φθάμενος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pʰtʰá.me.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈpʰtʰa.me.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈɸθa.me.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈfθa.me.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈfθa.me.nos/

Participle

φθάμενος • (phthámenos) m (feminine φθᾰμένη, neuter φθάμενον); first/second declension

middle aorist participle of φθάνω (phthánō)

Declension

First and second declension of φθᾰ́μενος; φθᾰμένη; φθᾰ́μενον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	φθᾰ́μενος phthắmenos	φθᾰμένη phthăménē	φθᾰ́μενον phthắmenon	φθᾰμένω phthăménō	φθᾰμένᾱ phthăménā	φθᾰμένω phthăménō	φθᾰ́μενοι phthắmenoi	φθᾰ́μεναι phthắmenai	φθᾰ́μενᾰ phthắmenă
Genitive	φθᾰμένου phthăménou	φθᾰμένης phthăménēs	φθᾰμένου phthăménou	φθᾰμένοιν phthăménoin	φθᾰμέναιν phthăménain	φθᾰμένοιν phthăménoin	φθᾰμένων phthăménōn	φθᾰμένων phthăménōn	φθᾰμένων phthăménōn
Dative	φθᾰμένῳ phthăménōi	φθᾰμένῃ phthăménēi	φθᾰμένῳ phthăménōi	φθᾰμένοιν phthăménoin	φθᾰμέναιν phthăménain	φθᾰμένοιν phthăménoin	φθᾰμένοις phthăménois	φθᾰμέναις phthăménais	φθᾰμένοις phthăménois
Accusative	φθᾰ́μενον phthắmenon	φθᾰμένην phthăménēn	φθᾰ́μενον phthắmenon	φθᾰμένω phthăménō	φθᾰμένᾱ phthăménā	φθᾰμένω phthăménō	φθᾰμένους phthăménous	φθᾰμένᾱς phthăménās	φθᾰ́μενᾰ phthắmenă
Vocative	φθᾰ́μενε phthắmene	φθᾰμένη phthăménē	φθᾰ́μενον phthắmenon	φθᾰμένω phthăménō	φθᾰμένᾱ phthăménā	φθᾰμένω phthăménō	φθᾰ́μενοι phthắmenoi	φθᾰ́μεναι phthắmenai	φθᾰ́μενᾰ phthắmenă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	φθᾰμένως phthăménōs			φθᾰμενώτερος phthămenṓteros			φθᾰμενώτᾰτος phthămenṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.