τετραίνω

Ancient Greek

Alternative forms

  • τιτραίνω (titraínō), τιτράω (titráō), τίτρημι (títrēmi)

Etymology

From a reduplicated form of Proto-Indo-European *terh₁- +‎ -αίνω (-aínō).

Pronunciation

 

Verb

τετραίνω • (tetraínō)

  1. to bore through, pierce, perforate

Conjugation

   Present: τετραίνω, τετραίνομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τετραίνω τετραίνεις τετραίνει τετραίνετον τετραίνετον τετραίνομεν τετραίνετε τετραίνουσῐ(ν)
subjunctive τετραίνω τετραίνῃς τετραίνῃ τετραίνητον τετραίνητον τετραίνωμεν τετραίνητε τετραίνωσῐ(ν)
optative τετραίνοιμῐ τετραίνοις τετραίνοι τετραίνοιτον τετραινοίτην τετραίνοιμεν τετραίνοιτε τετραίνοιεν
imperative   τέτραινε τετραινέτω τετραίνετον τετραινέτων   τετραίνετε τετραινόντων
middle/passive indicative τετραίνομαι τετραίνῃ,
τετραίνει 		τετραίνεται τετραίνεσθον τετραίνεσθον τετραινόμεθᾰ τετραίνεσθε τετραίνονται
subjunctive τετραίνωμαι τετραίνῃ τετραίνηται τετραίνησθον τετραίνησθον τετραινώμεθᾰ τετραίνησθε τετραίνωνται
optative τετραινοίμην τετραίνοιο τετραίνοιτο τετραίνοισθον τετραινοίσθην τετραινοίμεθᾰ τετραίνοισθε τετραίνοιντο
imperative   τετραίνου τετραινέσθω τετραίνεσθον τετραινέσθων   τετραίνεσθε τετραινέσθων
active middle/passive
infinitive τετραίνειν τετραίνεσθαι
participle m τετραίνων τετραινόμενος
f τετραίνουσᾰ τετραινομένη
n τετραῖνον τετραινόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐτέτραινον, ἐτετραινόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐτέτραινον ἐτέτραινες ἐτέτραινε(ν) ἐτετραίνετον ἐτετραινέτην ἐτετραίνομεν ἐτετραίνετε ἐτέτραινον
middle/passive indicative ἐτετραινόμην ἐτετραίνου ἐτετραίνετο ἐτετραίνεσθον ἐτετραινέσθην ἐτετραινόμεθᾰ ἐτετραίνεσθε ἐτετραίνοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: τετρᾰνέω, τετρᾰνέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τετρᾰνέω τετρᾰνέεις τετρᾰνέει τετρᾰνέετον τετρᾰνέετον τετρᾰνέομεν τετρᾰνέετε τετρᾰνέουσῐ(ν)
optative τετρᾰνέοιμῐ τετρᾰνέοις τετρᾰνέοι τετρᾰνέοιτον τετρᾰνεοίτην τετρᾰνέοιμεν τετρᾰνέοιτε τετρᾰνέοιεν
middle indicative τετρᾰνέομαι τετρᾰνέῃ,
τετρᾰνέει 		τετρᾰνέεται τετρᾰνέεσθον τετρᾰνέεσθον τετρᾰνεόμεθᾰ τετρᾰνέεσθε τετρᾰνέονται
optative τετρᾰνεοίμην τετρᾰνέοιο τετρᾰνέοιτο τετρᾰνέοισθον τετρᾰνεοίσθην τετρᾰνεοίμεθᾰ τετρᾰνέοισθε τετρᾰνέοιντο
active middle
infinitive τετρᾰνέειν τετρᾰνέεσθαι
participle m τετρᾰνέων τετρᾰνεόμενος
f τετρᾰνέουσᾰ τετρᾰνεομένη
n τετρᾰνέον τετρᾰνεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: τετρᾰνῶ, τετρᾰνοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τετρᾰνῶ τετρᾰνεῖς τετρᾰνεῖ τετρᾰνεῖτον τετρᾰνεῖτον τετρᾰνοῦμεν τετρᾰνεῖτε τετρᾰνοῦσῐ(ν)
