σφετερίζω

Ancient Greek

Etymology

From σφέτερος (sphéteros, “one's own”) +‎ -ίζω (-ízō, denominative verb suffix).

Pronunciation

 

Verb

σφετερίζω • (spheterízō)

  1. (chiefly mediopassive voice) make one's own, appropriate, usurp.
    • 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 71:
      ἀλλ’ ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος καὶ κατασκευάζων ἐπιτείχισμ’ ἐπὶ τὴν Ἀττικήν, […] πότερον […] ἠδίκει καὶ παρεσπόνδει καὶ ἔλυε τὴν εἰρήνην ἤ οὔ;
      all’ ho tḕn Eúboian ekeînos spheterizómenos kaì kataskeuázōn epiteíkhism’ epì tḕn Attikḗn, […] póteron […] ēdíkei kaì parespóndei kaì élue tḕn eirḗnēn ḗ oú?
      But was that one, usurping Euboea and preparing an attack on Attica, […] acting unjustly and treacherously and breaking the peace, or not?

Conjugation

   Present: σφετερῐ́ζω, σφετερῐ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σφετερῐ́ζω σφετερῐ́ζεις σφετερῐ́ζει σφετερῐ́ζετον σφετερῐ́ζετον σφετερῐ́ζομεν σφετερῐ́ζετε σφετερῐ́ζουσῐ(ν)
subjunctive σφετερῐ́ζω σφετερῐ́ζῃς σφετερῐ́ζῃ σφετερῐ́ζητον σφετερῐ́ζητον σφετερῐ́ζωμεν σφετερῐ́ζητε σφετερῐ́ζωσῐ(ν)
optative σφετερῐ́ζοιμῐ σφετερῐ́ζοις σφετερῐ́ζοι σφετερῐ́ζοιτον σφετερῐζοίτην σφετερῐ́ζοιμεν σφετερῐ́ζοιτε σφετερῐ́ζοιεν
imperative   σφετέρῐζε σφετερῐζέτω σφετερῐ́ζετον σφετερῐζέτων   σφετερῐ́ζετε σφετερῐζόντων
middle/passive indicative σφετερῐ́ζομαι σφετερῐ́ζῃ,
σφετερῐ́ζει 		σφετερῐ́ζεται σφετερῐ́ζεσθον σφετερῐ́ζεσθον σφετερῐζόμεθᾰ σφετερῐ́ζεσθε σφετερῐ́ζονται
subjunctive σφετερῐ́ζωμαι σφετερῐ́ζῃ σφετερῐ́ζηται σφετερῐ́ζησθον σφετερῐ́ζησθον σφετερῐζώμεθᾰ σφετερῐ́ζησθε σφετερῐ́ζωνται
optative σφετερῐζοίμην σφετερῐ́ζοιο σφετερῐ́ζοιτο σφετερῐ́ζοισθον σφετερῐζοίσθην σφετερῐζοίμεθᾰ σφετερῐ́ζοισθε σφετερῐ́ζοιντο
imperative   σφετερῐ́ζου σφετερῐζέσθω σφετερῐ́ζεσθον σφετερῐζέσθων   σφετερῐ́ζεσθε σφετερῐζέσθων
active middle/passive
infinitive σφετερῐ́ζειν σφετερῐ́ζεσθαι
participle m σφετερῐ́ζων σφετερῐζόμενος
f σφετερῐ́ζουσᾰ σφετερῐζομένη
n σφετερῐ́ζον σφετερῐζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐσφετέρῐζον, ἐσφετερῐζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσφετέρῐζον ἐσφετέρῐζες ἐσφετέρῐζε(ν) ἐσφετερῐ́ζετον ἐσφετερῐζέτην ἐσφετερῐ́ζομεν ἐσφετερῐ́ζετε ἐσφετέρῐζον
