συνεργός
Ancient Greek
Etymology
From συν- (sun-) + ἔργον (érgon) + -ος (-os).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /sy.ner.ɡós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /sy.nerˈɡos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /sy.nerˈɣos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /sy.nerˈɣos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /si.nerˈɣos/
Adjective
σῠνεργός • (sŭnergós) m or f (neuter σῠνεργόν); second declension
- working together, joining or helping in work
- (nominalized, masculine) helper, helpmate, coadjutor, accomplice
- having the same trade (as another)
- (nominalized, masculine) workfellow, coworker, colleague
For quotations using this term, see Citations:συνεργός.
Declension
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
| Nominative | σῠνεργός sŭnergós |
σῠνεργόν sŭnergón |
σῠνεργώ sŭnergṓ |
σῠνεργώ sŭnergṓ |
σῠνεργοί sŭnergoí |
σῠνεργᾰ́ sŭnergắ | ||||||||
| Genitive | σῠνεργοῦ sŭnergoû |
σῠνεργοῦ sŭnergoû |
σῠνεργοῖν sŭnergoîn |
σῠνεργοῖν sŭnergoîn |
σῠνεργῶν sŭnergôn |
σῠνεργῶν sŭnergôn | ||||||||
| Dative | σῠνεργῷ sŭnergōî |
σῠνεργῷ sŭnergōî |
σῠνεργοῖν sŭnergoîn |
σῠνεργοῖν sŭnergoîn |
σῠνεργοῖς sŭnergoîs |
σῠνεργοῖς sŭnergoîs | ||||||||
| Accusative | σῠνεργόν sŭnergón |
σῠνεργόν sŭnergón |
σῠνεργώ sŭnergṓ |
σῠνεργώ sŭnergṓ |
σῠνεργούς sŭnergoús |
σῠνεργᾰ́ sŭnergắ | ||||||||
| Vocative | σῠνεργέ sŭnergé |
σῠνεργόν sŭnergón |
σῠνεργώ sŭnergṓ |
σῠνεργώ sŭnergṓ |
σῠνεργοί sŭnergoí |
σῠνεργᾰ́ sŭnergắ | ||||||||
| Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
| σῠνεργῶς sŭnergôs |
σῠνεργότερος sŭnergóteros |
σῠνεργότᾰτος sŭnergótătos | ||||||||||||
| Notes: |
| |||||||||||||
Derived terms
- ἀποσυνεργέω (aposunergéō)
- ἀποσυνέργησις (aposunérgēsis)
- ἀσυνέργητος (asunérgētos)
- ἐπισυνεργέω (episunergéō)
- συνεργάζομαι (sunergázomai)
- συνεργασίᾱ (sunergasíā)
- συνεργάτης (sunergátēs)
- συνεργατίνης (sunergatínēs)
- συνεργάτις (sunergátis)
- συνέργειον (sunérgeion)
- συνεργέω (sunergéō)
- συνέργημα (sunérgēma)
- συνεργητέον (sunergētéon)
- συνεργήτης (sunergḗtēs)
- συνεργητικός (sunergētikós)
- συνεργίᾱ (sunergíā)
- συνέργιον (sunérgion)
- συνεργολάβος (sunergolábos)
- σύνεργον (súnergon)
- συνεργοπονέω (sunergoponéō)
- συνέργω (sunérgō)
Descendants
Further reading
- συνεργός in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- συνεργός, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
- “συνεργός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- συνεργός in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
- “συνεργός”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
- G4904 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
- Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[2], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- accomplice idem, page 6.
- agent idem, page 18.
- assistant idem, page 46.
- associate idem, page 46.
- co-operator idem, page 140.
- coadjutor idem, page 140.
- collaborator idem, page 142.
- companion idem, page 149.
- fellow idem, page 314.
- helper idem, page 395.
- labourer idem, page 473.
- mate idem, page 517.
- partner idem, page 595.
- sharer idem, page 762.
Greek
Etymology
From Ancient Greek συνεργός (sunergós). By surface analysis, συν- (syn-) + έργο (érgo) + -ος (-os).
Pronunciation
- IPA(key): [sinerˈɣos]
- Hyphenation: συ‧νε‧ργός
Noun
συνεργός • (synergós) m or f (plural συνεργοί)
- coworker
- working together
- (law) accessory
- accomplice (associate in the commission of a crime)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | συνεργός (synergós) | συνεργοί (synergoí) |
| genitive | συνεργού (synergoú) | συνεργών (synergón) |
| accusative | συνεργό (synergó) | συνεργούς (synergoús) |
| vocative | συνεργέ (synergé) | συνεργοί (synergoí) |
Synonyms
- (accomplice): συνεργάτης m (synergátis)
Related terms
- see: συνεργία f (synergía, “collaboration”)