optative τετρᾰνοίην,
τετρᾰνοῖμῐ 		τετρᾰνοίης,
τετρᾰνοῖς 		τετρᾰνοίη,
τετρᾰνοῖ 		τετρᾰνοῖτον,
τετρᾰνοίητον 		τετρᾰνοίτην,
τετρᾰνοιήτην 		τετρᾰνοῖμεν,
τετρᾰνοίημεν 		τετρᾰνοῖτε,
τετρᾰνοίητε 		τετρᾰνοῖεν,
τετρᾰνοίησᾰν
middle indicative τετρᾰνοῦμαι τετρᾰνῇ τετρᾰνεῖται τετρᾰνεῖσθον τετρᾰνεῖσθον τετρᾰνούμεθᾰ τετρᾰνεῖσθε τετρᾰνοῦνται
optative τετρᾰνοίμην τετρᾰνοῖο τετρᾰνοῖτο τετρᾰνοῖσθον τετρᾰνοίσθην τετρᾰνοίμεθᾰ τετρᾰνοῖσθε τετρᾰνοῖντο
active middle
infinitive τετρᾰνεῖν τετρᾰνεῖσθαι
participle m τετρᾰνῶν τετρᾰνούμενος
f τετρᾰνοῦσᾰ τετρᾰνουμένη
n τετρᾰνοῦν τετρᾰνούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: τρήσω, τρήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τρήσω τρήσεις τρήσει τρήσετον τρήσετον τρήσομεν τρήσετε τρήσουσῐ(ν)
optative τρήσοιμῐ τρήσοις τρήσοι τρήσοιτον τρησοίτην τρήσοιμεν τρήσοιτε τρήσοιεν
middle indicative τρήσομαι τρήσῃ,
τρήσει 		τρήσεται τρήσεσθον τρήσεσθον τρησόμεθᾰ τρήσεσθε τρήσονται
optative τρησοίμην τρήσοιο τρήσοιτο τρήσοισθον τρησοίσθην τρησοίμεθᾰ τρήσοισθε τρήσοιντο
active middle
infinitive τρήσειν τρήσεσθαι
participle m τρήσων τρησόμενος
f τρήσουσᾰ τρησομένη
n τρῆσον τρησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐτέτρᾱνᾰ, ἐτετρᾱνᾰ́μην, ἐτετράνθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐτέτρᾱνᾰ ἐτέτρᾱνᾰς ἐτέτρᾱνε(ν) ἐτετρᾱ́νᾰτον ἐτετρᾱνᾰ́την ἐτετρᾱ́νᾰμεν ἐτετρᾱ́νᾰτε ἐτέτρᾱνᾰν
subjunctive τετρᾱ́νω τετρᾱ́νῃς τετρᾱ́νῃ τετρᾱ́νητον τετρᾱ́νητον τετρᾱ́νωμεν τετρᾱ́νητε τετρᾱ́νωσῐ(ν)
optative τετρᾱ́ναιμῐ τετρᾱ́νειᾰς,
τετρᾱ́ναις 		τετρᾱ́νειε(ν),
τετρᾱ́ναι 		τετρᾱ́ναιτον τετρᾱναίτην τετρᾱ́ναιμεν τετρᾱ́ναιτε τετρᾱ́νειᾰν,
τετρᾱ́ναιεν
imperative   τέτρᾱνον τετρᾱνᾰ́τω τετρᾱ́νᾰτον τετρᾱνᾰ́των   τετρᾱ́νᾰτε τετρᾱνᾰ́ντων
middle indicative ἐτετρᾱνᾰ́μην ἐτετρᾱ́νω ἐτετρᾱ́νᾰτο ἐτετρᾱ́νᾰσθον ἐτετρᾱνᾰ́σθην ἐτετρᾱνᾰ́μεθᾰ ἐτετρᾱ́νᾰσθε ἐτετρᾱ́νᾰντο
subjunctive τετρᾱ́νωμαι τετρᾱ́νῃ τετρᾱ́νηται τετρᾱ́νησθον τετρᾱ́νησθον τετρᾱνώμεθᾰ τετρᾱ́νησθε τετρᾱ́νωνται
optative τετρᾱναίμην τετρᾱ́ναιο τετρᾱ́ναιτο τετρᾱ́ναισθον τετρᾱναίσθην τετρᾱναίμεθᾰ τετρᾱ́ναισθε τετρᾱ́ναιντο
imperative   τέτρᾱναι τετρᾱνᾰ́σθω τετρᾱ́νᾰσθον τετρᾱνᾰ́σθων   τετρᾱ́νᾰσθε τετρᾱνᾰ́σθων
passive indicative ἐτετράνθην ἐτετράνθης ἐτετράνθη ἐτετράνθητον ἐτετρανθήτην ἐτετράνθημεν ἐτετράνθητε ἐτετράνθησᾰν
subjunctive τετρανθῶ τετρανθῇς τετρανθῇ τετρανθῆτον τετρανθῆτον τετρανθῶμεν τετρανθῆτε τετρανθῶσῐ(ν)
optative τετρανθείην τετρανθείης τετρανθείη τετρανθεῖτον,
τετρανθείητον 		τετρανθείτην,
τετρανθειήτην 		τετρανθεῖμεν,
τετρανθείημεν 		τετρανθεῖτε,
τετρανθείητε 		τετρανθεῖεν,
