χιάζω

Ancient Greek

Pronunciation

 

Etymology 1

    From Χῖος (Khîos) +‎ -άζω (-ázō).

    Verb

    χῑάζω • (khīázō)

    1. to behave like a Chian
    Conjugation
       Present: χῑᾰ́ζω
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative χῑᾰ́ζω χῑᾰ́ζεις χῑᾰ́ζει χῑᾰ́ζετον χῑᾰ́ζετον χῑᾰ́ζομεν χῑᾰ́ζετε χῑᾰ́ζουσῐ(ν)
    subjunctive χῑᾰ́ζω χῑᾰ́ζῃς χῑᾰ́ζῃ χῑᾰ́ζητον χῑᾰ́ζητον χῑᾰ́ζωμεν χῑᾰ́ζητε χῑᾰ́ζωσῐ(ν)
    optative χῑᾰ́ζοιμῐ χῑᾰ́ζοις χῑᾰ́ζοι χῑᾰ́ζοιτον χῑᾰζοίτην χῑᾰ́ζοιμεν χῑᾰ́ζοιτε χῑᾰ́ζοιεν
    imperative   χῑ́ᾰζε χῑᾰζέτω χῑᾰ́ζετον χῑᾰζέτων   χῑᾰ́ζετε χῑᾰζόντων
    active
    infinitive χῑᾰ́ζειν
    participle m χῑᾰ́ζων
    f χῑᾰ́ζουσᾰ
    n χῑᾰ́ζον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐχῑ́ᾰζον
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐχῑ́ᾰζον ἐχῑ́ᾰζες ἐχῑ́ᾰζε(ν) ἐχῑᾰ́ζετον ἐχῑᾰζέτην ἐχῑᾰ́ζομεν ἐχῑᾰ́ζετε ἐχῑ́ᾰζον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: χῑᾰ́σω
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative χῑᾰ́σω χῑᾰ́σεις χῑᾰ́σει χῑᾰ́σετον χῑᾰ́σετον χῑᾰ́σομεν χῑᾰ́σετε χῑᾰ́σουσῐ(ν)
    optative χῑᾰ́σοιμῐ χῑᾰ́σοις χῑᾰ́σοι χῑᾰ́σοιτον χῑᾰσοίτην χῑᾰ́σοιμεν χῑᾰ́σοιτε χῑᾰ́σοιεν
    active
    infinitive χῑᾰ́σειν
    participle m χῑᾰ́σων
    f χῑᾰ́σουσᾰ
    n χῑᾰ́σον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐχῑ́ᾰσᾰ
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐχῑ́ᾰσᾰ ἐχῑ́ᾰσᾰς ἐχῑ́ᾰσε(ν) ἐχῑᾰ́σᾰτον ἐχῑᾰσᾰ́την ἐχῑᾰ́σᾰμεν ἐχῑᾰ́σᾰτε ἐχῑ́ᾰσᾰν
    subjunctive χῑᾰ́σω χῑᾰ́σῃς χῑᾰ́σῃ χῑᾰ́σητον χῑᾰ́σητον χῑᾰ́σωμεν χῑᾰ́σητε χῑᾰ́σωσῐ(ν)
    optative χῑᾰ́σαιμῐ χῑᾰ́σειᾰς,
    χῑᾰ́σαις     		χῑᾰ́σειε(ν),
    χῑᾰ́σαι     		χῑᾰ́σαιτον χῑᾰσαίτην χῑᾰ́σαιμεν χῑᾰ́σαιτε χῑᾰ́σειᾰν,
    χῑᾰ́σαιεν
    imperative   χῑ́ᾰσον χῑᾰσᾰ́τω χῑᾰ́σᾰτον χῑᾰσᾰ́των   χῑᾰ́σᾰτε χῑᾰσᾰ́ντων
    active
    infinitive χῑᾰ́σαι
    participle m χῑᾰ́σᾱς
    f χῑᾰ́σᾱσᾰ
    n χῑᾰ́σᾰν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: κεχῑ́ᾰκᾰ
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative κεχῑ́ᾰκᾰ κεχῑ́ᾰκᾰς κεχῑ́ᾰκε(ν) κεχῑᾰ́κᾰτον κεχῑᾰ́κᾰτον κεχῑᾰ́κᾰμεν κεχῑᾰ́κᾰτε κεχῑᾰ́κᾱσῐ(ν)
    subjunctive κεχῑᾰ́κω κεχῑᾰ́κῃς κεχῑᾰ́κῃ κεχῑᾰ́κητον κεχῑᾰ́κητον κεχῑᾰ́κωμεν κεχῑᾰ́κητε κεχῑᾰ́κωσῐ(ν)
    optative κεχῑᾰ́κοιμῐ,
    κεχῑᾰκοίην     		κεχῑᾰ́κοις,
    κεχῑᾰκοίης     		κεχῑᾰ́κοι,
    κεχῑᾰκοίη     		κεχῑᾰ́κοιτον κεχῑᾰκοίτην κεχῑᾰ́κοιμεν κεχῑᾰ́κοιτε κεχῑᾰ́κοιεν
    imperative   κεχῑ́ᾰκε κεχῑᾰκέτω κεχῑᾰ́κετον κεχῑᾰκέτων   κεχῑᾰ́κετε κεχῑᾰκόντων
    active
    infinitive κεχῑᾰκέναι
    participle m κεχῑᾰκώς
    f κεχῑᾰκυῖᾰ
    n κεχῑᾰκός
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Pluperfect: ἐκεχῑᾰ́κειν
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐκεχῑᾰ́κειν,
    ἐκεχῑᾰ́κη     		ἐκεχῑᾰ́κεις,
    ἐκεχῑᾰ́κης     		ἐκεχῑᾰ́κει(ν) ἐκεχῑᾰ́κετον ἐκεχῑᾰκέτην ἐκεχῑᾰ́κεμεν ἐκεχῑᾰ́κετε ἐκεχῑᾰ́κεσᾰν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Etymology 2