middle/passive indicative ἐσφετερῐζόμην ἐσφετερῐ́ζου ἐσφετερῐ́ζετο ἐσφετερῐ́ζεσθον ἐσφετερῐζέσθην ἐσφετερῐζόμεθᾰ ἐσφετερῐ́ζεσθε ἐσφετερῐ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σφετερῐέω, σφετερῐέομαι, σφετερῐσθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σφετερῐέω σφετερῐέεις σφετερῐέει σφετερῐέετον σφετερῐέετον σφετερῐέομεν σφετερῐέετε σφετερῐέουσῐ(ν)
optative σφετερῐέοιμῐ σφετερῐέοις σφετερῐέοι σφετερῐέοιτον σφετερῐεοίτην σφετερῐέοιμεν σφετερῐέοιτε σφετερῐέοιεν
middle indicative σφετερῐέομαι σφετερῐέῃ,
σφετερῐέει 		σφετερῐέεται σφετερῐέεσθον σφετερῐέεσθον σφετερῐεόμεθᾰ σφετερῐέεσθε σφετερῐέονται
optative σφετερῐεοίμην σφετερῐέοιο σφετερῐέοιτο σφετερῐέοισθον σφετερῐεοίσθην σφετερῐεοίμεθᾰ σφετερῐέοισθε σφετερῐέοιντο
passive indicative σφετερῐσθήσομαι σφετερῐσθήσῃ,
σφετερῐσθήσει 		σφετερῐσθήσεται σφετερῐσθήσεσθον σφετερῐσθήσεσθον σφετερῐσθησόμεθᾰ σφετερῐσθήσεσθε σφετερῐσθήσονται
optative σφετερῐσθησοίμην σφετερῐσθήσοιο σφετερῐσθήσοιτο σφετερῐσθήσοισθον σφετερῐσθησοίσθην σφετερῐσθησοίμεθᾰ σφετερῐσθήσοισθε σφετερῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive σφετερῐέειν σφετερῐέεσθαι σφετερῐσθήσεσθαι
participle m σφετερῐέων σφετερῐεόμενος σφετερῐσθησόμενος
f σφετερῐέουσᾰ σφετερῐεομένη σφετερῐσθησομένη
n σφετερῐέον σφετερῐεόμενον σφετερῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σφετερῐῶ, σφετερῐοῦμαι, σφετερῐσθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σφετερῐῶ σφετερῐεῖς σφετερῐεῖ σφετερῐεῖτον σφετερῐεῖτον σφετερῐοῦμεν σφετερῐεῖτε σφετερῐοῦσῐ(ν)
optative σφετερῐοίην,
σφετερῐοῖμῐ 		σφετερῐοίης,
σφετερῐοῖς 		σφετερῐοίη,
σφετερῐοῖ 		σφετερῐοῖτον,
σφετερῐοίητον 		σφετερῐοίτην,
σφετερῐοιήτην 		σφετερῐοῖμεν,
σφετερῐοίημεν 		σφετερῐοῖτε,
σφετερῐοίητε 		σφετερῐοῖεν,
σφετερῐοίησᾰν
middle indicative σφετερῐοῦμαι σφετερῐῇ σφετερῐεῖται σφετερῐεῖσθον σφετερῐεῖσθον σφετερῐούμεθᾰ σφετερῐεῖσθε σφετερῐοῦνται
optative σφετερῐοίμην σφετερῐοῖο σφετερῐοῖτο σφετερῐοῖσθον σφετερῐοίσθην σφετερῐοίμεθᾰ σφετερῐοῖσθε σφετερῐοῖντο
passive indicative σφετερῐσθήσομαι σφετερῐσθήσῃ,
σφετερῐσθήσει 		σφετερῐσθήσεται σφετερῐσθήσεσθον σφετερῐσθήσεσθον σφετερῐσθησόμεθᾰ σφετερῐσθήσεσθε σφετερῐσθήσονται
