φορτίζω

Ancient Greek

Etymology

From φόρτος (phórtos, “load, charge”) +‎ -ῐ́ζω (-ĭ́zō, denominative verb suffix).

Pronunciation

 

Verb

φορτί̆ζω • (phortí̆zō)

  1. to load up, load

Conjugation

   Present: φορτῐ́ζω, φορτῐ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative φορτῐ́ζω φορτῐ́ζεις φορτῐ́ζει φορτῐ́ζετον φορτῐ́ζετον φορτῐ́ζομεν φορτῐ́ζετε φορτῐ́ζουσῐ(ν)
subjunctive φορτῐ́ζω φορτῐ́ζῃς φορτῐ́ζῃ φορτῐ́ζητον φορτῐ́ζητον φορτῐ́ζωμεν φορτῐ́ζητε φορτῐ́ζωσῐ(ν)
optative φορτῐ́ζοιμῐ φορτῐ́ζοις φορτῐ́ζοι φορτῐ́ζοιτον φορτῐζοίτην φορτῐ́ζοιμεν φορτῐ́ζοιτε φορτῐ́ζοιεν
imperative   φόρτῐζε φορτῐζέτω φορτῐ́ζετον φορτῐζέτων   φορτῐ́ζετε φορτῐζόντων
middle/passive indicative φορτῐ́ζομαι φορτῐ́ζῃ,
φορτῐ́ζει 		φορτῐ́ζεται φορτῐ́ζεσθον φορτῐ́ζεσθον φορτῐζόμεθᾰ φορτῐ́ζεσθε φορτῐ́ζονται
subjunctive φορτῐ́ζωμαι φορτῐ́ζῃ φορτῐ́ζηται φορτῐ́ζησθον φορτῐ́ζησθον φορτῐζώμεθᾰ φορτῐ́ζησθε φορτῐ́ζωνται
optative φορτῐζοίμην φορτῐ́ζοιο φορτῐ́ζοιτο φορτῐ́ζοισθον φορτῐζοίσθην φορτῐζοίμεθᾰ φορτῐ́ζοισθε φορτῐ́ζοιντο
imperative   φορτῐ́ζου φορτῐζέσθω φορτῐ́ζεσθον φορτῐζέσθων   φορτῐ́ζεσθε φορτῐζέσθων
active middle/passive
infinitive φορτῐ́ζειν φορτῐ́ζεσθαι
participle m φορτῐ́ζων φορτῐζόμενος
f φορτῐ́ζουσᾰ φορτῐζομένη
n φορτῐ́ζον φορτῐζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐφόρτῐζον, ἐφορτῐζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐφόρτῐζον ἐφόρτῐζες ἐφόρτῐζε(ν) ἐφορτῐ́ζετον ἐφορτῐζέτην ἐφορτῐ́ζομεν ἐφορτῐ́ζετε ἐφόρτῐζον
middle/passive indicative ἐφορτῐζόμην ἐφορτῐ́ζου ἐφορτῐ́ζετο ἐφορτῐ́ζεσθον ἐφορτῐζέσθην ἐφορτῐζόμεθᾰ ἐφορτῐ́ζεσθε ἐφορτῐ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: φορτῐέω, φορτῐέομαι, φορτῐσθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative φορτῐέω φορτῐέεις φορτῐέει φορτῐέετον φορτῐέετον φορτῐέομεν φορτῐέετε φορτῐέουσῐ(ν)
optative φορτῐέοιμῐ φορτῐέοις φορτῐέοι φορτῐέοιτον φορτῐεοίτην φορτῐέοιμεν φορτῐέοιτε φορτῐέοιεν
middle indicative φορτῐέομαι φορτῐέῃ,
φορτῐέει 		φορτῐέεται φορτῐέεσθον φορτῐέεσθον φορτῐεόμεθᾰ φορτῐέεσθε φορτῐέονται
optative φορτῐεοίμην φορτῐέοιο φορτῐέοιτο φορτῐέοισθον φορτῐεοίσθην φορτῐεοίμεθᾰ φορτῐέοισθε φορτῐέοιντο
passive indicative φορτῐσθήσομαι φορτῐσθήσῃ,
φορτῐσθήσει 		φορτῐσθήσεται φορτῐσθήσεσθον φορτῐσθήσεσθον φορτῐσθησόμεθᾰ φορτῐσθήσεσθε φορτῐσθήσονται
optative φορτῐσθησοίμην φορτῐσθήσοιο φορτῐσθήσοιτο φορτῐσθήσοισθον φορτῐσθησοίσθην φορτῐσθησοίμεθᾰ φορτῐσθήσοισθε φορτῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive φορτῐέειν φορτῐέεσθαι φορτῐσθήσεσθαι
participle m φορτῐέων φορτῐεόμενος φορτῐσθησόμενος
f φορτῐέουσᾰ φορτῐεομένη φορτῐσθησομένη