      From χεῖ (kheî, “chi”) +‎ -άζω (-ázō).

      Verb

      χῑάζω • (khīázō)

      1. to mark with an X
      2. (rhetoric) to arrange in a chiasmus
      3. to make a cruciform incision
      4. to X out, cross out, cancel
      Conjugation
         Present: χῑᾰ́ζω, χῑᾰ́ζομαι
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative χῑᾰ́ζω χῑᾰ́ζεις χῑᾰ́ζει χῑᾰ́ζετον χῑᾰ́ζετον χῑᾰ́ζομεν χῑᾰ́ζετε χῑᾰ́ζουσῐ(ν)
      subjunctive χῑᾰ́ζω χῑᾰ́ζῃς χῑᾰ́ζῃ χῑᾰ́ζητον χῑᾰ́ζητον χῑᾰ́ζωμεν χῑᾰ́ζητε χῑᾰ́ζωσῐ(ν)
      optative χῑᾰ́ζοιμῐ χῑᾰ́ζοις χῑᾰ́ζοι χῑᾰ́ζοιτον χῑᾰζοίτην χῑᾰ́ζοιμεν χῑᾰ́ζοιτε χῑᾰ́ζοιεν
      imperative   χῑ́ᾰζε χῑᾰζέτω χῑᾰ́ζετον χῑᾰζέτων   χῑᾰ́ζετε χῑᾰζόντων
      middle/passive indicative χῑᾰ́ζομαι χῑᾰ́ζῃ,
      χῑᾰ́ζει       		χῑᾰ́ζεται χῑᾰ́ζεσθον χῑᾰ́ζεσθον χῑᾰζόμεθᾰ χῑᾰ́ζεσθε χῑᾰ́ζονται
      subjunctive χῑᾰ́ζωμαι χῑᾰ́ζῃ χῑᾰ́ζηται χῑᾰ́ζησθον χῑᾰ́ζησθον χῑᾰζώμεθᾰ χῑᾰ́ζησθε χῑᾰ́ζωνται
      optative χῑᾰζοίμην χῑᾰ́ζοιο χῑᾰ́ζοιτο χῑᾰ́ζοισθον χῑᾰζοίσθην χῑᾰζοίμεθᾰ χῑᾰ́ζοισθε χῑᾰ́ζοιντο
      imperative   χῑᾰ́ζου χῑᾰζέσθω χῑᾰ́ζεσθον χῑᾰζέσθων   χῑᾰ́ζεσθε χῑᾰζέσθων
      active middle/passive
      infinitive χῑᾰ́ζειν χῑᾰ́ζεσθαι
      participle m χῑᾰ́ζων χῑᾰζόμενος
      f χῑᾰ́ζουσᾰ χῑᾰζομένη
      n χῑᾰ́ζον χῑᾰζόμενον
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Imperfect: ἐχῑ́ᾰζον, ἐχῑᾰζόμην
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative ἐχῑ́ᾰζον ἐχῑ́ᾰζες ἐχῑ́ᾰζε(ν) ἐχῑᾰ́ζετον ἐχῑᾰζέτην ἐχῑᾰ́ζομεν ἐχῑᾰ́ζετε ἐχῑ́ᾰζον
      middle/passive indicative ἐχῑᾰζόμην ἐχῑᾰ́ζου ἐχῑᾰ́ζετο ἐχῑᾰ́ζεσθον ἐχῑᾰζέσθην ἐχῑᾰζόμεθᾰ ἐχῑᾰ́ζεσθε ἐχῑᾰ́ζοντο
