πρᾶτον
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /prâː.ton/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈpra.ton/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈpra.ton/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈpra.ton/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈpra.ton/
Adjective
πρᾶτον • (prâton)
- inflection of πρᾶτος (prâtos):
- masculine accusative singular
- neuter nominative/accusative/vocative singular