n φορτῐέον φορτῐεόμενον φορτῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: φορτῐῶ, φορτῐοῦμαι, φορτῐσθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative φορτῐῶ φορτῐεῖς φορτῐεῖ φορτῐεῖτον φορτῐεῖτον φορτῐοῦμεν φορτῐεῖτε φορτῐοῦσῐ(ν)
optative φορτῐοίην,
φορτῐοῖμῐ 		φορτῐοίης,
φορτῐοῖς 		φορτῐοίη,
φορτῐοῖ 		φορτῐοῖτον,
φορτῐοίητον 		φορτῐοίτην,
φορτῐοιήτην 		φορτῐοῖμεν,
φορτῐοίημεν 		φορτῐοῖτε,
φορτῐοίητε 		φορτῐοῖεν,
φορτῐοίησᾰν
middle indicative φορτῐοῦμαι φορτῐῇ φορτῐεῖται φορτῐεῖσθον φορτῐεῖσθον φορτῐούμεθᾰ φορτῐεῖσθε φορτῐοῦνται
optative φορτῐοίμην φορτῐοῖο φορτῐοῖτο φορτῐοῖσθον φορτῐοίσθην φορτῐοίμεθᾰ φορτῐοῖσθε φορτῐοῖντο
passive indicative φορτῐσθήσομαι φορτῐσθήσῃ,
φορτῐσθήσει 		φορτῐσθήσεται φορτῐσθήσεσθον φορτῐσθήσεσθον φορτῐσθησόμεθᾰ φορτῐσθήσεσθε φορτῐσθήσονται
optative φορτῐσθησοίμην φορτῐσθήσοιο φορτῐσθήσοιτο φορτῐσθήσοισθον φορτῐσθησοίσθην φορτῐσθησοίμεθᾰ φορτῐσθήσοισθε φορτῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive φορτῐεῖν φορτῐεῖσθαι φορτῐσθήσεσθαι
participle m φορτῐῶν φορτῐούμενος φορτῐσθησόμενος
f φορτῐοῦσᾰ φορτῐουμένη φορτῐσθησομένη
n φορτῐοῦν φορτῐούμενον φορτῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐφόρτῐσᾰ, ἐφορτῐσᾰ́μην, ἐφορτῐ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐφόρτῐσᾰ ἐφόρτῐσᾰς ἐφόρτῐσε(ν) ἐφορτῐ́σᾰτον ἐφορτῐσᾰ́την ἐφορτῐ́σᾰμεν ἐφορτῐ́σᾰτε ἐφόρτῐσᾰν
subjunctive φορτῐ́σω φορτῐ́σῃς φορτῐ́σῃ φορτῐ́σητον φορτῐ́σητον φορτῐ́σωμεν φορτῐ́σητε φορτῐ́σωσῐ(ν)
optative φορτῐ́σαιμῐ φορτῐ́σειᾰς,
φορτῐ́σαις 		φορτῐ́σειε(ν),
φορτῐ́σαι 		φορτῐ́σαιτον φορτῐσαίτην φορτῐ́σαιμεν φορτῐ́σαιτε φορτῐ́σειᾰν,
φορτῐ́σαιεν
imperative   φόρτῐσον φορτῐσᾰ́τω φορτῐ́σᾰτον φορτῐσᾰ́των   φορτῐ́σᾰτε φορτῐσᾰ́ντων
middle indicative ἐφορτῐσᾰ́μην ἐφορτῐ́σω ἐφορτῐ́σᾰτο ἐφορτῐ́σᾰσθον ἐφορτῐσᾰ́σθην ἐφορτῐσᾰ́μεθᾰ ἐφορτῐ́σᾰσθε ἐφορτῐ́σᾰντο
subjunctive φορτῐ́σωμαι φορτῐ́σῃ φορτῐ́σηται φορτῐ́σησθον φορτῐ́σησθον φορτῐσώμεθᾰ φορτῐ́σησθε φορτῐ́σωνται
optative φορτῐσαίμην φορτῐ́σαιο φορτῐ́σαιτο φορτῐ́σαισθον φορτῐσαίσθην φορτῐσαίμεθᾰ φορτῐ́σαισθε φορτῐ́σαιντο
imperative   φόρτῐσαι φορτῐσᾰ́σθω φορτῐ́σᾰσθον φορτῐσᾰ́σθων   φορτῐ́σᾰσθε φορτῐσᾰ́σθων
passive indicative ἐφορτῐ́σθην ἐφορτῐ́σθης ἐφορτῐ́σθη ἐφορτῐ́σθητον ἐφορτῐσθήτην ἐφορτῐ́σθημεν ἐφορτῐ́σθητε ἐφορτῐ́σθησᾰν
subjunctive φορτῐσθῶ φορτῐσθῇς φορτῐσθῇ φορτῐσθῆτον φορτῐσθῆτον φορτῐσθῶμεν φορτῐσθῆτε φορτῐσθῶσῐ(ν)
optative φορτῐσθείην φορτῐσθείης φορτῐσθείη φορτῐσθεῖτον,
φορτῐσθείητον 		φορτῐσθείτην,
φορτῐσθειήτην 		φορτῐσθεῖμεν,
φορτῐσθείημεν 		φορτῐσθεῖτε,
φορτῐσθείητε 		φορτῐσθεῖεν,
φορτῐσθείησᾰν
imperative   φορτῐ́σθητῐ φορτῐσθήτω φορτῐ́σθητον φορτῐσθήτων   φορτῐ́σθητε φορτῐσθέντων
active middle passive
infinitive φορτῐ́σαι φορτῐ́σᾰσθαι φορτῐσθῆναι
participle m φορτῐ́σᾱς φορτῐσᾰ́μενος φορτῐσθείς
f φορτῐ́σᾱσᾰ φορτῐσᾰμένη φορτῐσθεῖσᾰ
n φορτῐ́σᾰν φορτῐσᾰ́μενον φορτῐσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: πεφόρτῐκᾰ, πεφόρτῐσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πεφόρτῐκᾰ πεφόρτῐκᾰς πεφόρτῐκε(ν) πεφορτῐ́κᾰτον πεφορτῐ́κᾰτον πεφορτῐ́κᾰμεν πεφορτῐ́κᾰτε πεφορτῐ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive πεφορτῐ́κω πεφορτῐ́κῃς πεφορτῐ́κῃ πεφορτῐ́κητον πεφορτῐ́κητον πεφορτῐ́κωμεν πεφορτῐ́κητε πεφορτῐ́κωσῐ(ν)
optative πεφορτῐ́κοιμῐ,
πεφορτῐκοίην 		πεφορτῐ́κοις,
πεφορτῐκοίης 		πεφορτῐ́κοι,
πεφορτῐκοίη 		πεφορτῐ́κοιτον πεφορτῐκοίτην πεφορτῐ́κοιμεν πεφορτῐ́κοιτε πεφορτῐ́κοιεν
imperative   πεφόρτῐκε πεφορτῐκέτω πεφορτῐ́κετον πεφορτῐκέτων   πεφορτῐ́κετε πεφορτῐκόντων
middle/passive indicative πεφόρτῐσμαι πεφόρτῐσαι πεφόρτῐσται πεφόρτῐσθον πεφόρτῐσθον πεφορτῐ́σμεθᾰ πεφόρτῐσθε πεφορτῐ́δᾰται
subjunctive πεφορτῐσμένος ὦ πεφορτῐσμένος ᾖς πεφορτῐσμένος ᾖ πεφορτῐσμένω ἦτον πεφορτῐσμένω ἦτον πεφορτῐσμένοι ὦμεν πεφορτῐσμένοι ἦτε πεφορτῐσμένοι ὦσῐ(ν)
optative πεφορτῐσμένος εἴην πεφορτῐσμένος εἴης πεφορτῐσμένος εἴη πεφορτῐσμένω εἴητον,
εἶτον 		πεφορτῐσμένω εἰήτην,
εἴτην 		πεφορτῐσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		πεφορτῐσμένοι εἴητε,
εἶτε 		πεφορτῐσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   πεφόρτῐσο πεφορτῐ́σθω πεφόρτῐσθον πεφορτῐ́σθων   πεφόρτῐσθε πεφορτῐ́σθων
active middle/passive
infinitive πεφορτῐκέναι πεφορτῐ́σθαι
participle m πεφορτῐκώς πεφορτῐσμένος
f πεφορτῐκυῖᾰ πεφορτῐσμένη
n πεφορτῐκός πεφορτῐσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐπεφορτῐ́κειν, ἐπεφορτῐ́σμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπεφορτῐ́κειν,
ἐπεφορτῐ́κη 		ἐπεφορτῐ́κεις,
ἐπεφορτῐ́κης 		ἐπεφορτῐ́κει(ν) ἐπεφορτῐ́κετον ἐπεφορτῐκέτην ἐπεφορτῐ́κεμεν ἐπεφορτῐ́κετε ἐπεφορτῐ́κεσᾰν
middle/passive indicative ἐπεφορτῐ́σμην ἐπεφόρτῐσο ἐπεφόρτῐστο ἐπεφόρτῐσθον ἐπεφορτῐ́σθην ἐπεφορτῐ́σμεθᾰ ἐπεφόρτῐσθε ἐπεφορτῐ́δᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • → Greek: φορτίζω (fortízo) (learned)

Further reading

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek φορτί̆ζω (phortí̆zō, “to load”).

Pronunciation

Verb

φορτίζω • (fortízo) (past φόρτισα, passive φορτίζομαι, p‑past φορτίστηκα, ppp φορτισμένος)

  1. to load, charge
    Φορτίζω την μπαταρία του τηλεφώνου μου. ― Fortízo tin bataría tou tilefónou mou. ― I charge my phone battery.

Conjugation

This entry needs an inflection-table template.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.