σπεύδων

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /spěu̯.dɔːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈspew.don/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈspeβ.ðon/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈspev.ðon/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈspev.ðon/

Participle

σπεύδων • (speúdōn) m (feminine σπεύδουσᾰ, neuter σπεῦδον); first/third declension

present active participle of σπεύδω (speúdō)

Declension

First and third declension of σπεύδων; σπεύδουσᾰ; σπεῦδον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	σπεύδων speúdōn	σπεύδουσᾰ speúdousă	σπεῦδον speûdon	σπεύδοντε speúdonte	σπευδούσᾱ speudoúsā	σπεύδοντε speúdonte	σπεύδοντες speúdontes	σπεύδουσαι speúdousai	σπεύδοντᾰ speúdontă
Genitive	σπεύδοντος speúdontos	σπευδούσης speudoúsēs	σπεύδοντος speúdontos	σπευδόντοιν speudóntoin	σπευδούσαιν speudoúsain	σπευδόντοιν speudóntoin	σπευδόντων speudóntōn	σπευδουσῶν speudousôn	σπευδόντων speudóntōn
Dative	σπεύδοντῐ speúdontĭ	σπευδούσῃ speudoúsēi	σπεύδοντῐ speúdontĭ	σπευδόντοιν speudóntoin	σπευδούσαιν speudoúsain	σπευδόντοιν speudóntoin	σπεύδουσῐ σπεύδουσῐν speúdousĭ(n)	σπευδούσαις speudoúsais	σπεύδουσῐ σπεύδουσῐν speúdousĭ(n)
Accusative	σπεύδοντᾰ speúdontă	σπεύδουσᾰν speúdousăn	σπεῦδον speûdon	σπεύδοντε speúdonte	σπευδούσᾱ speudoúsā	σπεύδοντε speúdonte	σπεύδοντᾰς speúdontăs	σπευδούσᾱς speudoúsās	σπεύδοντᾰ speúdontă
Vocative	σπεύδων speúdōn	σπεύδουσᾰ speúdousă	σπεῦδον speûdon	σπεύδοντε speúdonte	σπευδούσᾱ speudoúsā	σπεύδοντε speúdonte	σπεύδοντες speúdontes	σπεύδουσαι speúdousai	σπεύδοντᾰ speúdontă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	σπευδόντως speudóntōs			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.