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Future: χῑᾰ́σω, χῑᾰ́σομαι, χῑᾰσθήσομαι
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative χῑᾰ́σω χῑᾰ́σεις χῑᾰ́σει χῑᾰ́σετον χῑᾰ́σετον χῑᾰ́σομεν χῑᾰ́σετε χῑᾰ́σουσῐ(ν)
      optative χῑᾰ́σοιμῐ χῑᾰ́σοις χῑᾰ́σοι χῑᾰ́σοιτον χῑᾰσοίτην χῑᾰ́σοιμεν χῑᾰ́σοιτε χῑᾰ́σοιεν
      middle indicative χῑᾰ́σομαι χῑᾰ́σῃ,
      χῑᾰ́σει       		χῑᾰ́σεται χῑᾰ́σεσθον χῑᾰ́σεσθον χῑᾰσόμεθᾰ χῑᾰ́σεσθε χῑᾰ́σονται
      optative χῑᾰσοίμην χῑᾰ́σοιο χῑᾰ́σοιτο χῑᾰ́σοισθον χῑᾰσοίσθην χῑᾰσοίμεθᾰ χῑᾰ́σοισθε χῑᾰ́σοιντο
      passive indicative χῑᾰσθήσομαι χῑᾰσθήσῃ,
      χῑᾰσθήσει       		χῑᾰσθήσεται χῑᾰσθήσεσθον χῑᾰσθήσεσθον χῑᾰσθησόμεθᾰ χῑᾰσθήσεσθε χῑᾰσθήσονται
      optative χῑᾰσθησοίμην χῑᾰσθήσοιο χῑᾰσθήσοιτο χῑᾰσθήσοισθον χῑᾰσθησοίσθην χῑᾰσθησοίμεθᾰ χῑᾰσθήσοισθε χῑᾰσθήσοιντο
      active middle passive
      infinitive χῑᾰ́σειν χῑᾰ́σεσθαι χῑᾰσθήσεσθαι
      participle m χῑᾰ́σων χῑᾰσόμενος χῑᾰσθησόμενος
      f χῑᾰ́σουσᾰ χῑᾰσομένη χῑᾰσθησομένη
      n χῑᾰ́σον χῑᾰσόμενον χῑᾰσθησόμενον
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Aorist: ἐχῑ́ᾰσᾰ, ἐχῑᾰσᾰ́μην, ἐχῑᾰ́σθην
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative ἐχῑ́ᾰσᾰ ἐχῑ́ᾰσᾰς ἐχῑ́ᾰσε(ν) ἐχῑᾰ́σᾰτον ἐχῑᾰσᾰ́την ἐχῑᾰ́σᾰμεν ἐχῑᾰ́σᾰτε ἐχῑ́ᾰσᾰν
      subjunctive χῑᾰ́σω χῑᾰ́σῃς χῑᾰ́σῃ χῑᾰ́σητον χῑᾰ́σητον χῑᾰ́σωμεν χῑᾰ́σητε χῑᾰ́σωσῐ(ν)
      optative χῑᾰ́σαιμῐ χῑᾰ́σειᾰς,
      χῑᾰ́σαις       		χῑᾰ́σειε(ν),
      χῑᾰ́σαι       		χῑᾰ́σαιτον χῑᾰσαίτην χῑᾰ́σαιμεν χῑᾰ́σαιτε χῑᾰ́σειᾰν,
      χῑᾰ́σαιεν
      imperative   χῑ́ᾰσον χῑᾰσᾰ́τω χῑᾰ́σᾰτον χῑᾰσᾰ́των   χῑᾰ́σᾰτε χῑᾰσᾰ́ντων
