στάχυ

Greek

Alternative forms

  • στάχι (stáchi)
  • αστάχυ (astáchy) — colloquial

Etymology

From Koine Greek στάχυον (stákhuon), from Ancient Greek στάχυς (stákhus).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsta.çi/

Noun

στάχυ • (stáchy) n (plural στάχυα)

  1. (botany) ear, spike (fruiting body of a grain)

Declension

Declension of στάχυ
singular plural
nominative στάχυ (stáchy) στάχυα (stáchya)
genitive σταχυού (stachyoú) σταχυών (stachyón)
accusative στάχυ (stáchy) στάχυα (stáchya)
vocative στάχυ (stáchy) στάχυα (stáchya)

Derived terms

  • σταχολόγημα (stachológima)
  • σταχυολόγημα (stachyológima)
  • σταχυολόγηση (stachyológisi)
  • σταχυολόγησις (stachyológisis)
  • σταχυολόγος (stachyológos)
  • σταχυολογώ (stachyologó)
  • σταχυάζω (stachyázo)
  • στάχυασμα (stáchyasma)
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.