πυλίς
Ancient Greek
Etymology
From πύλη (púlē, “one wing of a pair of double gates; entrance, orifice”) + -ις (-is).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /py.lís/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pyˈlis/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pyˈlis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pyˈlis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /piˈlis/
Noun
πῠλῐ́ς • (pŭlĭ́s) f (genitive πῠλῐ́δος); third declension
Inflection
| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ἡ πῠλῐ́ς hē pŭlĭ́s |
τὼ πῠλῐ́δε tṑ pŭlĭ́de |
αἱ πῠλῐ́δες hai pŭlĭ́des | ||||||||||
| Genitive | τῆς πῠλῐ́δος tês pŭlĭ́dos |
τοῖν πῠλῐ́δοιν toîn pŭlĭ́doin |
τῶν πῠλῐ́δων tôn pŭlĭ́dōn | ||||||||||
| Dative | τῇ πῠλῐ́δῐ tēî pŭlĭ́dĭ |
τοῖν πῠλῐ́δοιν toîn pŭlĭ́doin |
ταῖς πῠλῐ́σῐ / πῠλῐ́σῐν taîs pŭlĭ́sĭ(n) | ||||||||||
| Accusative | τὴν πῠλῐ́δᾰ tḕn pŭlĭ́dă |
τὼ πῠλῐ́δε tṑ pŭlĭ́de |
τᾱ̀ς πῠλῐ́δᾰς tā̀s pŭlĭ́dăs | ||||||||||
| Vocative | πῠλῐ́ pŭlĭ́ |
πῠλῐ́δε pŭlĭ́de |
πῠλῐ́δες pŭlĭ́des | ||||||||||
| Notes: |
| ||||||||||||
Descendants
- ⇒ Translingual: Dipylidium
References
- “πυλίς”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- πυλίς in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette