χρεωστέω

Ancient Greek

Etymology

χρεώστης (khreṓstēs) +‎ -έω (-éō).

Pronunciation

 

Verb

χρεωστέω • (khreōstéō)

  1. to be in debt

Inflection

   Present: χρεωστέω, χρεωστέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative χρεωστέω χρεωστέεις χρεωστέει χρεωστέετον χρεωστέετον χρεωστέομεν χρεωστέετε χρεωστέουσῐ(ν)
subjunctive χρεωστέω χρεωστέῃς χρεωστέῃ χρεωστέητον χρεωστέητον χρεωστέωμεν χρεωστέητε χρεωστέωσῐ(ν)
optative χρεωστέοιμῐ χρεωστέοις χρεωστέοι χρεωστέοιτον χρεωστεοίτην χρεωστέοιμεν χρεωστέοιτε χρεωστέοιεν
imperative   χρεώστεε χρεωστεέτω χρεωστέετον χρεωστεέτων   χρεωστέετε χρεωστεόντων
middle/passive indicative χρεωστέομαι χρεωστέῃ,
χρεωστέει 		χρεωστέεται χρεωστέεσθον χρεωστέεσθον χρεωστεόμεθᾰ χρεωστέεσθε χρεωστέονται
subjunctive χρεωστέωμαι χρεωστέῃ χρεωστέηται χρεωστέησθον χρεωστέησθον χρεωστεώμεθᾰ χρεωστέησθε χρεωστέωνται
optative χρεωστεοίμην χρεωστέοιο χρεωστέοιτο χρεωστέοισθον χρεωστεοίσθην χρεωστεοίμεθᾰ χρεωστέοισθε χρεωστέοιντο
imperative   χρεωστέου χρεωστεέσθω χρεωστέεσθον χρεωστεέσθων   χρεωστέεσθε χρεωστεέσθων
active middle/passive
infinitive χρεωστέειν χρεωστέεσθαι
participle m χρεωστέων χρεωστεόμενος
f χρεωστέουσᾰ χρεωστεομένη
n χρεωστέον χρεωστεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: χρεωστῶ, χρεωστοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative χρεωστῶ χρεωστεῖς χρεωστεῖ χρεωστεῖτον χρεωστεῖτον χρεωστοῦμεν χρεωστεῖτε χρεωστοῦσῐ(ν)
subjunctive χρεωστῶ χρεωστῇς χρεωστῇ χρεωστῆτον χρεωστῆτον χρεωστῶμεν χρεωστῆτε χρεωστῶσῐ(ν)
optative χρεωστοίην,
χρεωστοῖμῐ 		χρεωστοίης,
χρεωστοῖς 		χρεωστοίη,
χρεωστοῖ 		χρεωστοῖτον,
χρεωστοίητον 		χρεωστοίτην,
χρεωστοιήτην 		χρεωστοῖμεν,
χρεωστοίημεν 		χρεωστοῖτε,
χρεωστοίητε 		χρεωστοῖεν,
χρεωστοίησᾰν
imperative   χρεώστει χρεωστείτω χρεωστεῖτον χρεωστείτων   χρεωστεῖτε χρεωστούντων
middle/passive indicative χρεωστοῦμαι χρεωστεῖ,
χρεωστῇ 		χρεωστεῖται χρεωστεῖσθον χρεωστεῖσθον χρεωστούμεθᾰ χρεωστεῖσθε χρεωστοῦνται
subjunctive χρεωστῶμαι χρεωστῇ χρεωστῆται χρεωστῆσθον χρεωστῆσθον χρεωστώμεθᾰ χρεωστῆσθε χρεωστῶνται
optative χρεωστοίμην χρεωστοῖο χρεωστοῖτο χρεωστοῖσθον χρεωστοίσθην χρεωστοίμεθᾰ χρεωστοῖσθε χρεωστοῖντο
imperative   χρεωστοῦ χρεωστείσθω χρεωστεῖσθον χρεωστείσθων   χρεωστεῖσθε χρεωστείσθων
active middle/passive
infinitive χρεωστεῖν χρεωστεῖσθαι
participle m χρεωστῶν χρεωστούμενος
f χρεωστοῦσᾰ χρεωστουμένη
n χρεωστοῦν χρεωστούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • Greek: χρωστάω (chrostáo)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.