συστείχω

Ancient Greek

Etymology

σῠν- (sŭn-, “with”) +‎ στείχω (steíkhō, “walk, march, go, come”)

Pronunciation

 

Verb

σῠστείχω • (sŭsteíkhō)

  1. walk together with [with dative]
    • c. 450 CE – 470 CE, Nonnus, Dionysiaca 14.186–192:[1]
      δώδεκα δὲ ξύμπαντας ἐκόσμεον ἡγεμονῆες,
      Σπαργεύς τε Γληνεύς τε χοροίτυπος, ἀλλοφυὴς δὲ
      σύνδρομος Εὐρυβίῳ σταφυληκόμος ἵκετο Κητεύς,
      καὶ Ῥιφόνῳ Πετραῖος ὁμάρτεεν, ἀκροπότης δὲ
      Αἴσακος Ὀρθάων τε συνέστιχον, οἷς μίαν ἄμφω
      Ἀμφίθεμις καὶ Φαῦνος ἐποιήσαντο πορείην,
      εὐκεράῳ δὲ Φάνητι συνέμπορος ἦλθε Νομείων.
      dṓdeka dè xúmpantas ekósmeon hēgemonêes,
      Spargeús te Glēneús te khoroítupos, allophuḕs dè
      súndromos Eurubíōi staphulēkómos híketo Kēteús,
      kaì Rhiphónōi Petraîos homárteen, akropótēs dè
      Aísakos Ortháōn te sunéstikhon, hoîs mían ámphō
      Amphíthemis kaì Phaûnos epoiḗsanto poreíēn,
      eukeráōi dè Phánēti sunémporos êlthe Nomeíōn.
      • 1940 translation by William Henry Denham Rouse[2]
        Twelve captains commanded them all: Spargeus and Gleneus the dancer, and beside Eurybios the strange figure of Ceteus the vinedresser; Petraios with Rhiphonos, Aisacos the deep drinker and Orthaon, with whom marched both Amphithemis and Phaunos, and Nomeion side by side with wellhorned Phanes.

Conjugation

   Present: σῠστείχω, σῠστείχομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σῠστείχω σῠστείχεις σῠστείχει σῠστείχετον σῠστείχετον σῠστείχομεν σῠστείχετε σῠστείχουσῐ(ν)
subjunctive σῠστείχω σῠστείχῃς σῠστείχῃ σῠστείχητον σῠστείχητον σῠστείχωμεν σῠστείχητε σῠστείχωσῐ(ν)
optative σῠστείχοιμῐ σῠστείχοις σῠστείχοι σῠστείχοιτον σῠστειχοίτην σῠστείχοιμεν σῠστείχοιτε σῠστείχοιεν
imperative   σῠ́στειχε σῠστειχέτω σῠστείχετον σῠστειχέτων   σῠστείχετε σῠστειχόντων
middle/passive indicative σῠστείχομαι σῠστείχῃ,
σῠστείχει 		σῠστείχεται σῠστείχεσθον σῠστείχεσθον σῠστειχόμεθᾰ σῠστείχεσθε σῠστείχονται
subjunctive σῠστείχωμαι σῠστείχῃ σῠστείχηται σῠστείχησθον σῠστείχησθον σῠστειχώμεθᾰ σῠστείχησθε σῠστείχωνται
optative σῠστειχοίμην σῠστείχοιο σῠστείχοιτο σῠστείχοισθον σῠστειχοίσθην σῠστειχοίμεθᾰ σῠστείχοισθε σῠστείχοιντο
imperative   σῠστείχου σῠστειχέσθω σῠστείχεσθον σῠστειχέσθων   σῠστείχεσθε σῠστειχέσθων
active middle/passive
infinitive σῠστείχειν σῠστείχεσθαι
participle m σῠστείχων σῠστειχόμενος
f σῠστείχουσᾰ σῠστειχομένη
n σῠστεῖχον σῠστειχόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: σῠνέστῐχον, σῠνεστῐχόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σῠνέστῐχον σῠνέστῐχες σῠνέστῐχε(ν) σῠνεστῐ́χετον σῠνεστῐχέτην σῠνεστῐ́χομεν σῠνεστῐ́χετε σῠνέστῐχον
subjunctive σῠστεάχω σῠστεάχῃς σῠστεάχῃ σῠστεάχητον σῠστεάχητον σῠστεάχωμεν σῠστεάχητε σῠστεάχωσῐ(ν)
optative σῠστεάχοιμῐ σῠστεάχοις σῠστεάχοι σῠστεάχοιτον σῠστεαχοίτην σῠστεάχοιμεν σῠστεάχοιτε σῠστεάχοιεν
imperative   σῠστέαχε σῠστεαχέτω σῠστεάχετον σῠστεαχέτων   σῠστεάχετε σῠστεαχόντων
middle indicative σῠνεστῐχόμην σῠνεστῐ́χου σῠνεστῐ́χετο σῠνεστῐ́χεσθον σῠνεστῐχέσθην σῠνεστῐχόμεθᾰ σῠνεστῐ́χεσθε σῠνεστῐ́χοντο
subjunctive σῠστεάχωμαι σῠστεάχῃ σῠστεάχηται σῠστεάχησθον σῠστεάχησθον σῠστεαχώμεθᾰ σῠστεάχησθε σῠστεάχωνται
optative σῠστεαχοίμην σῠστεάχοιο σῠστεάχοιτο σῠστεάχοισθον σῠστεαχοίσθην σῠστεαχοίμεθᾰ σῠστεάχοισθε σῠστεάχοιντο
imperative   σῠστεαχοῦ σῠστεαχέσθω σῠστεάχεσθον σῠστεαχέσθων   σῠστεάχεσθε σῠστεαχέσθων
active middle
infinitive σῠστεαχεῖν σῠστεαχέσθαι
participle m σῠστεαχών σῠστεαχόμενος
f σῠστεαχοῦσᾰ σῠστεαχομένη
n σῠστεαχόν σῠστεαχόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.