πυκτεύω

Ancient Greek

Etymology

πύκτης (púktēs) +‎ -εύω (-eúō).^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pyk.těu̯.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pykˈte.wo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pykˈte.βo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pykˈte.vo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pikˈte.vo/

Verb

πῠκτεύω • (pŭkteúō)

to practice boxing, box, spar
to strike with the fist, fight

For quotations using this term, see Citations:πυκτεύω.

Conjugation

Present: πῠκτεύω, πῠκτεύομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πῠκτεύω	πῠκτεύεις	πῠκτεύει	πῠκτεύετον	πῠκτεύετον	πῠκτεύομεν	πῠκτεύετε	πῠκτεύουσῐ(ν)
	subjunctive	πῠκτεύω	πῠκτεύῃς	πῠκτεύῃ	πῠκτεύητον	πῠκτεύητον	πῠκτεύωμεν	πῠκτεύητε	πῠκτεύωσῐ(ν)
	optative	πῠκτεύοιμῐ	πῠκτεύοις	πῠκτεύοι	πῠκτεύοιτον	πῠκτευοίτην	πῠκτεύοιμεν	πῠκτεύοιτε	πῠκτεύοιεν
	imperative		πῠ́κτευε	πῠκτευέτω	πῠκτεύετον	πῠκτευέτων		πῠκτεύετε	πῠκτευόντων
middle/passive	indicative	πῠκτεύομαι	πῠκτεύῃ, πῠκτεύει	πῠκτεύεται	πῠκτεύεσθον	πῠκτεύεσθον	πῠκτευόμεθᾰ	πῠκτεύεσθε	πῠκτεύονται
	subjunctive	πῠκτεύωμαι	πῠκτεύῃ	πῠκτεύηται	πῠκτεύησθον	πῠκτεύησθον	πῠκτευώμεθᾰ	πῠκτεύησθε	πῠκτεύωνται
	optative	πῠκτευοίμην	πῠκτεύοιο	πῠκτεύοιτο	πῠκτεύοισθον	πῠκτευοίσθην	πῠκτευοίμεθᾰ	πῠκτεύοισθε	πῠκτεύοιντο
	imperative		πῠκτεύου	πῠκτευέσθω	πῠκτεύεσθον	πῠκτευέσθων		πῠκτεύεσθε	πῠκτευέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πῠκτεύειν				πῠκτεύεσθαι
participle	m	πῠκτεύων				πῠκτευόμενος
	f	πῠκτεύουσᾰ				πῠκτευομένη
	n	πῠκτεῦον				πῠκτευόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐπῠ́κτευον, ἐπῠκτευόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπῠ́κτευον	ἐπῠ́κτευες	ἐπῠ́κτευε(ν)	ἐπῠκτεύετον	ἐπῠκτευέτην	ἐπῠκτεύομεν	ἐπῠκτεύετε	ἐπῠ́κτευον
middle/passive	indicative	ἐπῠκτευόμην	ἐπῠκτεύου	ἐπῠκτεύετο	ἐπῠκτεύεσθον	ἐπῠκτευέσθην	ἐπῠκτευόμεθᾰ	ἐπῠκτεύεσθε	ἐπῠκτεύοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πῠκτεύσω, πῠκτεύσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πῠκτεύσω	πῠκτεύσεις	πῠκτεύσει	πῠκτεύσετον	πῠκτεύσετον	πῠκτεύσομεν	πῠκτεύσετε	πῠκτεύσουσῐ(ν)
active	optative	πῠκτεύσοιμῐ	πῠκτεύσοις	πῠκτεύσοι	πῠκτεύσοιτον	πῠκτευσοίτην	πῠκτεύσοιμεν	πῠκτεύσοιτε	πῠκτεύσοιεν
middle	indicative	πῠκτεύσομαι	πῠκτεύσῃ, πῠκτεύσει	πῠκτεύσεται	πῠκτεύσεσθον	πῠκτεύσεσθον	πῠκτευσόμεθᾰ	πῠκτεύσεσθε	πῠκτεύσονται
middle	optative	πῠκτευσοίμην	πῠκτεύσοιο	πῠκτεύσοιτο	πῠκτεύσοισθον	πῠκτευσοίσθην	πῠκτευσοίμεθᾰ	πῠκτεύσοισθε	πῠκτεύσοιντο
		active			middle
