φιλοσόφοιν

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pʰi.lo.só.pʰoi̯n/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pʰi.loˈso.pʰyn/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ɸi.loˈso.ɸyn/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /fi.loˈso.fyn/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /fi.loˈso.fin/

Adjective

φῐλοσόφοιν • (phĭlosóphoin)

masculine/feminine/neuter genitive/dative dual of φῐλόσοφος (phĭlósophos)

Noun

φῐλοσόφοιν • (phĭlosóphoin)

genitive/dative dual of φῐλόσοφος (phĭlósophos) and φῐλόσοφον (phĭlósophon)