στεῖρα

See also: στείρα and στείρᾳ

Ancient Greek

From Proto-Hellenic *stéřřa, from Proto-Indo-European *stérih₂.^[1] By surface analysis, στεῖρος (steîros) +‎ -ᾰ (-ă).

στεῖρᾰ • (steîră) f (genitive στείρᾱς or στείρης); first declension

First declension of ἡ στεῖρᾰ; τῆς στείρᾱς (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ στεῖρᾰ hē steîră	τὼ στείρᾱ tṑ steírā	αἱ στεῖραι hai steîrai
Genitive	τῆς στείρᾱς tês steírās	τοῖν στείραιν toîn steírain	τῶν στειρῶν tôn steirôn
Dative	τῇ στείρᾳ tēî steírāi	τοῖν στείραιν toîn steírain	ταῖς στείραις taîs steírais
Accusative	τὴν στεῖρᾰν tḕn steîrăn	τὼ στείρᾱ tṑ steírā	τᾱ̀ς στείρᾱς tā̀s steírās
Vocative	στεῖρᾰ steîră	στείρᾱ steírā	στεῖραι steîrai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First declension of στεῖρᾰ; στείρης (Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	στεῖρᾰ steîră	στείρᾱ steírā	στεῖραι steîrai
Genitive	στείρης steírēs	στείραιῐ̈ν steíraiĭ̈n	στειρᾱ́ων / στειρέων / στειρῶν steirā́ōn / steiréōn / steirôn
Dative	στείρῃ steírēi	στείραιῐ̈ν steíraiĭ̈n	στείρῃσῐ / στείρῃσῐν / στείρῃς / στείραις steírēisĭ(n) / steírēis / steírais
Accusative	στεῖρᾰν steîrăn	στείρᾱ steírā	στείρᾱς steírās
Vocative	στεῖρᾰ steîră	στείρᾱ steírā	στεῖραι steîrai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “στεῖρα”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1394