σείουσιν

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /sěː.uː.sin/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈsi.u.sin/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈsi.u.sin/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈsi.u.sin/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈsi.u.sin/

Verb

σείουσῐν • (seíousĭn)

third-person plural present active indicative of σείω (seíō)