σοβέω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *tsogʷéyō, from Proto-Indo-European *tyogʷéyeti, from *tyegʷ- +‎ *-éyeti. See also σέβομαι (sébomai, “to awe at”).[1]

Pronunciation

 

Verb

σοβέω • (sobéō)

  1. to scare away
    1. to drive away
  2. to move quickly
    1. (passive voice, figurative) to be agitated, excited
  3. (intransitive) walk pompously, strut, swagger

Conjugation

   Present: σοβέω, σοβέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σοβέω σοβέεις σοβέει σοβέετον σοβέετον σοβέομεν σοβέετε σοβέουσῐ(ν)
subjunctive σοβέω σοβέῃς σοβέῃ σοβέητον σοβέητον σοβέωμεν σοβέητε σοβέωσῐ(ν)
optative σοβέοιμῐ σοβέοις σοβέοι σοβέοιτον σοβεοίτην σοβέοιμεν σοβέοιτε σοβέοιεν
imperative   σόβεε σοβεέτω σοβέετον σοβεέτων   σοβέετε σοβεόντων
middle/passive indicative σοβέομαι σοβέῃ,
σοβέει 		σοβέεται σοβέεσθον σοβέεσθον σοβεόμεθᾰ σοβέεσθε σοβέονται
subjunctive σοβέωμαι σοβέῃ σοβέηται σοβέησθον σοβέησθον σοβεώμεθᾰ σοβέησθε σοβέωνται
optative σοβεοίμην σοβέοιο σοβέοιτο σοβέοισθον σοβεοίσθην σοβεοίμεθᾰ σοβέοισθε σοβέοιντο
imperative   σοβέου σοβεέσθω σοβέεσθον σοβεέσθων   σοβέεσθε σοβεέσθων
active middle/passive
infinitive σοβέειν σοβέεσθαι
participle m σοβέων σοβεόμενος
f σοβέουσᾰ σοβεομένη
n σοβέον σοβεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: σοβῶ, σοβοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σοβῶ σοβεῖς σοβεῖ σοβεῖτον σοβεῖτον σοβοῦμεν σοβεῖτε σοβοῦσῐ(ν)
subjunctive σοβῶ σοβῇς σοβῇ σοβῆτον σοβῆτον σοβῶμεν σοβῆτε σοβῶσῐ(ν)
optative σοβοίην,
σοβοῖμῐ 		σοβοίης,
σοβοῖς 		σοβοίη,
σοβοῖ 		σοβοῖτον,
σοβοίητον 		σοβοίτην,
σοβοιήτην 		σοβοῖμεν,
σοβοίημεν 		σοβοῖτε,
σοβοίητε 		σοβοῖεν,
σοβοίησᾰν
imperative   σόβει σοβείτω σοβεῖτον σοβείτων   σοβεῖτε σοβούντων
middle/passive indicative σοβοῦμαι σοβεῖ,
σοβῇ 		σοβεῖται σοβεῖσθον σοβεῖσθον σοβούμεθᾰ σοβεῖσθε σοβοῦνται
subjunctive σοβῶμαι σοβῇ σοβῆται σοβῆσθον σοβῆσθον σοβώμεθᾰ σοβῆσθε σοβῶνται
optative σοβοίμην σοβοῖο σοβοῖτο σοβοῖσθον σοβοίσθην σοβοίμεθᾰ σοβοῖσθε σοβοῖντο
imperative   σοβοῦ σοβείσθω σοβεῖσθον σοβείσθων   σοβεῖσθε σοβείσθων
active middle/passive
infinitive σοβεῖν σοβεῖσθαι
participle m σοβῶν σοβούμενος
f σοβοῦσᾰ σοβουμένη
n σοβοῦν σοβούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐσόβεον, ἐσοβεόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσόβεον ἐσόβεες ἐσόβεε(ν) ἐσοβέετον ἐσοβεέτην ἐσοβέομεν ἐσοβέετε ἐσόβεον
