σκοτόω

Ancient Greek

Etymology

From the o-stem variant of σκότος (skótos, “darkness”) +‎ -όω (-óō).

Pronunciation

 

Verb

σκοτόω • (skotóō)

  1. I blind
  2. I stupefy
  3. (passive voice) I am in vertigo

Conjugation

   Present: σκοτόω, σκοτόομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σκοτόω σκοτόεις σκοτόει σκοτόετον σκοτόετον σκοτόομεν σκοτόετε σκοτόουσῐ(ν)
subjunctive σκοτόω σκοτόῃς σκοτόῃ σκοτόητον σκοτόητον σκοτόωμεν σκοτόητε σκοτόωσῐ(ν)
optative σκοτόοιμῐ σκοτόοις σκοτόοι σκοτόοιτον σκοτοοίτην σκοτόοιμεν σκοτόοιτε σκοτόοιεν
imperative   σκότοε σκοτοέτω σκοτόετον σκοτοέτων   σκοτόετε σκοτοόντων
middle/passive indicative σκοτόομαι σκοτόῃ,
σκοτόει 		σκοτόεται σκοτόεσθον σκοτόεσθον σκοτοόμεθᾰ σκοτόεσθε σκοτόονται
subjunctive σκοτόωμαι σκοτόῃ σκοτόηται σκοτόησθον σκοτόησθον σκοτοώμεθᾰ σκοτόησθε σκοτόωνται
optative σκοτοοίμην σκοτόοιο σκοτόοιτο σκοτόοισθον σκοτοοίσθην σκοτοοίμεθᾰ σκοτόοισθε σκοτόοιντο
imperative   σκοτόου σκοτοέσθω σκοτόεσθον σκοτοέσθων   σκοτόεσθε σκοτοέσθων
active middle/passive
infinitive σκοτόειν σκοτόεσθαι
participle m σκοτόων σκοτοόμενος
f σκοτόουσᾰ σκοτοομένη
n σκοτόον σκοτοόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: σκοτῶ, σκοτοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σκοτῶ σκοτοῖς σκοτοῖ σκοτοῦτον σκοτοῦτον σκοτοῦμεν σκοτοῦτε σκοτοῦσῐ(ν)
subjunctive σκοτῶ σκοτοῖς σκοτοῖ σκοτῶτον σκοτῶτον σκοτῶμεν σκοτῶτε σκοτῶσῐ(ν)
optative σκοτοίην,
σκοτοῖμῐ 		σκοτοίης,
σκοτοῖς 		σκοτοίη,
σκοτοῖ 		σκοτοῖτον,
σκοτοίητον 		σκοτοίτην,
σκοτοιήτην 		σκοτοῖμεν,
σκοτοίημεν 		σκοτοῖτε,
σκοτοίητε 		σκοτοῖεν,
σκοτοίησᾰν
imperative   σκότου σκοτούτω σκοτοῦτον σκοτούτων   σκοτοῦτε σκοτούντων
middle/passive indicative σκοτοῦμαι σκοτοῖ σκοτοῦται σκοτοῦσθον σκοτοῦσθον σκοτούμεθᾰ σκοτοῦσθε σκοτοῦνται
subjunctive σκοτῶμαι σκοτοῖ σκοτῶται σκοτῶσθον σκοτῶσθον σκοτώμεθᾰ σκοτῶσθε σκοτῶνται
optative σκοτοίμην σκοτοῖο σκοτοῖτο σκοτοῖσθον σκοτοίσθην σκοτοίμεθᾰ σκοτοῖσθε σκοτοῖντο
imperative   σκοτοῦ σκοτούσθω σκοτοῦσθον σκοτούσθων   σκοτοῦσθε σκοτούσθων
active middle/passive
infinitive σκοτοῦν σκοτοῦσθαι
participle m σκοτῶν σκοτούμενος
f σκοτοῦσᾰ σκοτουμένη
n σκοτοῦν σκοτούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐσκότοον, ἐσκοτοόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσκότοον ἐσκότοες ἐσκότοε(ν) ἐσκοτόετον ἐσκοτοέτην ἐσκοτόομεν ἐσκοτόετε ἐσκότοον
