σαγηνεύω

Ancient Greek

Etymology

σαγήνη (sagḗnē, “drag-net”) +‎ -εύω (-eúō).

Pronunciation

 

Verb

σᾰγηνεύω • (săgēneúō)

  1. to take fish with a drag-net

Conjugation

   Present: σᾰγηνεύω, σᾰγηνεύομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σᾰγηνεύω σᾰγηνεύεις σᾰγηνεύει σᾰγηνεύετον σᾰγηνεύετον σᾰγηνεύομεν σᾰγηνεύετε σᾰγηνεύουσῐ(ν)
subjunctive σᾰγηνεύω σᾰγηνεύῃς σᾰγηνεύῃ σᾰγηνεύητον σᾰγηνεύητον σᾰγηνεύωμεν σᾰγηνεύητε σᾰγηνεύωσῐ(ν)
optative σᾰγηνεύοιμῐ σᾰγηνεύοις σᾰγηνεύοι σᾰγηνεύοιτον σᾰγηνευοίτην σᾰγηνεύοιμεν σᾰγηνεύοιτε σᾰγηνεύοιεν
imperative   σᾰγήνευε σᾰγηνευέτω σᾰγηνεύετον σᾰγηνευέτων   σᾰγηνεύετε σᾰγηνευόντων
middle/passive indicative σᾰγηνεύομαι σᾰγηνεύῃ,
σᾰγηνεύει 		σᾰγηνεύεται σᾰγηνεύεσθον σᾰγηνεύεσθον σᾰγηνευόμεθᾰ σᾰγηνεύεσθε σᾰγηνεύονται
subjunctive σᾰγηνεύωμαι σᾰγηνεύῃ σᾰγηνεύηται σᾰγηνεύησθον σᾰγηνεύησθον σᾰγηνευώμεθᾰ σᾰγηνεύησθε σᾰγηνεύωνται
optative σᾰγηνευοίμην σᾰγηνεύοιο σᾰγηνεύοιτο σᾰγηνεύοισθον σᾰγηνευοίσθην σᾰγηνευοίμεθᾰ σᾰγηνεύοισθε σᾰγηνεύοιντο
imperative   σᾰγηνεύου σᾰγηνευέσθω σᾰγηνεύεσθον σᾰγηνευέσθων   σᾰγηνεύεσθε σᾰγηνευέσθων
active middle/passive
infinitive σᾰγηνεύειν σᾰγηνεύεσθαι
participle m σᾰγηνεύων σᾰγηνευόμενος
f σᾰγηνεύουσᾰ σᾰγηνευομένη
n σᾰγηνεῦον σᾰγηνευόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐσᾰγήνευον, ἐσᾰγηνευόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσᾰγήνευον ἐσᾰγήνευες ἐσᾰγήνευε(ν) ἐσᾰγηνεύετον ἐσᾰγηνευέτην ἐσᾰγηνεύομεν ἐσᾰγηνεύετε ἐσᾰγήνευον
middle/passive indicative ἐσᾰγηνευόμην ἐσᾰγηνεύου ἐσᾰγηνεύετο ἐσᾰγηνεύεσθον ἐσᾰγηνευέσθην ἐσᾰγηνευόμεθᾰ ἐσᾰγηνεύεσθε ἐσᾰγηνεύοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σᾰγηνεύσω, σᾰγηνεύσομαι, σᾰγηνευθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σᾰγηνεύσω σᾰγηνεύσεις σᾰγηνεύσει σᾰγηνεύσετον σᾰγηνεύσετον σᾰγηνεύσομεν σᾰγηνεύσετε σᾰγηνεύσουσῐ(ν)
optative σᾰγηνεύσοιμῐ σᾰγηνεύσοις σᾰγηνεύσοι σᾰγηνεύσοιτον σᾰγηνευσοίτην σᾰγηνεύσοιμεν σᾰγηνεύσοιτε σᾰγηνεύσοιεν
middle indicative σᾰγηνεύσομαι σᾰγηνεύσῃ,
σᾰγηνεύσει 		σᾰγηνεύσεται σᾰγηνεύσεσθον σᾰγηνεύσεσθον σᾰγηνευσόμεθᾰ σᾰγηνεύσεσθε σᾰγηνεύσονται
optative σᾰγηνευσοίμην σᾰγηνεύσοιο σᾰγηνεύσοιτο σᾰγηνεύσοισθον σᾰγηνευσοίσθην σᾰγηνευσοίμεθᾰ σᾰγηνεύσοισθε σᾰγηνεύσοιντο
passive indicative σᾰγηνευθήσομαι σᾰγηνευθήσῃ,
σᾰγηνευθήσει 		σᾰγηνευθήσεται σᾰγηνευθήσεσθον σᾰγηνευθήσεσθον σᾰγηνευθησόμεθᾰ σᾰγηνευθήσεσθε σᾰγηνευθήσονται
optative σᾰγηνευθησοίμην σᾰγηνευθήσοιο σᾰγηνευθήσοιτο σᾰγηνευθήσοισθον σᾰγηνευθησοίσθην σᾰγηνευθησοίμεθᾰ σᾰγηνευθήσοισθε σᾰγηνευθήσοιντο
active middle passive
infinitive σᾰγηνεύσειν σᾰγηνεύσεσθαι σᾰγηνευθήσεσθαι
participle m σᾰγηνεύσων σᾰγηνευσόμενος σᾰγηνευθησόμενος
f σᾰγηνεύσουσᾰ σᾰγηνευσομένη σᾰγηνευθησομένη
n σᾰγηνεῦσον σᾰγηνευσόμενον σᾰγηνευθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐσᾰγήνευσᾰ, ἐσᾰγηνευσᾰ́μην, ἐσᾰγηνεύθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐσᾰγήνευσᾰ ἐσᾰγήνευσᾰς ἐσᾰγήνευσε(ν) ἐσᾰγηνεύσᾰτον ἐσᾰγηνευσᾰ́την ἐσᾰγηνεύσᾰμεν ἐσᾰγηνεύσᾰτε ἐσᾰγήνευσᾰν
subjunctive σᾰγηνεύσω σᾰγηνεύσῃς σᾰγηνεύσῃ σᾰγηνεύσητον σᾰγηνεύσητον σᾰγηνεύσωμεν σᾰγηνεύσητε σᾰγηνεύσωσῐ(ν)
optative σᾰγηνεύσαιμῐ σᾰγηνεύσειᾰς,
σᾰγηνεύσαις 		σᾰγηνεύσειε(ν),
σᾰγηνεύσαι 		σᾰγηνεύσαιτον σᾰγηνευσαίτην σᾰγηνεύσαιμεν σᾰγηνεύσαιτε σᾰγηνεύσειᾰν,
σᾰγηνεύσαιεν
imperative   σᾰγήνευσον σᾰγηνευσᾰ́τω σᾰγηνεύσᾰτον σᾰγηνευσᾰ́των   σᾰγηνεύσᾰτε σᾰγηνευσᾰ́ντων
middle indicative ἐσᾰγηνευσᾰ́μην ἐσᾰγηνεύσω ἐσᾰγηνεύσᾰτο ἐσᾰγηνεύσᾰσθον ἐσᾰγηνευσᾰ́σθην ἐσᾰγηνευσᾰ́μεθᾰ ἐσᾰγηνεύσᾰσθε ἐσᾰγηνεύσᾰντο
subjunctive σᾰγηνεύσωμαι σᾰγηνεύσῃ σᾰγηνεύσηται σᾰγηνεύσησθον σᾰγηνεύσησθον σᾰγηνευσώμεθᾰ σᾰγηνεύσησθε σᾰγηνεύσωνται
optative σᾰγηνευσαίμην σᾰγηνεύσαιο σᾰγηνεύσαιτο σᾰγηνεύσαισθον σᾰγηνευσαίσθην σᾰγηνευσαίμεθᾰ σᾰγηνεύσαισθε σᾰγηνεύσαιντο
imperative   σᾰγήνευσαι σᾰγηνευσᾰ́σθω σᾰγηνεύσᾰσθον σᾰγηνευσᾰ́σθων   σᾰγηνεύσᾰσθε σᾰγηνευσᾰ́σθων
passive indicative ἐσᾰγηνεύθην ἐσᾰγηνεύθης ἐσᾰγηνεύθη ἐσᾰγηνεύθητον ἐσᾰγηνευθήτην ἐσᾰγηνεύθημεν ἐσᾰγηνεύθητε ἐσᾰγηνεύθησᾰν
subjunctive σᾰγηνευθῶ σᾰγηνευθῇς σᾰγηνευθῇ σᾰγηνευθῆτον σᾰγηνευθῆτον σᾰγηνευθῶμεν σᾰγηνευθῆτε σᾰγηνευθῶσῐ(ν)
optative σᾰγηνευθείην σᾰγηνευθείης σᾰγηνευθείη σᾰγηνευθεῖτον,
σᾰγηνευθείητον 		σᾰγηνευθείτην,
σᾰγηνευθειήτην 		σᾰγηνευθεῖμεν,
σᾰγηνευθείημεν 		σᾰγηνευθεῖτε,
σᾰγηνευθείητε 		σᾰγηνευθεῖεν,
σᾰγηνευθείησᾰν
imperative   σᾰγηνεύθητῐ σᾰγηνευθήτω σᾰγηνεύθητον σᾰγηνευθήτων   σᾰγηνεύθητε σᾰγηνευθέντων
active middle passive
infinitive σᾰγηνεῦσαι σᾰγηνεύσᾰσθαι σᾰγηνευθῆναι
participle m σᾰγηνεύσᾱς σᾰγηνευσᾰ́μενος σᾰγηνευθείς
f σᾰγηνεύσᾱσᾰ σᾰγηνευσᾰμένη σᾰγηνευθεῖσᾰ
n σᾰγηνεῦσᾰν σᾰγηνευσᾰ́μενον σᾰγηνευθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: σεσᾰγήνευκᾰ, σεσᾰγήνευμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σεσᾰγήνευκᾰ σεσᾰγήνευκᾰς σεσᾰγήνευκε(ν) σεσᾰγηνεύκᾰτον σεσᾰγηνεύκᾰτον σεσᾰγηνεύκᾰμεν σεσᾰγηνεύκᾰτε σεσᾰγηνεύκᾱσῐ(ν)
subjunctive σεσᾰγηνεύκω σεσᾰγηνεύκῃς σεσᾰγηνεύκῃ σεσᾰγηνεύκητον σεσᾰγηνεύκητον σεσᾰγηνεύκωμεν σεσᾰγηνεύκητε σεσᾰγηνεύκωσῐ(ν)
optative σεσᾰγηνεύκοιμῐ,
σεσᾰγηνευκοίην 		σεσᾰγηνεύκοις,
σεσᾰγηνευκοίης 		σεσᾰγηνεύκοι,
σεσᾰγηνευκοίη 		σεσᾰγηνεύκοιτον σεσᾰγηνευκοίτην σεσᾰγηνεύκοιμεν σεσᾰγηνεύκοιτε σεσᾰγηνεύκοιεν
imperative   σεσᾰγήνευκε σεσᾰγηνευκέτω σεσᾰγηνεύκετον σεσᾰγηνευκέτων   σεσᾰγηνεύκετε σεσᾰγηνευκόντων
middle/passive indicative σεσᾰγήνευμαι σεσᾰγήνευσαι σεσᾰγήνευται σεσᾰγήνευσθον σεσᾰγήνευσθον σεσᾰγηνεύμεθᾰ σεσᾰγήνευσθε σεσᾰγήνευνται
subjunctive σεσᾰγηνευμένος ὦ σεσᾰγηνευμένος ᾖς σεσᾰγηνευμένος ᾖ σεσᾰγηνευμένω ἦτον σεσᾰγηνευμένω ἦτον σεσᾰγηνευμένοι ὦμεν σεσᾰγηνευμένοι ἦτε σεσᾰγηνευμένοι ὦσῐ(ν)
optative σεσᾰγηνευμένος εἴην σεσᾰγηνευμένος εἴης σεσᾰγηνευμένος εἴη σεσᾰγηνευμένω εἴητον,
εἶτον 		σεσᾰγηνευμένω εἰήτην,
εἴτην 		σεσᾰγηνευμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		σεσᾰγηνευμένοι εἴητε,
εἶτε 		σεσᾰγηνευμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   σεσᾰγήνευσο σεσᾰγηνεύσθω σεσᾰγήνευσθον σεσᾰγηνεύσθων   σεσᾰγήνευσθε σεσᾰγηνεύσθων
active middle/passive
infinitive σεσᾰγηνευκέναι σεσᾰγηνεῦσθαι
participle m σεσᾰγηνευκώς σεσᾰγηνευμένος
f σεσᾰγηνευκυῖᾰ σεσᾰγηνευμένη
n σεσᾰγηνευκός σεσᾰγηνευμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • Greek: σαγηνεύω (saginévo)

