πτηνός

Ancient Greek

Etymology

From πέτομαι (pétomai, “I fly”) +‎ -νός (-nós).

Pronunciation

 

Adjective

πτηνός • (ptēnós) m (feminine πτηνή, neuter πτηνόν); first/second declension

  1. flying
  2. winged
  3. (transferred sense, with ἔπος or μῦθος) well-known
  4. (transferred sense, with λόγος, ὄνειρος, ἐλπίς) fleeting, idle
  5. (transferred sense, with ἰσχύς) soaring, aspiring

Declension

First and second declension of πτηνός; πτηνή; πτηνόν (Attic)
Number Singular Dual Plural
Case/Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative πτηνός
ptēnós 		πτηνή
ptēnḗ 		πτηνόν
ptēnón 		πτηνώ
ptēnṓ 		πτηνᾱ́
ptēnā́ 		πτηνώ
ptēnṓ 		πτηνοί
ptēnoí 		πτηναί
ptēnaí 		πτηνᾰ́
ptēnắ
Genitive πτηνοῦ
ptēnoû 		πτηνῆς
ptēnês 		πτηνοῦ
ptēnoû 		πτηνοῖν
ptēnoîn 		πτηναῖν
ptēnaîn 		πτηνοῖν
ptēnoîn 		πτηνῶν
ptēnôn 		πτηνῶν
ptēnôn 		πτηνῶν
ptēnôn
Dative πτηνῷ
ptēnōî 		πτηνῇ
ptēnēî 		πτηνῷ
ptēnōî 		πτηνοῖν
ptēnoîn 		πτηναῖν
ptēnaîn 		πτηνοῖν
ptēnoîn 		πτηνοῖς
ptēnoîs 		πτηναῖς
ptēnaîs 		πτηνοῖς
ptēnoîs
Accusative πτηνόν
ptēnón 		πτηνήν
ptēnḗn 		πτηνόν
ptēnón 		πτηνώ
ptēnṓ 		πτηνᾱ́
ptēnā́ 		πτηνώ
ptēnṓ 		πτηνούς
ptēnoús 		πτηνᾱ́ς
ptēnā́s 		πτηνᾰ́
ptēnắ
Vocative πτηνέ
ptēné 		πτηνή
ptēnḗ 		πτηνόν
ptēnón 		πτηνώ
ptēnṓ 		πτηνᾱ́
ptēnā́ 		πτηνώ
ptēnṓ 		πτηνοί
ptēnoí 		πτηναί
ptēnaí 		πτηνᾰ́
ptēnắ
Derived forms Adverb Comparative Superlative
πτηνῶς
ptēnôs 		πτηνότερος
ptēnóteros 		πτηνότᾰτος
ptēnótătos
Notes:
  • This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.