middle/passive indicative ἐσκοτοόμην ἐσκοτόου ἐσκοτόετο ἐσκοτόεσθον ἐσκοτοέσθην ἐσκοτοόμεθᾰ ἐσκοτόεσθε ἐσκοτόοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐσκότουν, ἐσκοτούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσκότουν ἐσκότους ἐσκότου ἐσκοτοῦτον ἐσκοτούτην ἐσκοτοῦμεν ἐσκοτοῦτε ἐσκότουν
middle/passive indicative ἐσκοτούμην ἐσκοτοῦ ἐσκοτοῦτο ἐσκοτοῦσθον ἐσκοτούσθην ἐσκοτούμεθᾰ ἐσκοτοῦσθε ἐσκοτοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σκοτώσω, σκοτώσομαι, σκοτωθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σκοτώσω σκοτώσεις σκοτώσει σκοτώσετον σκοτώσετον σκοτώσομεν σκοτώσετε σκοτώσουσῐ(ν)
optative σκοτώσοιμῐ σκοτώσοις σκοτώσοι σκοτώσοιτον σκοτωσοίτην σκοτώσοιμεν σκοτώσοιτε σκοτώσοιεν
middle indicative σκοτώσομαι σκοτώσῃ,
σκοτώσει 		σκοτώσεται σκοτώσεσθον σκοτώσεσθον σκοτωσόμεθᾰ σκοτώσεσθε σκοτώσονται
optative σκοτωσοίμην σκοτώσοιο σκοτώσοιτο σκοτώσοισθον σκοτωσοίσθην σκοτωσοίμεθᾰ σκοτώσοισθε σκοτώσοιντο
passive indicative σκοτωθήσομαι σκοτωθήσῃ,
σκοτωθήσει 		σκοτωθήσεται σκοτωθήσεσθον σκοτωθήσεσθον σκοτωθησόμεθᾰ σκοτωθήσεσθε σκοτωθήσονται
optative σκοτωθησοίμην σκοτωθήσοιο σκοτωθήσοιτο σκοτωθήσοισθον σκοτωθησοίσθην σκοτωθησοίμεθᾰ σκοτωθήσοισθε σκοτωθήσοιντο
active middle passive
infinitive σκοτώσειν σκοτώσεσθαι σκοτωθήσεσθαι
participle m σκοτώσων σκοτωσόμενος σκοτωθησόμενος
f σκοτώσουσᾰ σκοτωσομένη σκοτωθησομένη
n σκοτῶσον σκοτωσόμενον σκοτωθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐσκότωσᾰ, ἐσκοτωσᾰ́μην, ἐσκοτώθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσκότωσᾰ ἐσκότωσᾰς ἐσκότωσε(ν) ἐσκοτώσᾰτον ἐσκοτωσᾰ́την ἐσκοτώσᾰμεν ἐσκοτώσᾰτε ἐσκότωσᾰν
subjunctive σκοτώσω σκοτώσῃς σκοτώσῃ σκοτώσητον σκοτώσητον σκοτώσωμεν σκοτώσητε σκοτώσωσῐ(ν)
optative σκοτώσαιμῐ σκοτώσειᾰς,
σκοτώσαις 		σκοτώσειε(ν),
σκοτώσαι 		σκοτώσαιτον σκοτωσαίτην σκοτώσαιμεν σκοτώσαιτε σκοτώσειᾰν,
σκοτώσαιεν
imperative   σκότωσον σκοτωσᾰ́τω σκοτώσᾰτον σκοτωσᾰ́των   σκοτώσᾰτε σκοτωσᾰ́ντων
middle indicative ἐσκοτωσᾰ́μην ἐσκοτώσω ἐσκοτώσᾰτο ἐσκοτώσᾰσθον ἐσκοτωσᾰ́σθην ἐσκοτωσᾰ́μεθᾰ ἐσκοτώσᾰσθε ἐσκοτώσᾰντο
subjunctive σκοτώσωμαι σκοτώσῃ σκοτώσηται σκοτώσησθον σκοτώσησθον σκοτωσώμεθᾰ σκοτώσησθε σκοτώσωνται
