πυγμαῖος

Ancient Greek

Etymology

From πυγμή (pugmḗ, “fist; unit of length approximately equal to 1 foot”) +‎ -αῖος (-aîos).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pyŋ.mâi̯.os/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pyɡˈmɛ.os/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pyɣˈmɛ.os/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pyɣˈme.os/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /piɣˈme.os/

Adjective

πυγμαῖος • (pugmaîos) m (feminine πυγμαίᾱ, neuter πυγμαῖον); first/second declension

one pygmē (approximately 1 foot) long or tall
dwarfish

Declension

First and second declension of πῠγμαῖος; πῠγμαίᾱ; πῠγμαῖον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	πῠγμαῖος pŭgmaîos	πῠγμαίᾱ pŭgmaíā	πῠγμαῖον pŭgmaîon	πῠγμαίω pŭgmaíō	πῠγμαίᾱ pŭgmaíā	πῠγμαίω pŭgmaíō	πῠγμαῖοι pŭgmaîoi	πῠγμαῖαι pŭgmaîai	πῠγμαῖᾰ pŭgmaîă
Genitive	πῠγμαίου pŭgmaíou	πῠγμαίᾱς pŭgmaíās	πῠγμαίου pŭgmaíou	πῠγμαίοιν pŭgmaíoin	πῠγμαίαιν pŭgmaíain	πῠγμαίοιν pŭgmaíoin	πῠγμαίων pŭgmaíōn	πῠγμαίων pŭgmaíōn	πῠγμαίων pŭgmaíōn
Dative	πῠγμαίῳ pŭgmaíōi	πῠγμαίᾳ pŭgmaíāi	πῠγμαίῳ pŭgmaíōi	πῠγμαίοιν pŭgmaíoin	πῠγμαίαιν pŭgmaíain	πῠγμαίοιν pŭgmaíoin	πῠγμαίοις pŭgmaíois	πῠγμαίαις pŭgmaíais	πῠγμαίοις pŭgmaíois
Accusative	πῠγμαῖον pŭgmaîon	πῠγμαίᾱν pŭgmaíān	πῠγμαῖον pŭgmaîon	πῠγμαίω pŭgmaíō	πῠγμαίᾱ pŭgmaíā	πῠγμαίω pŭgmaíō	πῠγμαίους pŭgmaíous	πῠγμαίᾱς pŭgmaíās	πῠγμαῖᾰ pŭgmaîă
Vocative	πῠγμαῖε pŭgmaîe	πῠγμαίᾱ pŭgmaíā	πῠγμαῖον pŭgmaîon	πῠγμαίω pŭgmaíō	πῠγμαίᾱ pŭgmaíā	πῠγμαίω pŭgmaíō	πῠγμαῖοι pŭgmaîoi	πῠγμαῖαι pŭgmaîai	πῠγμαῖᾰ pŭgmaîă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	πῠγμαίως pŭgmaíōs			πῠγμαιότερος pŭgmaióteros			πῠγμαιότᾰτος pŭgmaiótătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

Πυγμαῖοι (Pugmaîoi, “Pygmies”)

Descendants

→ Latin: pygmaeus (see there for further descendants)
→ Russian: пигме́й (pigméj)