      middle indicative ἐχῑᾰσᾰ́μην ἐχῑᾰ́σω ἐχῑᾰ́σᾰτο ἐχῑᾰ́σᾰσθον ἐχῑᾰσᾰ́σθην ἐχῑᾰσᾰ́μεθᾰ ἐχῑᾰ́σᾰσθε ἐχῑᾰ́σᾰντο
      subjunctive χῑᾰ́σωμαι χῑᾰ́σῃ χῑᾰ́σηται χῑᾰ́σησθον χῑᾰ́σησθον χῑᾰσώμεθᾰ χῑᾰ́σησθε χῑᾰ́σωνται
      optative χῑᾰσαίμην χῑᾰ́σαιο χῑᾰ́σαιτο χῑᾰ́σαισθον χῑᾰσαίσθην χῑᾰσαίμεθᾰ χῑᾰ́σαισθε χῑᾰ́σαιντο
      imperative   χῑ́ᾰσαι χῑᾰσᾰ́σθω χῑᾰ́σᾰσθον χῑᾰσᾰ́σθων   χῑᾰ́σᾰσθε χῑᾰσᾰ́σθων
      passive indicative ἐχῑᾰ́σθην ἐχῑᾰ́σθης ἐχῑᾰ́σθη ἐχῑᾰ́σθητον ἐχῑᾰσθήτην ἐχῑᾰ́σθημεν ἐχῑᾰ́σθητε ἐχῑᾰ́σθησᾰν
      subjunctive χῑᾰσθῶ χῑᾰσθῇς χῑᾰσθῇ χῑᾰσθῆτον χῑᾰσθῆτον χῑᾰσθῶμεν χῑᾰσθῆτε χῑᾰσθῶσῐ(ν)
      optative χῑᾰσθείην χῑᾰσθείης χῑᾰσθείη χῑᾰσθεῖτον,
      χῑᾰσθείητον       		χῑᾰσθείτην,
      χῑᾰσθειήτην       		χῑᾰσθεῖμεν,
      χῑᾰσθείημεν       		χῑᾰσθεῖτε,
      χῑᾰσθείητε       		χῑᾰσθεῖεν,
      χῑᾰσθείησᾰν
      imperative   χῑᾰ́σθητῐ χῑᾰσθήτω χῑᾰ́σθητον χῑᾰσθήτων   χῑᾰ́σθητε χῑᾰσθέντων
      active middle passive
      infinitive χῑᾰ́σαι χῑᾰ́σᾰσθαι χῑᾰσθῆναι
      participle m χῑᾰ́σᾱς χῑᾰσᾰ́μενος χῑᾰσθείς
      f χῑᾰ́σᾱσᾰ χῑᾰσᾰμένη χῑᾰσθεῖσᾰ
      n χῑᾰ́σᾰν χῑᾰσᾰ́μενον χῑᾰσθέν
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Perfect: κεχῑ́ᾰκᾰ, κεχῑ́ᾰσμαι
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative κεχῑ́ᾰκᾰ κεχῑ́ᾰκᾰς κεχῑ́ᾰκε(ν) κεχῑᾰ́κᾰτον κεχῑᾰ́κᾰτον κεχῑᾰ́κᾰμεν κεχῑᾰ́κᾰτε κεχῑᾰ́κᾱσῐ(ν)
      subjunctive κεχῑᾰ́κω κεχῑᾰ́κῃς κεχῑᾰ́κῃ κεχῑᾰ́κητον κεχῑᾰ́κητον κεχῑᾰ́κωμεν κεχῑᾰ́κητε κεχῑᾰ́κωσῐ(ν)
      optative κεχῑᾰ́κοιμῐ,
      κεχῑᾰκοίην       		κεχῑᾰ́κοις,
      κεχῑᾰκοίης       		κεχῑᾰ́κοι,
