ψυχοκόρη
Greek
Etymology
From ψυχο- (psycho-, “ψυχή soul”) + κόρη (kóri, “daughter”).
Pronunciation
- IPA(key): /psi.xoˈko.ɾi/
- with article, feminine singular accusative την (tin): IPA(key): /tim‿bzi.xoˈko.ɾi/
- Hyphenation: ψυ‧χο‧κό‧ρη
Noun
ψυχοκόρη • (psychokóri) f (plural ψυχοκόρες, masculine ψυχογιός)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ψυχοκόρη (psychokóri) | ψυχοκόρες (psychokóres) |
| genitive | ψυχοκόρης (psychokóris) | — |
| accusative | ψυχοκόρη (psychokóri) | ψυχοκόρες (psychokóres) |
| vocative | ψυχοκόρη (psychokóri) | ψυχοκόρες (psychokóres) |
Further reading
- ψυχοκόρη, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language