optative σφετερῐσθησοίμην σφετερῐσθήσοιο σφετερῐσθήσοιτο σφετερῐσθήσοισθον σφετερῐσθησοίσθην σφετερῐσθησοίμεθᾰ σφετερῐσθήσοισθε σφετερῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive σφετερῐεῖν σφετερῐεῖσθαι σφετερῐσθήσεσθαι
participle m σφετερῐῶν σφετερῐούμενος σφετερῐσθησόμενος
f σφετερῐοῦσᾰ σφετερῐουμένη σφετερῐσθησομένη
n σφετερῐοῦν σφετερῐούμενον σφετερῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐσφετέρῐσᾰ, ἐσφετερῐσᾰ́μην, ἐσφετερῐ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσφετέρῐσᾰ ἐσφετέρῐσᾰς ἐσφετέρῐσε(ν) ἐσφετερῐ́σᾰτον ἐσφετερῐσᾰ́την ἐσφετερῐ́σᾰμεν ἐσφετερῐ́σᾰτε ἐσφετέρῐσᾰν
subjunctive σφετερῐ́σω σφετερῐ́σῃς σφετερῐ́σῃ σφετερῐ́σητον σφετερῐ́σητον σφετερῐ́σωμεν σφετερῐ́σητε σφετερῐ́σωσῐ(ν)
optative σφετερῐ́σαιμῐ σφετερῐ́σειᾰς,
σφετερῐ́σαις 		σφετερῐ́σειε(ν),
σφετερῐ́σαι 		σφετερῐ́σαιτον σφετερῐσαίτην σφετερῐ́σαιμεν σφετερῐ́σαιτε σφετερῐ́σειᾰν,
σφετερῐ́σαιεν
imperative   σφετέρῐσον σφετερῐσᾰ́τω σφετερῐ́σᾰτον σφετερῐσᾰ́των   σφετερῐ́σᾰτε σφετερῐσᾰ́ντων
middle indicative ἐσφετερῐσᾰ́μην ἐσφετερῐ́σω ἐσφετερῐ́σᾰτο ἐσφετερῐ́σᾰσθον ἐσφετερῐσᾰ́σθην ἐσφετερῐσᾰ́μεθᾰ ἐσφετερῐ́σᾰσθε ἐσφετερῐ́σᾰντο
subjunctive σφετερῐ́σωμαι σφετερῐ́σῃ σφετερῐ́σηται σφετερῐ́σησθον σφετερῐ́σησθον σφετερῐσώμεθᾰ σφετερῐ́σησθε σφετερῐ́σωνται
optative σφετερῐσαίμην σφετερῐ́σαιο σφετερῐ́σαιτο σφετερῐ́σαισθον σφετερῐσαίσθην σφετερῐσαίμεθᾰ σφετερῐ́σαισθε σφετερῐ́σαιντο
imperative   σφετέρῐσαι σφετερῐσᾰ́σθω σφετερῐ́σᾰσθον σφετερῐσᾰ́σθων   σφετερῐ́σᾰσθε σφετερῐσᾰ́σθων
passive indicative ἐσφετερῐ́σθην ἐσφετερῐ́σθης ἐσφετερῐ́σθη ἐσφετερῐ́σθητον ἐσφετερῐσθήτην ἐσφετερῐ́σθημεν ἐσφετερῐ́σθητε ἐσφετερῐ́σθησᾰν
subjunctive σφετερῐσθῶ σφετερῐσθῇς σφετερῐσθῇ σφετερῐσθῆτον σφετερῐσθῆτον σφετερῐσθῶμεν σφετερῐσθῆτε σφετερῐσθῶσῐ(ν)
optative σφετερῐσθείην σφετερῐσθείης σφετερῐσθείη σφετερῐσθεῖτον,
σφετερῐσθείητον 		σφετερῐσθείτην,
σφετερῐσθειήτην 		σφετερῐσθεῖμεν,
σφετερῐσθείημεν 		σφετερῐσθεῖτε,
σφετερῐσθείητε 		σφετερῐσθεῖεν,
σφετερῐσθείησᾰν
imperative   σφετερῐ́σθητῐ σφετερῐσθήτω σφετερῐ́σθητον σφετερῐσθήτων   σφετερῐ́σθητε σφετερῐσθέντων
active middle passive
infinitive σφετερῐ́σαι σφετερῐ́σᾰσθαι σφετερῐσθῆναι
participle m σφετερῐ́σᾱς σφετερῐσᾰ́μενος σφετερῐσθείς
f σφετερῐ́σᾱσᾰ σφετερῐσᾰμένη σφετερῐσθεῖσᾰ
