genitive plural ге́рцоґів, female equivalent герцоґи́ня, relational adjective ге́рцоґський)
- 1928–1933 spelling of ге́рцог (hércoh, “duke”), which was deprecated in the orthography reform of 1933
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ге́рцоґ hércog |
ге́рцоґи hércogy |
| genitive | ге́рцоґа hércoga |
ге́рцоґів hércogiv |
| dative | ге́рцоґові, ге́рцоґу hércogovi, hércogu |
ге́рцоґам hércogam |
| accusative | ге́рцоґа hércoga |
ге́рцоґів hércogiv |
| instrumental | ге́рцоґом hércogom |
ге́рцоґами hércogamy |
| locative | ге́рцоґові, ге́рцоґу hércogovi, hércogu |
ге́рцоґах hércogax |
| vocative | ге́рцоґу hércogu |
ге́рцоґи hércogy |
Derived terms
noun
- ге́рцоґство n (hércogstvo, “duchy”)