infinitive		πῠκτεύσειν			πῠκτεύσεσθαι
participle	m	πῠκτεύσων			πῠκτευσόμενος
	f	πῠκτεύσουσᾰ			πῠκτευσομένη
	n	πῠκτεῦσον			πῠκτευσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐπῠ́κτευσᾰ, ἐπῠκτευσᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπῠ́κτευσᾰ	ἐπῠ́κτευσᾰς	ἐπῠ́κτευσε(ν)	ἐπῠκτεύσᾰτον	ἐπῠκτευσᾰ́την	ἐπῠκτεύσᾰμεν	ἐπῠκτεύσᾰτε	ἐπῠ́κτευσᾰν
	subjunctive	πῠκτεύσω	πῠκτεύσῃς	πῠκτεύσῃ	πῠκτεύσητον	πῠκτεύσητον	πῠκτεύσωμεν	πῠκτεύσητε	πῠκτεύσωσῐ(ν)
	optative	πῠκτεύσαιμῐ	πῠκτεύσειᾰς, πῠκτεύσαις	πῠκτεύσειε(ν), πῠκτεύσαι	πῠκτεύσαιτον	πῠκτευσαίτην	πῠκτεύσαιμεν	πῠκτεύσαιτε	πῠκτεύσειᾰν, πῠκτεύσαιεν
	imperative		πῠ́κτευσον	πῠκτευσᾰ́τω	πῠκτεύσᾰτον	πῠκτευσᾰ́των		πῠκτεύσᾰτε	πῠκτευσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐπῠκτευσᾰ́μην	ἐπῠκτεύσω	ἐπῠκτεύσᾰτο	ἐπῠκτεύσᾰσθον	ἐπῠκτευσᾰ́σθην	ἐπῠκτευσᾰ́μεθᾰ	ἐπῠκτεύσᾰσθε	ἐπῠκτεύσᾰντο
	subjunctive	πῠκτεύσωμαι	πῠκτεύσῃ	πῠκτεύσηται	πῠκτεύσησθον	πῠκτεύσησθον	πῠκτευσώμεθᾰ	πῠκτεύσησθε	πῠκτεύσωνται
	optative	πῠκτευσαίμην	πῠκτεύσαιο	πῠκτεύσαιτο	πῠκτεύσαισθον	πῠκτευσαίσθην	πῠκτευσαίμεθᾰ	πῠκτεύσαισθε	πῠκτεύσαιντο
	imperative		πῠ́κτευσαι	πῠκτευσᾰ́σθω	πῠκτεύσᾰσθον	πῠκτευσᾰ́σθων		πῠκτεύσᾰσθε	πῠκτευσᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		πῠκτεῦσαι			πῠκτεύσᾰσθαι
participle	m	πῠκτεύσᾱς			πῠκτευσᾰ́μενος
	f	πῠκτεύσᾱσᾰ			πῠκτευσᾰμένη
	n	πῠκτεῦσᾰν			πῠκτευσᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πεπῠ́κτευμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	πεπῠ́κτευμαι	πεπῠ́κτευσαι	πεπῠ́κτευται	πεπῠ́κτευσθον	πεπῠ́κτευσθον	πεπῠκτεύμεθᾰ	πεπῠ́κτευσθε	πεπῠ́κτευνται
	subjunctive	πεπῠκτευμένος ὦ	πεπῠκτευμένος ᾖς	πεπῠκτευμένος ᾖ	πεπῠκτευμένω ἦτον	πεπῠκτευμένω ἦτον	πεπῠκτευμένοι ὦμεν	πεπῠκτευμένοι ἦτε	πεπῠκτευμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπῠκτευμένος εἴην	πεπῠκτευμένος εἴης	πεπῠκτευμένος εἴη	πεπῠκτευμένω εἴητον, εἶτον	πεπῠκτευμένω εἰήτην, εἴτην	πεπῠκτευμένοι εἴημεν, εἶμεν	πεπῠκτευμένοι εἴητε, εἶτε	πεπῠκτευμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		πεπῠ́κτευσο	πεπῠκτεύσθω	πεπῠ́κτευσθον	πεπῠκτεύσθων		πεπῠ́κτευσθε	πεπῠκτεύσθων
						middle/passive
infinitive						πεπῠκτεῦσθαι
participle	m					πεπῠκτευμένος
	f					πεπῠκτευμένη
	n					πεπῠκτευμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

⇒? Greek: φούχτα (foúchta), χούφτα (choúfta)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “πυγμή”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1254: “DER > line 8+10 > (πύκτης)...; -εύω [v.] 'to be a fist-fighter, have a fist-fight'”