n σφετερῐ́σᾰν σφετερῐσᾰ́μενον σφετερῐσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἐσφετέρῐκᾰ, ἐσφετέρῐσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσφετέρῐκᾰ ἐσφετέρῐκᾰς ἐσφετέρῐκε(ν) ἐσφετερῐ́κᾰτον ἐσφετερῐ́κᾰτον ἐσφετερῐ́κᾰμεν ἐσφετερῐ́κᾰτε ἐσφετερῐ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐσφετερῐ́κω ἐσφετερῐ́κῃς ἐσφετερῐ́κῃ ἐσφετερῐ́κητον ἐσφετερῐ́κητον ἐσφετερῐ́κωμεν ἐσφετερῐ́κητε ἐσφετερῐ́κωσῐ(ν)
optative ἐσφετερῐ́κοιμῐ,
ἐσφετερῐκοίην 		ἐσφετερῐ́κοις,
ἐσφετερῐκοίης 		ἐσφετερῐ́κοι,
ἐσφετερῐκοίη 		ἐσφετερῐ́κοιτον ἐσφετερῐκοίτην ἐσφετερῐ́κοιμεν ἐσφετερῐ́κοιτε ἐσφετερῐ́κοιεν
imperative   ἐσφετέρῐκε ἐσφετερῐκέτω ἐσφετερῐ́κετον ἐσφετερῐκέτων   ἐσφετερῐ́κετε ἐσφετερῐκόντων
middle/passive indicative ἐσφετέρῐσμαι ἐσφετέρῐσαι ἐσφετέρῐσται ἐσφετέρῐσθον ἐσφετέρῐσθον ἐσφετερῐ́σμεθᾰ ἐσφετέρῐσθε ἐσφετερῐ́δᾰται
subjunctive ἐσφετερῐσμένος ὦ ἐσφετερῐσμένος ᾖς ἐσφετερῐσμένος ᾖ ἐσφετερῐσμένω ἦτον ἐσφετερῐσμένω ἦτον ἐσφετερῐσμένοι ὦμεν ἐσφετερῐσμένοι ἦτε ἐσφετερῐσμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐσφετερῐσμένος εἴην ἐσφετερῐσμένος εἴης ἐσφετερῐσμένος εἴη ἐσφετερῐσμένω εἴητον,
εἶτον 		ἐσφετερῐσμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐσφετερῐσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐσφετερῐσμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐσφετερῐσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἐσφετέρῐσο ἐσφετερῐ́σθω ἐσφετέρῐσθον ἐσφετερῐ́σθων   ἐσφετέρῐσθε ἐσφετερῐ́σθων
active middle/passive
infinitive ἐσφετερῐκέναι ἐσφετερῐ́σθαι
participle m ἐσφετερῐκώς ἐσφετερῐσμένος
f ἐσφετερῐκυῖᾰ ἐσφετερῐσμένη
n ἐσφετερῐκός ἐσφετερῐσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐσφετερῐ́κειν, ἐσφετερῐ́σμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσφετερῐ́κειν,
ἐσφετερῐ́κη 		ἐσφετερῐ́κεις,
ἐσφετερῐ́κης 		ἐσφετερῐ́κει(ν) ἐσφετερῐ́κετον ἐσφετερῐκέτην ἐσφετερῐ́κεμεν ἐσφετερῐ́κετε ἐσφετερῐ́κεσᾰν
middle/passive indicative ἐσφετερῐ́σμην ἐσφετέρῐσο ἐσφετέρῐστο ἐσφετέρῐσθον ἐσφετερῐ́σθην ἐσφετερῐ́σμεθᾰ ἐσφετέρῐσθε ἐσφετερῐ́δᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • > Greek: σφετερίζομαι (sfeterízomai) (inherited)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.