τετρανθείησᾰν
imperative   τετράνθητῐ τετρανθήτω τετράνθητον τετρανθήτων   τετράνθητε τετρανθέντων
active middle passive
infinitive τετρᾶναι τετρᾱ́νᾰσθαι τετρανθῆναι
participle m τετρᾱ́νᾱς τετρᾱνᾰ́μενος τετρανθείς
f τετρᾱ́νᾱσᾰ τετρᾱνᾰμένη τετρανθεῖσᾰ
n τετρᾶνᾰν τετρᾱνᾰ́μενον τετρανθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐτέτρηνᾰ, ἐτετρηνᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐτέτρηνᾰ ἐτέτρηνᾰς ἐτέτρηνε(ν) ἐτετρήνᾰτον ἐτετρηνᾰ́την ἐτετρήνᾰμεν ἐτετρήνᾰτε ἐτέτρηνᾰν
subjunctive τετρήνω τετρήνῃς τετρήνῃ τετρήνητον τετρήνητον τετρήνωμεν τετρήνητε τετρήνωσῐ(ν)
optative τετρήναιμῐ τετρήνειᾰς,
τετρήναις 		τετρήνειε(ν),
τετρήναι 		τετρήναιτον τετρηναίτην τετρήναιμεν τετρήναιτε τετρήνειᾰν,
τετρήναιεν
imperative   τέτρηνον τετρηνᾰ́τω τετρήνᾰτον τετρηνᾰ́των   τετρήνᾰτε τετρηνᾰ́ντων
middle indicative ἐτετρηνᾰ́μην ἐτετρήνω ἐτετρήνᾰτο ἐτετρήνᾰσθον ἐτετρηνᾰ́σθην ἐτετρηνᾰ́μεθᾰ ἐτετρήνᾰσθε ἐτετρήνᾰντο
subjunctive τετρήνωμαι τετρήνῃ τετρήνηται τετρήνησθον τετρήνησθον τετρηνώμεθᾰ τετρήνησθε τετρήνωνται
optative τετρηναίμην τετρήναιο τετρήναιτο τετρήναισθον τετρηναίσθην τετρηναίμεθᾰ τετρήναισθε τετρήναιντο
imperative   τέτρηναι τετρηνᾰ́σθω τετρήνᾰσθον τετρηνᾰ́σθων   τετρήνᾰσθε τετρηνᾰ́σθων
active middle
infinitive τετρῆναι τετρήνᾰσθαι
participle m τετρήνᾱς τετρηνᾰ́μενος
f τετρήνᾱσᾰ τετρηνᾰμένη
n τετρῆνᾰν τετρηνᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: τέτρηνᾰ, τετρηνᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τέτρηνᾰ τέτρηνᾰς τέτρηνε(ν) τετρήνᾰτον τετρηνᾰ́την τετρήνᾰμεν τετρήνᾰτε τέτρηνᾰν
subjunctive τετρήνω,
τετρήνωμῐ 		τετρήνῃς,
τετρήνῃσθᾰ 		τετρήνῃ,
τετρήνῃσῐ(ν) 		τετρήνητον,
τετρήνετον 		τετρήνητον,
τετρήνετον 		τετρήνωμεν,
τετρήνομεν 		τετρήνητε,
τετρήνετε 		τετρήνωσῐ(ν)
optative τετρήναιμῐ τετρήναις,
τετρήναισθᾰ,
τετρήνειᾰς 		τετρήνειε(ν),
τετρήναι 		τετρηνεῖτον τετρηνείτην τετρηνεῖμεν τετρηνεῖτε τετρηνεῖεν
imperative   τέτρηνον τετρηνᾰ́τω τετρήνᾰτον τετρηνᾰ́των   τετρήνᾰτε τετρηνᾰ́ντων
middle indicative τετρηνᾰ́μην τετρήνᾰο τετρήνᾰτο τετρήνᾰσθον τετρηνᾰ́σθην τετρηνᾰ́με(σ)θᾰ τετρήνᾰσθε τετρήνᾰντο
subjunctive τετρήνωμαι,
τετρήνομαι 		τετρήνῃ,
τετρήνεαι 		τετρήνηται,
τετρήνεται 		τετρήνησθον τετρήνησθον τετρηνώμε(σ)θᾰ,
τετρηνόμε(σ)θᾰ 		τετρήνησθε τετρήνωνται
optative τετρηναίμην τετρήναιο τετρήναιτο τετρήναισθον τετρηναίσθην τετρηναίμε(σ)θᾰ τετρήναισθε τετρηναίᾰτο
imperative   τέτρηναι τετρηνᾰ́σθω τετρήνᾰσθον τετρηνᾰ́σθων   τετρήνᾰσθε τετρηνᾰ́σθων
active middle
infinitive τετρῆναι,
τετρηνᾰ́μεν,
τετρηνᾰμέναι 		τετρήνᾰσθαι
participle m τετρήνᾱς τετρηνᾰ́μενος
f τετρήνᾱσᾰ τετρηνᾰμένη