optative σκοτωσαίμην σκοτώσαιο σκοτώσαιτο σκοτώσαισθον σκοτωσαίσθην σκοτωσαίμεθᾰ σκοτώσαισθε σκοτώσαιντο
imperative   σκότωσαι σκοτωσᾰ́σθω σκοτώσᾰσθον σκοτωσᾰ́σθων   σκοτώσᾰσθε σκοτωσᾰ́σθων
passive indicative ἐσκοτώθην ἐσκοτώθης ἐσκοτώθη ἐσκοτώθητον ἐσκοτωθήτην ἐσκοτώθημεν ἐσκοτώθητε ἐσκοτώθησᾰν
subjunctive σκοτωθῶ σκοτωθῇς σκοτωθῇ σκοτωθῆτον σκοτωθῆτον σκοτωθῶμεν σκοτωθῆτε σκοτωθῶσῐ(ν)
optative σκοτωθείην σκοτωθείης σκοτωθείη σκοτωθεῖτον,
σκοτωθείητον 		σκοτωθείτην,
σκοτωθειήτην 		σκοτωθεῖμεν,
σκοτωθείημεν 		σκοτωθεῖτε,
σκοτωθείητε 		σκοτωθεῖεν,
σκοτωθείησᾰν
imperative   σκοτώθητῐ σκοτωθήτω σκοτώθητον σκοτωθήτων   σκοτώθητε σκοτωθέντων
active middle passive
infinitive σκοτῶσαι σκοτώσᾰσθαι σκοτωθῆναι
participle m σκοτώσᾱς σκοτωσᾰ́μενος σκοτωθείς
f σκοτώσᾱσᾰ σκοτωσᾰμένη σκοτωθεῖσᾰ
n σκοτῶσᾰν σκοτωσᾰ́μενον σκοτωθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἐσκότωκᾰ, ἐσκότωμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσκότωκᾰ ἐσκότωκᾰς ἐσκότωκε(ν) ἐσκοτώκᾰτον ἐσκοτώκᾰτον ἐσκοτώκᾰμεν ἐσκοτώκᾰτε ἐσκοτώκᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐσκοτώκω ἐσκοτώκῃς ἐσκοτώκῃ ἐσκοτώκητον ἐσκοτώκητον ἐσκοτώκωμεν ἐσκοτώκητε ἐσκοτώκωσῐ(ν)
optative ἐσκοτώκοιμῐ,
ἐσκοτωκοίην 		ἐσκοτώκοις,
ἐσκοτωκοίης 		ἐσκοτώκοι,
ἐσκοτωκοίη 		ἐσκοτώκοιτον ἐσκοτωκοίτην ἐσκοτώκοιμεν ἐσκοτώκοιτε ἐσκοτώκοιεν
imperative   ἐσκότωκε ἐσκοτωκέτω ἐσκοτώκετον ἐσκοτωκέτων   ἐσκοτώκετε ἐσκοτωκόντων
middle/passive indicative ἐσκότωμαι ἐσκότωσαι ἐσκότωται ἐσκότωσθον ἐσκότωσθον ἐσκοτώμεθᾰ ἐσκότωσθε ἐσκότωνται
subjunctive ἐσκοτωμένος ὦ ἐσκοτωμένος ᾖς ἐσκοτωμένος ᾖ ἐσκοτωμένω ἦτον ἐσκοτωμένω ἦτον ἐσκοτωμένοι ὦμεν ἐσκοτωμένοι ἦτε ἐσκοτωμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐσκοτωμένος εἴην ἐσκοτωμένος εἴης ἐσκοτωμένος εἴη ἐσκοτωμένω εἴητον,
εἶτον 		ἐσκοτωμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐσκοτωμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐσκοτωμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐσκοτωμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἐσκότωσο ἐσκοτώσθω ἐσκότωσθον ἐσκοτώσθων   ἐσκότωσθε ἐσκοτώσθων
active middle/passive
infinitive ἐσκοτωκέναι ἐσκοτῶσθαι
participle m ἐσκοτωκώς ἐσκοτωμένος
f ἐσκοτωκυῖᾰ ἐσκοτωμένη
n ἐσκοτωκός ἐσκοτωμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.