φιλόξεινος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pʰi.lók.seː.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pʰiˈlok.si.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ɸiˈlok.si.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /fiˈlok.si.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /fiˈlok.si.nos/

Adjective

φῐλόξεινος • (phĭlóxeinos) m or f (neuter φῐλόξεινον); second declension

Epic and Ionic form of φιλόξενος (philóxenos)

Declension

Second declension of φῐλόξεινος; φῐλόξεινον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	φῐλόξεινος phĭlóxeinos		φῐλόξεινον phĭlóxeinon	φῐλοξείνω phĭloxeínō		φῐλοξείνω phĭloxeínō	φῐλόξεινοι phĭlóxeinoi		φῐλόξεινᾰ phĭlóxeină
Genitive	φῐλοξείνοιο φῐλοξείνοο φῐλοξείνου phĭloxeínoio phĭloxeínoo phĭloxeínou		φῐλοξείνοιο φῐλοξείνοο φῐλοξείνου phĭloxeínoio phĭloxeínoo phĭloxeínou	φῐλοξείνοιῐ̈ν phĭloxeínoiĭ̈n		φῐλοξείνοιῐ̈ν phĭloxeínoiĭ̈n	φῐλοξείνων phĭloxeínōn		φῐλοξείνων phĭloxeínōn
Dative	φῐλοξείνῳ phĭloxeínōi		φῐλοξείνῳ phĭloxeínōi	φῐλοξείνοιῐ̈ν phĭloxeínoiĭ̈n		φῐλοξείνοιῐ̈ν phĭloxeínoiĭ̈n	φῐλοξείνοισῐ φῐλοξείνοισῐν φῐλοξείνοις phĭloxeínoisĭ(n) phĭloxeínois		φῐλοξείνοισῐ φῐλοξείνοισῐν φῐλοξείνοις phĭloxeínoisĭ(n) phĭloxeínois
Accusative	φῐλόξεινον phĭlóxeinon		φῐλόξεινον phĭlóxeinon	φῐλοξείνω phĭloxeínō		φῐλοξείνω phĭloxeínō	φῐλοξείνους phĭloxeínous		φῐλόξεινᾰ phĭlóxeină
Vocative	φῐλόξεινε phĭlóxeine		φῐλόξεινον phĭlóxeinon	φῐλοξείνω phĭloxeínō		φῐλοξείνω phĭloxeínō	φῐλόξεινοι phĭlóxeinoi		φῐλόξεινᾰ phĭlóxeină
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	φῐλοξείνως phĭloxeínōs			φῐλοξεινότερος phĭloxeinóteros			φῐλοξεινότᾰτος phĭloxeinótătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.