Further reading

Greek

Etymology

From Ancient Greek σᾰγηνεύω (săgēneúō), with figurative semantic shift "to catch fish with a net" > "to catch people's attention".

Pronunciation

  • IPA(key): /sa.ʝiˈne.vo/
  • Hyphenation: σα‧γη‧νεύ‧ω

Verb

σαγηνεύω • (saginévo) (past σαγήνεψα/σαγήνευσα, passive σαγηνεύομαι)

  1. (figuratively) to captivate, fascinate
    Η μουσική αυτή σαγηνεύει τον ακροατή.
    I mousikí aftí saginévei ton akroatí.
    This music captivates the listener.
    Το τραγούδι της τον σαγήνεψε.
    To tragoúdi tis ton sagínepse.
    Her singing captivated him.

Conjugation

σαγηνεύω   σαγηνεύομαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg σαγηνεύω σαγηνέψω, σαγηνεύσω σαγηνεύομαι σαγηνευτώ, σαγηνευθώ
2 sg σαγηνεύεις σαγηνέψεις, σαγηνεύσεις σαγηνεύεσαι σαγηνευτείς, σαγηνευθείς
3 sg σαγηνεύει σαγηνέψει, σαγηνεύσει σαγηνεύεται σαγηνευτεί, σαγηνευθεί
1 pl σαγηνεύουμε, [‑ομε] σαγηνέψουμε, [‑ομε], σαγηνεύσουμε, [‑ομε] σαγηνευόμαστε σαγηνευτούμε, σαγηνευθούμε
2 pl σαγηνεύετε σαγηνέψετε, σαγηνεύσετε σαγηνεύεστε, σαγηνευόσαστε σαγηνευτείτε, σαγηνευθείτε
3 pl σαγηνεύουν(ε) σαγηνέψουν(ε), σαγηνεύσουν(ε) σαγηνεύονται σαγηνευτούν(ε), σαγηνευθούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg σαγήνευα σαγήνεψα, σαγήνευσα σαγηνευόμουν(α) σαγηνεύτηκα, σαγηνεύθηκα
2 sg σαγήνευες σαγήνεψες, σαγήνευσες σαγηνευόσουν(α) σαγηνεύτηκες, σαγηνεύθηκες
3 sg σαγήνευε σαγήνεψε, σαγήνευσε σαγηνευόταν(ε) σαγηνεύτηκε, σαγηνεύθηκε
1 pl σαγηνεύαμε σαγηνέψαμε, σαγηνεύσαμε σαγηνευόμασταν, (‑όμαστε) σαγηνευτήκαμε, σαγηνευθήκαμε
2 pl σαγηνεύατε σαγηνέψατε, σαγηνεύσατε σαγηνευόσασταν, (‑όσαστε) σαγηνευτήκατε, σαγηνευθήκατε
3 pl σαγήνευαν, σαγηνεύαν(ε) σαγήνεψαν, σαγηνέψαν(ε), σαγήνευσαν σαγηνεύονταν, (σαγηνευόντουσαν) σαγηνεύτηκαν, σαγηνευτήκαν(ε),
σαγηνεύθηκαν, σαγηνευθήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα σαγηνεύω ➤ θα σαγηνέψω / σαγηνεύσω ➤ θα σαγηνεύομαι ➤ θα σαγηνευτώ / σαγηνευθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα σαγηνεύεις, … θα σαγηνέψεις / σαγηνεύσεις, … θα σαγηνεύεσαι, … θα σαγηνευτείς / σαγηνευθείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … σαγηνέψει / σαγηνεύσει
  έχω, έχεις, … σαγηνευμένο, ‑η, ‑ο / σαγηνεμένο, ‑η, ‑ο ➤ 		  έχω, έχεις, … σαγηνευτεί / σαγηνευθεί
  είμαι, είσαι, … σαγηνευμένος, ‑η, ‑ο / σαγηνεμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤   είχα, είχες, … σαγηνέψει / σαγηνεύσει
  είχα, είχες, … σαγηνευμένο, ‑η, ‑ο / σαγηνεμένο, ‑η, ‑ο 		  είχα, είχες, … σαγηνευτεί / σαγηνευθεί
  ήμουν, ήσουν, … σαγηνευμένος, ‑η, ‑ο / σαγηνεμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … σαγηνέψει / σαγηνεύσει
  θα έχω, θα έχεις, … σαγηνευμένο, ‑η, ‑ο / σαγηνεμένο, ‑η, ‑ο 		  θα έχω, θα έχεις, … σαγηνευτεί / σαγηνευθεί
  θα είμαι, θα είσαι, … σαγηνευμένος, ‑η, ‑ο / σαγηνεμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg σαγήνευε σαγήνεψε / σαγήνευ' 1, σαγήνευσε — σαγηνέψου, σαγηνεύσου
2 pl σαγηνεύετε σαγηνέψτε / σαγηνεύτε2, σαγηνεύστε σαγηνεύεστε σαγηνευτείτε, σαγηνευθείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ σαγηνεύοντας ➤ —
Perfect participle➤ έχοντας σαγηνέψει / σαγηνεύσει ➤ σαγηνευμένος, ‑η, ‑ο  / σαγηνεμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤ σαγηνέψει, σαγηνεύσει σαγηνευτεί, σαγηνευθεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs 		 1. Colloquial apocopic perfective imperative + accusative of article & noun or weak pronouns e.g. σαγήνευ' τον ("fascinate him!").
 2. Colloquial.
 • Active forms with -ευσ- and passive with -ευθ- are more formal.
 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Synonyms

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.