τονικός

Ancient Greek

Etymology

From τόνος (tónos) +‎ -ικός (-ikós).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /to.ni.kós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /to.niˈkos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /to.niˈkos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /to.niˈkos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /to.niˈkos/

Adjective

τονῐκός • (tonĭkós) m (feminine τονῐκή, neuter τονῐκόν); first/second declension

Declension

First and second declension of τονῐκός; τονῐκή; τονῐκόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	τονῐκός tonĭkós	τονῐκή tonĭkḗ	τονῐκόν tonĭkón	τονῐκώ tonĭkṓ	τονῐκᾱ́ tonĭkā́	τονῐκώ tonĭkṓ	τονῐκοί tonĭkoí	τονῐκαί tonĭkaí	τονῐκᾰ́ tonĭkắ
Genitive	τονῐκοῦ tonĭkoû	τονῐκῆς tonĭkês	τονῐκοῦ tonĭkoû	τονῐκοῖν tonĭkoîn	τονῐκαῖν tonĭkaîn	τονῐκοῖν tonĭkoîn	τονῐκῶν tonĭkôn	τονῐκῶν tonĭkôn	τονῐκῶν tonĭkôn
Dative	τονῐκῷ tonĭkōî	τονῐκῇ tonĭkēî	τονῐκῷ tonĭkōî	τονῐκοῖν tonĭkoîn	τονῐκαῖν tonĭkaîn	τονῐκοῖν tonĭkoîn	τονῐκοῖς tonĭkoîs	τονῐκαῖς tonĭkaîs	τονῐκοῖς tonĭkoîs
Accusative	τονῐκόν tonĭkón	τονῐκήν tonĭkḗn	τονῐκόν tonĭkón	τονῐκώ tonĭkṓ	τονῐκᾱ́ tonĭkā́	τονῐκώ tonĭkṓ	τονῐκούς tonĭkoús	τονῐκᾱ́ς tonĭkā́s	τονῐκᾰ́ tonĭkắ
Vocative	τονῐκέ tonĭké	τονῐκή tonĭkḗ	τονῐκόν tonĭkón	τονῐκώ tonĭkṓ	τονῐκᾱ́ tonĭkā́	τονῐκώ tonĭkṓ	τονῐκοί tonĭkoí	τονῐκαί tonĭkaí	τονῐκᾰ́ tonĭkắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	τονῐκῶς tonĭkôs			τονῐκώτερος tonĭkṓteros			τονῐκώτᾰτος tonĭkṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

→ Catalan: tònic
→ Czech: tonik
→ Dutch: tonicum
- → Indonesian: tonikum
→ English: tonic
→⇒ Finnish: tooninen
→ French: tonique
→ Italian: tonico
→ Polish: tonik
→ Portuguese: tónico
→ Romanian: tonic
→ Spanish: tónico
→ Turkish: tonik