σύρω

Ancient Greek

Etymology

From a zero-grade of Proto-Indo-European *twer- (“to twirl, swirl”); see the related σαίρω (saírō, “to sweep”) for cognates.[1]

Pronunciation

 

Verb

σῡ́ρω • (sū́rō)

  1. to draw, drag, or trail along
  2. to drag by force, hale
  3. to sweep or carry away

Conjugation

   Present: σῡ́ρω, σῡ́ρομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σῡ́ρω σῡ́ρεις σῡ́ρει σῡ́ρετον σῡ́ρετον σῡ́ρομεν σῡ́ρετε σῡ́ρουσῐ(ν)
subjunctive σῡ́ρω σῡ́ρῃς σῡ́ρῃ σῡ́ρητον σῡ́ρητον σῡ́ρωμεν σῡ́ρητε σῡ́ρωσῐ(ν)
optative σῡ́ροιμῐ σῡ́ροις σῡ́ροι σῡ́ροιτον σῡροίτην σῡ́ροιμεν σῡ́ροιτε σῡ́ροιεν
imperative   σῦρε σῡρέτω σῡ́ρετον σῡρέτων   σῡ́ρετε σῡρόντων
middle/passive indicative σῡ́ρομαι σῡ́ρῃ,
σῡ́ρει 		σῡ́ρεται σῡ́ρεσθον σῡ́ρεσθον σῡρόμεθᾰ σῡ́ρεσθε σῡ́ρονται
subjunctive σῡ́ρωμαι σῡ́ρῃ σῡ́ρηται σῡ́ρησθον σῡ́ρησθον σῡρώμεθᾰ σῡ́ρησθε σῡ́ρωνται
optative σῡροίμην σῡ́ροιο σῡ́ροιτο σῡ́ροισθον σῡροίσθην σῡροίμεθᾰ σῡ́ροισθε σῡ́ροιντο
imperative   σῡ́ρου σῡρέσθω σῡ́ρεσθον σῡρέσθων   σῡ́ρεσθε σῡρέσθων
active middle/passive
infinitive σῡ́ρειν σῡ́ρεσθαι
participle m σῡ́ρων σῡρόμενος
f σῡ́ρουσᾰ σῡρομένη
n σῦρον σῡρόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἔσῡρον, ἐσῡρόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔσῡρον ἔσῡρες ἔσῡρε(ν) ἐσῡ́ρετον ἐσῡρέτην ἐσῡ́ρομεν ἐσῡ́ρετε ἔσῡρον
middle/passive indicative ἐσῡρόμην ἐσῡ́ρου ἐσῡ́ρετο ἐσῡ́ρεσθον ἐσῡρέσθην ἐσῡρόμεθᾰ ἐσῡ́ρεσθε ἐσῡ́ροντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σῠρέω, σῠρέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σῠρέω σῠρέεις σῠρέει σῠρέετον σῠρέετον σῠρέομεν σῠρέετε σῠρέουσῐ(ν)
optative σῠρέοιμῐ σῠρέοις σῠρέοι σῠρέοιτον σῠρεοίτην σῠρέοιμεν σῠρέοιτε σῠρέοιεν
middle indicative σῠρέομαι σῠρέῃ,
σῠρέει 		σῠρέεται σῠρέεσθον σῠρέεσθον σῠρεόμεθᾰ σῠρέεσθε σῠρέονται
optative σῠρεοίμην σῠρέοιο σῠρέοιτο σῠρέοισθον σῠρεοίσθην σῠρεοίμεθᾰ σῠρέοισθε σῠρέοιντο
active middle
infinitive σῠρέειν σῠρέεσθαι
participle m σῠρέων σῠρεόμενος
f σῠρέουσᾰ σῠρεομένη
n σῠρέον σῠρεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σῠρῶ, σῠροῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σῠρῶ σῠρεῖς σῠρεῖ σῠρεῖτον σῠρεῖτον σῠροῦμεν σῠρεῖτε σῠροῦσῐ(ν)
optative σῠροίην,
σῠροῖμῐ 		σῠροίης,
σῠροῖς 		σῠροίη,
σῠροῖ 		σῠροῖτον,
σῠροίητον 		σῠροίτην,
σῠροιήτην 		σῠροῖμεν,
σῠροίημεν 		σῠροῖτε,
σῠροίητε 		σῠροῖεν,
σῠροίησᾰν
middle indicative σῠροῦμαι σῠρῇ σῠρεῖται σῠρεῖσθον σῠρεῖσθον σῠρούμεθᾰ σῠρεῖσθε σῠροῦνται
