στίγματος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /stíŋ.ma.tos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈstiɡ.ma.tos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈstiɣ.ma.tos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈstiɣ.ma.tos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈstiɣ.ma.tos/

Noun

στῐ́γμᾰτος • (stĭ́gmătos)

genitive singular of στῐ́γμᾰ (stĭ́gmă)

Greek

Noun

στίγματος • (stígmatos) n

genitive singular of στίγμα (stígma)