вотчинный
Russian
Etymology
во́тчина (vótčina) + -ный (-nyj)
Pronunciation
- IPA(key): [ˈvot͡ɕːɪn(ː)ɨj]
Adjective
во́тчинный • (vótčinnyj)
- (relational) patrimony
- 1880, Михаил Салтыков-Щедрин [Mikhail Saltykov-Shchedrin], “Семейный суд”, in Господа Головлёвы; English translation from I. P. Foote, transl., The Golovlevs, Oxford: Oxford University Press, 1986:
- — Я его́ к тебе́ в во́тчину пришлю́! корми́ на свой счёт! — пригрози́лась она́ бурми́стру, — не на во́тчинный счёт, а на со́бственный свой!
- — Ja jevó k tebé v vótčinu prišljú! kormí na svoj sčot! — prigrozílasʹ oná burmístru, — ne na vótčinnyj sčot, a na sóbstvennyj svoj!
- ‘I’ll send him to your village! You can feed him at your own cost!’ she threatened the bailiff. ‘Not at the village cost either, but your own!’
Declension
Declension of во́тчинный (unknown short forms)
| masculine | neuter | feminine | plural | ||
|---|---|---|---|---|---|
| nominative | во́тчинный vótčinnyj |
во́тчинное vótčinnoje |
во́тчинная vótčinnaja |
во́тчинные vótčinnyje | |
| genitive | во́тчинного vótčinnovo |
во́тчинной vótčinnoj |
во́тчинных vótčinnyx | ||
| dative | во́тчинному vótčinnomu |
во́тчинной vótčinnoj |
во́тчинным vótčinnym | ||
| accusative | animate | во́тчинного vótčinnovo |
во́тчинное vótčinnoje |
во́тчинную vótčinnuju |
во́тчинных vótčinnyx |
| inanimate | во́тчинный vótčinnyj |
во́тчинные vótčinnyje | |||
| instrumental | во́тчинным vótčinnym |
во́тчинной, во́тчинною vótčinnoj, vótčinnoju |
во́тчинными vótčinnymi | ||
| prepositional | во́тчинном vótčinnom |
во́тчинной vótčinnoj |
во́тчинных vótčinnyx | ||