      κεχῑᾰκοίη       		κεχῑᾰ́κοιτον κεχῑᾰκοίτην κεχῑᾰ́κοιμεν κεχῑᾰ́κοιτε κεχῑᾰ́κοιεν
      imperative   κεχῑ́ᾰκε κεχῑᾰκέτω κεχῑᾰ́κετον κεχῑᾰκέτων   κεχῑᾰ́κετε κεχῑᾰκόντων
      middle/passive indicative κεχῑ́ᾰσμαι κεχῑ́ᾰσαι κεχῑ́ᾰσται κεχῑ́ᾰσθον κεχῑ́ᾰσθον κεχῑᾰ́σμεθᾰ κεχῑ́ᾰσθε κεχῑᾰ́δᾰται
      subjunctive κεχῑᾰσμένος ὦ κεχῑᾰσμένος ᾖς κεχῑᾰσμένος ᾖ κεχῑᾰσμένω ἦτον κεχῑᾰσμένω ἦτον κεχῑᾰσμένοι ὦμεν κεχῑᾰσμένοι ἦτε κεχῑᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
      optative κεχῑᾰσμένος εἴην κεχῑᾰσμένος εἴης κεχῑᾰσμένος εἴη κεχῑᾰσμένω εἴητον,
      εἶτον       		κεχῑᾰσμένω εἰήτην,
      εἴτην       		κεχῑᾰσμένοι εἴημεν,
      εἶμεν       		κεχῑᾰσμένοι εἴητε,
      εἶτε       		κεχῑᾰσμένοι εἴησᾰν,
      εἶεν
      imperative   κεχῑ́ᾰσο κεχῑᾰ́σθω κεχῑ́ᾰσθον κεχῑᾰ́σθων   κεχῑ́ᾰσθε κεχῑᾰ́σθων
      active middle/passive
      infinitive κεχῑᾰκέναι κεχῑᾰ́σθαι
      participle m κεχῑᾰκώς κεχῑᾰσμένος
      f κεχῑᾰκυῖᾰ κεχῑᾰσμένη
      n κεχῑᾰκός κεχῑᾰσμένον
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Pluperfect: ἐκεχῑᾰ́κειν, ἐκεχῑᾰ́σμην
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative ἐκεχῑᾰ́κειν,
      ἐκεχῑᾰ́κη       		ἐκεχῑᾰ́κεις,
      ἐκεχῑᾰ́κης       		ἐκεχῑᾰ́κει(ν) ἐκεχῑᾰ́κετον ἐκεχῑᾰκέτην ἐκεχῑᾰ́κεμεν ἐκεχῑᾰ́κετε ἐκεχῑᾰ́κεσᾰν
      middle/passive indicative ἐκεχῑᾰ́σμην ἐκεχῑ́ᾰσο ἐκεχῑ́ᾰστο ἐκεχῑ́ᾰσθον ἐκεχῑᾰ́σθην ἐκεχῑᾰ́σμεθᾰ ἐκεχῑ́ᾰσθε ἐκεχῑᾰ́δᾰτο
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
      Derived terms

      Further reading

      This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.