συχνάζω

Ancient Greek

Etymology

From συχνός (sukhnós, “long-lasting, many, great”) +‎ -ᾰ́ζω (-ắzō, “verbal suffix”).

Pronunciation

 

Verb

σῠχνᾰ́ζω • (sŭkhnắzō)

  1. to be frequent
  2. to do or come frequently

Conjugation

   Present: σῠχνᾰ́ζω, σῠχνᾰ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σῠχνᾰ́ζω σῠχνᾰ́ζεις σῠχνᾰ́ζει σῠχνᾰ́ζετον σῠχνᾰ́ζετον σῠχνᾰ́ζομεν σῠχνᾰ́ζετε σῠχνᾰ́ζουσῐ(ν)
subjunctive σῠχνᾰ́ζω σῠχνᾰ́ζῃς σῠχνᾰ́ζῃ σῠχνᾰ́ζητον σῠχνᾰ́ζητον σῠχνᾰ́ζωμεν σῠχνᾰ́ζητε σῠχνᾰ́ζωσῐ(ν)
optative σῠχνᾰ́ζοιμῐ σῠχνᾰ́ζοις σῠχνᾰ́ζοι σῠχνᾰ́ζοιτον σῠχνᾰζοίτην σῠχνᾰ́ζοιμεν σῠχνᾰ́ζοιτε σῠχνᾰ́ζοιεν
imperative   σῠ́χνᾰζε σῠχνᾰζέτω σῠχνᾰ́ζετον σῠχνᾰζέτων   σῠχνᾰ́ζετε σῠχνᾰζόντων
middle/passive indicative σῠχνᾰ́ζομαι σῠχνᾰ́ζῃ,
σῠχνᾰ́ζει 		σῠχνᾰ́ζεται σῠχνᾰ́ζεσθον σῠχνᾰ́ζεσθον σῠχνᾰζόμεθᾰ σῠχνᾰ́ζεσθε σῠχνᾰ́ζονται
subjunctive σῠχνᾰ́ζωμαι σῠχνᾰ́ζῃ σῠχνᾰ́ζηται σῠχνᾰ́ζησθον σῠχνᾰ́ζησθον σῠχνᾰζώμεθᾰ σῠχνᾰ́ζησθε σῠχνᾰ́ζωνται
optative σῠχνᾰζοίμην σῠχνᾰ́ζοιο σῠχνᾰ́ζοιτο σῠχνᾰ́ζοισθον σῠχνᾰζοίσθην σῠχνᾰζοίμεθᾰ σῠχνᾰ́ζοισθε σῠχνᾰ́ζοιντο
imperative   σῠχνᾰ́ζου σῠχνᾰζέσθω σῠχνᾰ́ζεσθον σῠχνᾰζέσθων   σῠχνᾰ́ζεσθε σῠχνᾰζέσθων
active middle/passive
infinitive σῠχνᾰ́ζειν σῠχνᾰ́ζεσθαι
participle m σῠχνᾰ́ζων σῠχνᾰζόμενος
f σῠχνᾰ́ζουσᾰ σῠχνᾰζομένη
n σῠχνᾰ́ζον σῠχνᾰζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • Greek: συχνάζω (sychnázo)

Further reading

Greek

Etymology

From Koine Greek συχνάζω (sukhnázō).

Pronunciation

  • IPA(key): /siˈxna.zo/

Verb

συχνάζω • (sychnázo)

  1. to go or visit (somewhere) often; to frequent

Conjugation

This entry needs an inflection-table template.

Derived terms

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.