middle/passive indicative ἐσοβεόμην ἐσοβέου ἐσοβέετο ἐσοβέεσθον ἐσοβεέσθην ἐσοβεόμεθᾰ ἐσοβέεσθε ἐσοβέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐσόβουν, ἐσοβούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσόβουν ἐσόβεις ἐσόβει ἐσοβεῖτον ἐσοβείτην ἐσοβοῦμεν ἐσοβεῖτε ἐσόβουν
middle/passive indicative ἐσοβούμην ἐσοβοῦ ἐσοβεῖτο ἐσοβεῖσθον ἐσοβείσθην ἐσοβούμεθᾰ ἐσοβεῖσθε ἐσοβοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σοβήσω, σοβήσομαι, σοβηθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σοβήσω σοβήσεις σοβήσει σοβήσετον σοβήσετον σοβήσομεν σοβήσετε σοβήσουσῐ(ν)
optative σοβήσοιμῐ σοβήσοις σοβήσοι σοβήσοιτον σοβησοίτην σοβήσοιμεν σοβήσοιτε σοβήσοιεν
middle indicative σοβήσομαι σοβήσῃ,
σοβήσει 		σοβήσεται σοβήσεσθον σοβήσεσθον σοβησόμεθᾰ σοβήσεσθε σοβήσονται
optative σοβησοίμην σοβήσοιο σοβήσοιτο σοβήσοισθον σοβησοίσθην σοβησοίμεθᾰ σοβήσοισθε σοβήσοιντο
passive indicative σοβηθήσομαι σοβηθήσῃ,
σοβηθήσει 		σοβηθήσεται σοβηθήσεσθον σοβηθήσεσθον σοβηθησόμεθᾰ σοβηθήσεσθε σοβηθήσονται
optative σοβηθησοίμην σοβηθήσοιο σοβηθήσοιτο σοβηθήσοισθον σοβηθησοίσθην σοβηθησοίμεθᾰ σοβηθήσοισθε σοβηθήσοιντο
active middle passive
infinitive σοβήσειν σοβήσεσθαι σοβηθήσεσθαι
participle m σοβήσων σοβησόμενος σοβηθησόμενος
f σοβήσουσᾰ σοβησομένη σοβηθησομένη
n σοβῆσον σοβησόμενον σοβηθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐσόβησᾰ, ἐσοβησᾰ́μην, ἐσοβήθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσόβησᾰ ἐσόβησᾰς ἐσόβησε(ν) ἐσοβήσᾰτον ἐσοβησᾰ́την ἐσοβήσᾰμεν ἐσοβήσᾰτε ἐσόβησᾰν
subjunctive σοβήσω σοβήσῃς σοβήσῃ σοβήσητον σοβήσητον σοβήσωμεν σοβήσητε σοβήσωσῐ(ν)
optative σοβήσαιμῐ σοβήσειᾰς,
σοβήσαις 		σοβήσειε(ν),
σοβήσαι 		σοβήσαιτον σοβησαίτην σοβήσαιμεν σοβήσαιτε σοβήσειᾰν,
σοβήσαιεν
imperative   σόβησον σοβησᾰ́τω σοβήσᾰτον σοβησᾰ́των   σοβήσᾰτε σοβησᾰ́ντων
middle indicative ἐσοβησᾰ́μην ἐσοβήσω ἐσοβήσᾰτο ἐσοβήσᾰσθον ἐσοβησᾰ́σθην ἐσοβησᾰ́μεθᾰ ἐσοβήσᾰσθε ἐσοβήσᾰντο
subjunctive σοβήσωμαι σοβήσῃ σοβήσηται σοβήσησθον σοβήσησθον σοβησώμεθᾰ σοβήσησθε σοβήσωνται
optative σοβησαίμην σοβήσαιο σοβήσαιτο σοβήσαισθον σοβησαίσθην σοβησαίμεθᾰ σοβήσαισθε σοβήσαιντο
imperative   σόβησαι σοβησᾰ́σθω σοβήσᾰσθον σοβησᾰ́σθων   σοβήσᾰσθε σοβησᾰ́σθων
passive indicative ἐσοβήθην ἐσοβήθης ἐσοβήθη ἐσοβήθητον ἐσοβηθήτην ἐσοβήθημεν ἐσοβήθητε ἐσοβήθησᾰν
