билӱ

Southern Altai

Etymology

From билеер (bileer), from Proto-Turkic *bile-.

Noun

билӱ • (bilü)

  1. whetstone, hone

Declension

Inflection of билӱ
singular plural
absolute билӱ (bilü) билӱлер (bilüler)
definite genitive билӱниҥ (bilüniŋ) билӱлердиҥ (bilülerdiŋ)
dative билӱге (bilüge) билӱлерге (bilülerge)
definite accusative билӱди (bilüdi) билӱлерди (bilülerdi)
locative билӱде (bilüde) билӱлерде (bilülerde)
ablative билӱдеҥ (bilüdeŋ) билӱлердеҥ (bilülerdeŋ)

References

  • N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “билӱ”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN