τέγγω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *téngeti, from *teng-.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /téŋ.ɡɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈteŋ.ɡo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈteŋ.ɡo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈteŋ.ɡo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈteŋ.ɡo/

Verb

τέγγω • (téngō)

to wet, moisten
1. to soften (via soaking)
(figurative) to stain, dye

Conjugation

Present: τέγγω, τέγγομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τέγγω	τέγγεις	τέγγει	τέγγετον	τέγγετον	τέγγομεν	τέγγετε	τέγγουσῐ(ν)
	subjunctive	τέγγω	τέγγῃς	τέγγῃ	τέγγητον	τέγγητον	τέγγωμεν	τέγγητε	τέγγωσῐ(ν)
	optative	τέγγοιμῐ	τέγγοις	τέγγοι	τέγγοιτον	τεγγοίτην	τέγγοιμεν	τέγγοιτε	τέγγοιεν
	imperative		τέγγε	τεγγέτω	τέγγετον	τεγγέτων		τέγγετε	τεγγόντων
middle/passive	indicative	τέγγομαι	τέγγῃ, τέγγει	τέγγεται	τέγγεσθον	τέγγεσθον	τεγγόμεθᾰ	τέγγεσθε	τέγγονται
	subjunctive	τέγγωμαι	τέγγῃ	τέγγηται	τέγγησθον	τέγγησθον	τεγγώμεθᾰ	τέγγησθε	τέγγωνται
	optative	τεγγοίμην	τέγγοιο	τέγγοιτο	τέγγοισθον	τεγγοίσθην	τεγγοίμεθᾰ	τέγγοισθε	τέγγοιντο
	imperative		τέγγου	τεγγέσθω	τέγγεσθον	τεγγέσθων		τέγγεσθε	τεγγέσθων
		active				middle/passive
infinitive		τέγγειν				τέγγεσθαι
participle	m	τέγγων				τεγγόμενος
	f	τέγγουσᾰ				τεγγομένη
	n	τέγγον				τεγγόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔτεγγον, ἐτεγγόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτεγγον	ἔτεγγες	ἔτεγγε(ν)	ἐτέγγετον	ἐτεγγέτην	ἐτέγγομεν	ἐτέγγετε	ἔτεγγον
middle/passive	indicative	ἐτεγγόμην	ἐτέγγου	ἐτέγγετο	ἐτέγγεσθον	ἐτεγγέσθην	ἐτεγγόμεθᾰ	ἐτέγγεσθε	ἐτέγγοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: τέγξω, τέγξομαι, τεγχθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τέγξω	τέγξεις	τέγξει	τέγξετον	τέγξετον	τέγξομεν	τέγξετε	τέγξουσῐ(ν)
active	optative	τέγξοιμῐ	τέγξοις	τέγξοι	τέγξοιτον	τεγξοίτην	τέγξοιμεν	τέγξοιτε	τέγξοιεν
middle	indicative	τέγξομαι	τέγξῃ, τέγξει	τέγξεται	τέγξεσθον	τέγξεσθον	τεγξόμεθᾰ	τέγξεσθε	τέγξονται
middle	optative	τεγξοίμην	τέγξοιο	τέγξοιτο	τέγξοισθον	τεγξοίσθην	τεγξοίμεθᾰ	τέγξοισθε	τέγξοιντο
passive	indicative	τεγχθήσομαι	τεγχθήσῃ, τεγχθήσει	τεγχθήσεται	τεγχθήσεσθον	τεγχθήσεσθον	τεγχθησόμεθᾰ	τεγχθήσεσθε	τεγχθήσονται
passive	optative	τεγχθησοίμην	τεγχθήσοιο	τεγχθήσοιτο	τεγχθήσοισθον	τεγχθησοίσθην	τεγχθησοίμεθᾰ	τεγχθήσοισθε	τεγχθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		τέγξειν			τέγξεσθαι		τεγχθήσεσθαι
participle	m	τέγξων			τεγξόμενος		τεγχθησόμενος
	f	τέγξουσᾰ			τεγξομένη		τεγχθησομένη
	n	τέγξον			τεγξόμενον		τεγχθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔτεγξᾰ, ἐτεγξᾰ́μην, ἐτέγχθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτεγξᾰ	ἔτεγξᾰς	ἔτεγξε(ν)	ἐτέγξᾰτον	ἐτεγξᾰ́την	ἐτέγξᾰμεν	ἐτέγξᾰτε	ἔτεγξᾰν
	subjunctive	τέγξω	τέγξῃς	τέγξῃ	τέγξητον	τέγξητον	τέγξωμεν	τέγξητε	τέγξωσῐ(ν)
	optative	τέγξαιμῐ	τέγξειᾰς, τέγξαις	τέγξειε(ν), τέγξαι	τέγξαιτον	τεγξαίτην	τέγξαιμεν	τέγξαιτε	τέγξειᾰν, τέγξαιεν
	imperative		τέγξον	τεγξᾰ́τω	τέγξᾰτον	τεγξᾰ́των		τέγξᾰτε	τεγξᾰ́ντων
middle	indicative	ἐτεγξᾰ́μην	ἐτέγξω	ἐτέγξᾰτο	ἐτέγξᾰσθον	ἐτεγξᾰ́σθην	ἐτεγξᾰ́μεθᾰ	ἐτέγξᾰσθε	ἐτέγξᾰντο
	subjunctive	τέγξωμαι	τέγξῃ	τέγξηται	τέγξησθον	τέγξησθον	τεγξώμεθᾰ	τέγξησθε	τέγξωνται
	optative	τεγξαίμην	τέγξαιο	τέγξαιτο	τέγξαισθον	τεγξαίσθην	τεγξαίμεθᾰ	τέγξαισθε	τέγξαιντο
	imperative		τέγξαι	τεγξᾰ́σθω	τέγξᾰσθον	τεγξᾰ́σθων		τέγξᾰσθε	τεγξᾰ́σθων
passive	indicative	ἐτέγχθην	ἐτέγχθης	ἐτέγχθη	ἐτέγχθητον	ἐτεγχθήτην	ἐτέγχθημεν	ἐτέγχθητε	ἐτέγχθησᾰν
	subjunctive	τεγχθῶ	τεγχθῇς	τεγχθῇ	τεγχθῆτον	τεγχθῆτον	τεγχθῶμεν	τεγχθῆτε	τεγχθῶσῐ(ν)
	optative	τεγχθείην	τεγχθείης	τεγχθείη	τεγχθεῖτον, τεγχθείητον	τεγχθείτην, τεγχθειήτην	τεγχθεῖμεν, τεγχθείημεν	τεγχθεῖτε, τεγχθείητε	τεγχθεῖεν, τεγχθείησᾰν
	imperative		τέγχθητῐ	τεγχθήτω	τέγχθητον	τεγχθήτων		τέγχθητε	τεγχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		τέγξαι			τέγξᾰσθαι		τεγχθῆναι
participle	m	τέγξᾱς			τεγξᾰ́μενος		τεγχθείς
	f	τέγξᾱσᾰ			τεγξᾰμένη		τεγχθεῖσᾰ
	n	τέγξᾰν			τεγξᾰ́μενον		τεγχθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

“τέγγω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“τέγγω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
“τέγγω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
τέγγω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Beekes, Robert S. P. (2010), Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1457
Rix, Helmut, editor (2001), Lexikon der indogermanischen Verben [Lexicon of Indo-European Verbs] (in German), 2nd edition, Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, →ISBN, page 628
τέγγω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011