n τετρῆνᾰν τετρηνᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔτρησᾰ, ἐτρησᾰ́μην, ἐτρήθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔτρησᾰ ἔτρησᾰς ἔτρησε(ν) ἐτρήσᾰτον ἐτρησᾰ́την ἐτρήσᾰμεν ἐτρήσᾰτε ἔτρησᾰν
subjunctive τρήσω τρήσῃς τρήσῃ τρήσητον τρήσητον τρήσωμεν τρήσητε τρήσωσῐ(ν)
optative τρήσαιμῐ τρήσειᾰς,
τρήσαις 		τρήσειε(ν),
τρήσαι 		τρήσαιτον τρησαίτην τρήσαιμεν τρήσαιτε τρήσειᾰν,
τρήσαιεν
imperative   τρῆσον τρησᾰ́τω τρήσᾰτον τρησᾰ́των   τρήσᾰτε τρησᾰ́ντων
middle indicative ἐτρησᾰ́μην ἐτρήσω ἐτρήσᾰτο ἐτρήσᾰσθον ἐτρησᾰ́σθην ἐτρησᾰ́μεθᾰ ἐτρήσᾰσθε ἐτρήσᾰντο
subjunctive τρήσωμαι τρήσῃ τρήσηται τρήσησθον τρήσησθον τρησώμεθᾰ τρήσησθε τρήσωνται
optative τρησαίμην τρήσαιο τρήσαιτο τρήσαισθον τρησαίσθην τρησαίμεθᾰ τρήσαισθε τρήσαιντο
imperative   τρῆσαι τρησᾰ́σθω τρήσᾰσθον τρησᾰ́σθων   τρήσᾰσθε τρησᾰ́σθων
passive indicative ἐτρήθην ἐτρήθης ἐτρήθη ἐτρήθητον ἐτρηθήτην ἐτρήθημεν ἐτρήθητε ἐτρήθησᾰν
subjunctive τρηθῶ τρηθῇς τρηθῇ τρηθῆτον τρηθῆτον τρηθῶμεν τρηθῆτε τρηθῶσῐ(ν)
optative τρηθείην τρηθείης τρηθείη τρηθεῖτον,
τρηθείητον 		τρηθείτην,
τρηθειήτην 		τρηθεῖμεν,
τρηθείημεν 		τρηθεῖτε,
τρηθείητε 		τρηθεῖεν,
τρηθείησᾰν
imperative   τρήθητῐ τρηθήτω τρήθητον τρηθήτων   τρήθητε τρηθέντων
active middle passive
infinitive τρῆσαι τρήσᾰσθαι τρηθῆναι
participle m τρήσᾱς τρησᾰ́μενος τρηθείς
f τρήσᾱσᾰ τρησᾰμένη τρηθεῖσᾰ
n τρῆσᾰν τρησᾰ́μενον τρηθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: τέτρημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative τέτρημαι τέτρησαι τέτρηται τέτρησθον τέτρησθον τετρήμεθᾰ τέτρησθε τέτρηνται
subjunctive τετρημένος ὦ τετρημένος ᾖς τετρημένος ᾖ τετρημένω ἦτον τετρημένω ἦτον τετρημένοι ὦμεν τετρημένοι ἦτε τετρημένοι ὦσῐ(ν)
optative τετρημένος εἴην τετρημένος εἴης τετρημένος εἴη τετρημένω εἴητον,
εἶτον 		τετρημένω εἰήτην,
εἴτην 		τετρημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		τετρημένοι εἴητε,
εἶτε 		τετρημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   τέτρησο τετρήσθω τέτρησθον τετρήσθων   τέτρησθε τετρήσθων
middle/passive
infinitive τετρῆσθαι
participle m τετρημένος
f τετρημένη
n τετρημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: τετρήμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative τετρήμην τέτρησο τέτρητο τέτρησθον τετρήσθην τετρήμεθᾰ τέτρησθε τέτρηντο,
τετρήατο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • ἀποτετραίνω (apotetraínō)
  • διατετραίνω (diatetraínō)
  • διεκτετραίνω (diektetraínō)
  • κατατετραίνω (katatetraínō)
  • συντετραίνω (suntetraínō)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.