σημείωμα

σημειόω (sēmeióō, “to mark, seal”) +‎ -μα (-ma).

σημείωμᾰ • (sēmeíōmă) n (genitive σημειώμᾰτος); third declension

1. records
   • Vit. Philonid. 11.C.

• Greek: σημείωμα (simeíoma)

• “σημείωμα”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• σημείωμα in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn

From Koine Greek σημείωμα (sēmeíōma).

• IPA^(key): /siˈmi.o.ma/
• Hyphenation: ση‧μεί‧ω‧μα

σημείωμα • (simeíoma) n (plural σημειώματα)

1. note, memo, missive

• υπενθύμιση f (ypenthýmisi, “reminder”)

• σημειωματάριο n (simeiomatário, “notebook”)
• σημειώνω (simeióno, “I write down a note”)

• and see: σημείο n (simeío, “mark”)

• σημείωμα, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language