бискоупъ
Old Church Slavonic
Etymology
From Latin episcopus (“overseer”), from Ancient Greek ἐπίσκοπος (epískopos, “overseer”)", from ἐπισκοπέω (episkopéō, “I watch over”), from ἐπί (epí, “over”) + σκοπέω (skopéō, “I examine”).
Pronunciation
- Hyphenation: бис‧коу‧пъ
Noun
бискоупъ • (biskupŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | бискоупъ biskupŭ |
бискоупа biskupa |
бискоупи biskupi |
| genitive | бискоупа biskupa |
бискоупоу biskupu |
бискоупъ biskupŭ |
| dative | бискоупоу biskupu |
бискоупома biskupoma |
бискоупомъ biskupomŭ |
| accusative | бискоупъ biskupŭ |
бискоупа biskupa |
бискоупꙑ biskupy |
| instrumental | бискоупомъ biskupomŭ |
бискоупома biskupoma |
бискоупꙑ biskupy |
| locative | бискоупѣ biskupě |
бискоупоу biskupu |
бискоупѣхъ biskupěxŭ |
| vocative | бискоупе biskupe |
бискоупа biskupa |
бискоупи biskupi |