optative σῠροίμην σῠροῖο σῠροῖτο σῠροῖσθον σῠροίσθην σῠροίμεθᾰ σῠροῖσθε σῠροῖντο
active middle
infinitive σῠρεῖν σῠρεῖσθαι
participle m σῠρῶν σῠρούμενος
f σῠροῦσᾰ σῠρουμένη
n σῠροῦν σῠρούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔσῡρᾰ, ἐσῡρᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔσῡρᾰ ἔσῡρᾰς ἔσῡρε(ν) ἐσῡ́ρᾰτον ἐσῡρᾰ́την ἐσῡ́ρᾰμεν ἐσῡ́ρᾰτε ἔσῡρᾰν
subjunctive σῡ́ρω σῡ́ρῃς σῡ́ρῃ σῡ́ρητον σῡ́ρητον σῡ́ρωμεν σῡ́ρητε σῡ́ρωσῐ(ν)
optative σῡ́ραιμῐ σῡ́ρειᾰς,
σῡ́ραις 		σῡ́ρειε(ν),
σῡ́ραι 		σῡ́ραιτον σῡραίτην σῡ́ραιμεν σῡ́ραιτε σῡ́ρειᾰν,
σῡ́ραιεν
imperative   σῦρον σῡρᾰ́τω σῡ́ρᾰτον σῡρᾰ́των   σῡ́ρᾰτε σῡρᾰ́ντων
middle indicative ἐσῡρᾰ́μην ἐσῡ́ρω ἐσῡ́ρᾰτο ἐσῡ́ρᾰσθον ἐσῡρᾰ́σθην ἐσῡρᾰ́μεθᾰ ἐσῡ́ρᾰσθε ἐσῡ́ρᾰντο
subjunctive σῡ́ρωμαι σῡ́ρῃ σῡ́ρηται σῡ́ρησθον σῡ́ρησθον σῡρώμεθᾰ σῡ́ρησθε σῡ́ρωνται
optative σῡραίμην σῡ́ραιο σῡ́ραιτο σῡ́ραισθον σῡραίσθην σῡραίμεθᾰ σῡ́ραισθε σῡ́ραιντο
imperative   σῦραι σῡρᾰ́σθω σῡ́ρᾰσθον σῡρᾰ́σθων   σῡ́ρᾰσθε σῡρᾰ́σθων
active middle
infinitive σῦραι σῡ́ρᾰσθαι
participle m σῡ́ρᾱς σῡρᾰ́μενος
f σῡ́ρᾱσᾰ σῡρᾰμένη
n σῦρᾰν σῡρᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: σέσῠρκᾰ, σέσῠρμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σέσῠρκᾰ σέσῠρκᾰς σέσῠρκε(ν) σεσῠ́ρκᾰτον σεσῠ́ρκᾰτον σεσῠ́ρκᾰμεν σεσῠ́ρκᾰτε σεσῠ́ρκᾱσῐ(ν)
subjunctive σεσῠ́ρκω σεσῠ́ρκῃς σεσῠ́ρκῃ σεσῠ́ρκητον σεσῠ́ρκητον σεσῠ́ρκωμεν σεσῠ́ρκητε σεσῠ́ρκωσῐ(ν)
optative σεσῠ́ρκοιμῐ,
σεσῠρκοίην 		σεσῠ́ρκοις,
σεσῠρκοίης 		σεσῠ́ρκοι,
σεσῠρκοίη 		σεσῠ́ρκοιτον σεσῠρκοίτην σεσῠ́ρκοιμεν σεσῠ́ρκοιτε σεσῠ́ρκοιεν
imperative   σέσῠρκε σεσῠρκέτω σεσῠ́ρκετον σεσῠρκέτων   σεσῠ́ρκετε σεσῠρκόντων
middle/passive indicative σέσῠρμαι σέσῠρσαι σέσῠρται σέσῠρθον σέσῠρθον σεσῠ́ρμεθᾰ σέσῠρθε σεσῠ́ρᾰται
subjunctive σεσῠρμένος ὦ σεσῠρμένος ᾖς σεσῠρμένος ᾖ σεσῠρμένω ἦτον σεσῠρμένω ἦτον σεσῠρμένοι ὦμεν σεσῠρμένοι ἦτε σεσῠρμένοι ὦσῐ(ν)
optative σεσῠρμένος εἴην σεσῠρμένος εἴης σεσῠρμένος εἴη σεσῠρμένω εἴητον,
εἶτον 		σεσῠρμένω εἰήτην,
εἴτην 		σεσῠρμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		σεσῠρμένοι εἴητε,
εἶτε 		σεσῠρμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   σέσῠρσο σεσῠ́ρθω σέσῠρθον σεσῠ́ρθων   σέσῠρθε σεσῠ́ρθων
active middle/passive
infinitive σεσῠρκέναι σεσῠ́ρθαι
participle m σεσῠρκώς σεσῠρμένος
f σεσῠρκυῖᾰ σεσῠρμένη
n σεσῠρκός σεσῠρμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Descendants

