τέτρατος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /té.tra.tos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈte.tra.tos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈte.tra.tos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈte.tra.tos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈte.tra.tos/

Adjective

τέτρᾰτος • (tétrătos) m (feminine τετράτη, neuter τέτρᾰτον); first/second declension

Epic form of τέταρτος (tétartos, “fourth”)

Inflection

First and second declension of τέτρᾰτος; τετρᾰ́τη; τέτρᾰτον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	τέτρᾰτος tétrătos	τετρᾰ́τη tetrắtē	τέτρᾰτον tétrăton	τετρᾰ́τω tetrắtō	τετρᾰ́τᾱ tetrắtā	τετρᾰ́τω tetrắtō	τέτρᾰτοι tétrătoi	τέτρᾰται tétrătai	τέτρᾰτᾰ tétrătă
Genitive	τετρᾰ́τοιο τετρᾰ́τοο τετρᾰ́του tetrắtoio tetrắtoo tetrắtou	τετρᾰ́της tetrắtēs	τετρᾰ́τοιο τετρᾰ́τοο τετρᾰ́του tetrắtoio tetrắtoo tetrắtou	τετρᾰ́τοιῐ̈ν tetrắtoiĭ̈n	τετρᾰ́ταιῐ̈ν tetrắtaiĭ̈n	τετρᾰ́τοιῐ̈ν tetrắtoiĭ̈n	τετρᾰ́των tetrắtōn	τετρᾰτᾱ́ων τετρᾰτέων τετρᾰτῶν tetrătā́ōn tetrătéōn tetrătôn	τετρᾰ́των tetrắtōn
Dative	τετρᾰ́τῳ tetrắtōi	τετρᾰ́τῃ tetrắtēi	τετρᾰ́τῳ tetrắtōi	τετρᾰ́τοιῐ̈ν tetrắtoiĭ̈n	τετρᾰ́ταιῐ̈ν tetrắtaiĭ̈n	τετρᾰ́τοιῐ̈ν tetrắtoiĭ̈n	τετρᾰ́τοισῐ τετρᾰ́τοισῐν τετρᾰ́τοις tetrắtoisĭ(n) tetrắtois	τετρᾰ́τῃσῐ τετρᾰ́τῃσῐν τετρᾰ́τῃς τετρᾰ́ταις tetrắtēisĭ(n) tetrắtēis tetrắtais	τετρᾰ́τοισῐ τετρᾰ́τοισῐν τετρᾰ́τοις tetrắtoisĭ(n) tetrắtois
Accusative	τέτρᾰτον tétrăton	τετρᾰ́την tetrắtēn	τέτρᾰτον tétrăton	τετρᾰ́τω tetrắtō	τετρᾰ́τᾱ tetrắtā	τετρᾰ́τω tetrắtō	τετρᾰ́τους tetrắtous	τετρᾰ́τᾱς tetrắtās	τέτρᾰτᾰ tétrătă
Vocative	τέτρᾰτε tétrăte	τετρᾰ́τη tetrắtē	τέτρᾰτον tétrăton	τετρᾰ́τω tetrắtō	τετρᾰ́τᾱ tetrắtā	τετρᾰ́τω tetrắtō	τέτρᾰτοι tétrătoi	τέτρᾰται tétrătai	τέτρᾰτᾰ tétrătă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	τετρᾰ́τως tetrắtōs			τετρᾰτώτερος tetrătṓteros			τετρᾰτώτᾰτος tetrătṓtătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.