subjunctive σοβηθῶ σοβηθῇς σοβηθῇ σοβηθῆτον σοβηθῆτον σοβηθῶμεν σοβηθῆτε σοβηθῶσῐ(ν)
optative σοβηθείην σοβηθείης σοβηθείη σοβηθεῖτον,
σοβηθείητον 		σοβηθείτην,
σοβηθειήτην 		σοβηθεῖμεν,
σοβηθείημεν 		σοβηθεῖτε,
σοβηθείητε 		σοβηθεῖεν,
σοβηθείησᾰν
imperative   σοβήθητῐ σοβηθήτω σοβήθητον σοβηθήτων   σοβήθητε σοβηθέντων
active middle passive
infinitive σοβῆσαι σοβήσᾰσθαι σοβηθῆναι
participle m σοβήσᾱς σοβησᾰ́μενος σοβηθείς
f σοβήσᾱσᾰ σοβησᾰμένη σοβηθεῖσᾰ
n σοβῆσᾰν σοβησᾰ́μενον σοβηθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: σεσόβηκᾰ, σεσόβημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σεσόβηκᾰ σεσόβηκᾰς σεσόβηκε(ν) σεσοβήκᾰτον σεσοβήκᾰτον σεσοβήκᾰμεν σεσοβήκᾰτε σεσοβήκᾱσῐ(ν)
subjunctive σεσοβήκω σεσοβήκῃς σεσοβήκῃ σεσοβήκητον σεσοβήκητον σεσοβήκωμεν σεσοβήκητε σεσοβήκωσῐ(ν)
optative σεσοβήκοιμῐ,
σεσοβηκοίην 		σεσοβήκοις,
σεσοβηκοίης 		σεσοβήκοι,
σεσοβηκοίη 		σεσοβήκοιτον σεσοβηκοίτην σεσοβήκοιμεν σεσοβήκοιτε σεσοβήκοιεν
imperative   σεσόβηκε σεσοβηκέτω σεσοβήκετον σεσοβηκέτων   σεσοβήκετε σεσοβηκόντων
middle/passive indicative σεσόβημαι σεσόβησαι σεσόβηται σεσόβησθον σεσόβησθον σεσοβήμεθᾰ σεσόβησθε σεσόβηνται
subjunctive σεσοβημένος ὦ σεσοβημένος ᾖς σεσοβημένος ᾖ σεσοβημένω ἦτον σεσοβημένω ἦτον σεσοβημένοι ὦμεν σεσοβημένοι ἦτε σεσοβημένοι ὦσῐ(ν)
optative σεσοβημένος εἴην σεσοβημένος εἴης σεσοβημένος εἴη σεσοβημένω εἴητον,
εἶτον 		σεσοβημένω εἰήτην,
εἴτην 		σεσοβημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		σεσοβημένοι εἴητε,
εἶτε 		σεσοβημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   σεσόβησο σεσοβήσθω σεσόβησθον σεσοβήσθων   σεσόβησθε σεσοβήσθων
active middle/passive
infinitive σεσοβηκέναι σεσοβῆσθαι
participle m σεσοβηκώς σεσοβημένος
f σεσοβηκυῖᾰ σεσοβημένη
n σεσοβηκός σεσοβημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐσεσοβήκειν, ἐσεσοβήμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσεσοβήκειν,
ἐσεσοβήκη 		ἐσεσοβήκεις,
ἐσεσοβήκης 		ἐσεσοβήκει(ν) ἐσεσοβήκετον ἐσεσοβηκέτην ἐσεσοβήκεμεν ἐσεσοβήκετε ἐσεσοβήκεσᾰν
middle/passive indicative ἐσεσοβήμην ἐσεσόβησο ἐσεσόβητο ἐσεσόβησθον ἐσεσοβήσθην ἐσεσοβήμεθᾰ ἐσεσόβησθε ἐσεσόβηντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “σοβέω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1371

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.