υπηρέτης
See also: ὑπηρέτης
Greek
Etymology
Learned borrowing from Ancient Greek ὑπηρέτης (hupērétēs).
Pronunciation
- IPA(key): /i.piˈɾe.tis/
- Hyphenation: υ‧πη‧ρέ‧της
Noun
υπηρέτης • (ypirétis) m (plural υπηρέτες, feminine υπηρέτρια)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | υπηρέτης (ypirétis) | υπηρέτες (ypirétes) |
| genitive | υπηρέτη (ypiréti) | υπηρετών (ypiretón) |
| accusative | υπηρέτη (ypiréti) | υπηρέτες (ypirétes) |
| vocative | υπηρέτη (ypiréti) | υπηρέτες (ypirétes) |
Related terms
- αλληλοεξυπηρέτηση f (alliloexypirétisi, “mutual service”)
- αλληλοεξυπηρετούνται (alliloexypiretoúntai, “they provide mutual service”)
- αυτοεξυπηρέτηση f (aftoexypirétisi, “self service”)
- αυτοεξυπηρετούμαι (aftoexypiretoúmai, “to serve myself”)
- αφυπηρέτηση f (afypirétisi, “leaving service”)
- αφυπηρετώ (afypiretó, “to leave service”)
- εξυπηρέτηση f (exypirétisi, “service”)
- εξυπηρετικός (exypiretikós, “helpful, obliging”, adjective)
- εξυπηρετώ (exypiretó, “to serve, to be of service”)
- προϋπηρεσία f (proÿpiresía)
- προϋπηρετώ (proÿpiretó, “to be experienced”)
- συνυπηρέτηση f (synypirétisi, “service”)
- συνυπηρετώ (synypiretó, “to serve”)
- υπηρεσία f (ypiresía, “service”)
- υπηρεσιακά (ypiresiaká, adverb)
- υπηρεσιακός (ypiresiakós, “departmental, of a public service”)
- υπηρεσιακώς (ypiresiakós, adverb) (formal)
- υπηρετικός (ypiretikós, “of service”, adjective)
- υπηρέτρια f (ypirétria, “servant”)
- υπηρετριούλα f (ypiretrioúla) (diminutive)
- υπηρετώ (ypiretó, “serve”), υπηρετούμαι (ypiretoúmai, “be served”)
Further reading
- υπηρέτης, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
- υπηρέτης - Charalambakis, Chistoforos et al. (2014) Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Christikó lexikó tis neoellenikís glóssas) [A Practical Dictionary of Modern Greek] (in Greek) Athens: Academy of Athens. (online since 2023 - abbreviations - symbols)