  • → Greek: σύρω (sýro) (learned)
  • Byzantine Greek: σύρνω (súrnō), σέρνω (sérnō)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “σύρω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1424

Further reading

Greek

Etymology

From Ancient Greek σῡ́ρω (sū́rō).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsi.ro/
  • Hyphenation: σύ‧ρω

Verb

σύρω • (sýro) (past έσυρα, passive σύρομαι)

  1. (formal) to drag, alternative form of σέρνω (sérno)
  2. to draw a line

Conjugation

σύρω   σύρομαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg σύρω σύρω σύρομαι συρθώ
2 sg σύρεις σύρεις σύρεσαι συρθείς
3 sg σύρει σύρει σύρεται συρθεί
1 pl σύρουμε, [‑ομε] σύρουμε, [‑ομε] συρόμαστε συρθούμε
2 pl σύρετε σύρετε σύρεστε, συρόσαστε συρθείτε
3 pl σύρουν(ε) σύρουν(ε) σύρονται συρθούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg έσυρα έσυρα συρόμουν(α) σύρθηκα
2 sg έσυρες έσυρες συρόσουν(α) σύρθηκες
3 sg έσυρε έσυρε συρόταν(ε) σύρθηκε
1 pl σύραμε σύραμε συρόμασταν, (‑όμαστε) συρθήκαμε
2 pl σύρατε σύρατε συρόσασταν, (‑όσαστε) συρθήκατε
3 pl έσυραν, σύραν(ε) έσυραν, σύραν(ε) σύρονταν, (συρόντουσαν) σύρθηκαν, συρθήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα σύρω ➤ θα σύρω ➤ θα σύρομαι ➤ θα συρθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα σύρεις, … θα σύρεις, … θα σύρεσαι, … θα συρθείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … σύρει
  έχω, έχεις, … συρμένο, ‑η, ‑ο ➤ 		  έχω, έχεις, … συρθεί
  είμαι, είσαι, … συρμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤   είχα, είχες, … σύρει
  είχα, είχες, … συρμένο, ‑η, ‑ο 		  είχα, είχες, … συρθεί
  ήμουν, ήσουν, … συρμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … σύρει
  θα έχω, θα έχεις, … συρμένο, ‑η, ‑ο 		  θα έχω, θα έχεις, … συρθεί
  θα είμαι, θα είσαι, … συρμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg σύρε σύρε, {σύρατε}1 — σύρσου
2 pl σύρετε σύρτε σύρεστε συρθείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ σύροντας ➤ συρόμενος, ‑η, ‑ο ➤
Perfect participle➤ έχοντας σύρει ➤ συρμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤ σύρει συρθεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs 		 1. Formal σύρατε (“slide!”) for door signs.
 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Compounds (and see their derivatives)

  • ανασύρω (anasýro, “pull out”)
  • αποσύρω (aposýro, “withdraw”)
  • διασύρω (diasýro)
  • επισύρω (episýro)
  • παρασύρω (parasýro), παρασέρνω (parasérno)
  • συμπαρασύρω (symparasýro), συμπαρασέρνω (symparasérno)
  • alse see compounds of σέρνω (sérno)

Related words

Also related to

Probably related to

  • Σειρήνα f (Seirína, “Siren”) (mythology)
  • Σείριος m (Seírios, “Sirius”)
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.