πρόθεση
Greek
Etymology 1
From Ancient Greek πρόθεσις (próthesis, “purpose”).
Noun
πρόθεση • (próthesi) f (plural προθέσεις)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | πρόθεση (próthesi) | προθέσεις (prothéseis) |
| genitive | πρόθεσης (próthesis) | προθέσεων (prothéseon) |
| accusative | πρόθεση (próthesi) | προθέσεις (prothéseis) |
| vocative | πρόθεση (próthesi) | προθέσεις (prothéseis) |
Older or formal genitive singular: προθέσεως (prothéseos)
Related terms
- προθετικός (prothetikós)
- προτίθεμαι (protíthemai)
- από πρόθεση (apó próthesi, “on purpose, intentionally”, adverb)
Etymology 2
From French prothèse, from Late Latin prothesis, prosthesis, from Koine Greek πρόσθεσις (prósthesis, “addition of a letter to the beginning of a word”).
Noun
πρόθεση • (próthesi) f (plural προθέσεις)
- (surgery) prosthesis (an artificial replacement for a body part)
- prosthetic
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | πρόθεση (próthesi) | προθέσεις (prothéseis) |
| genitive | πρόθεσης (próthesis) | προθέσεων (prothéseon) |
| accusative | πρόθεση (próthesi) | προθέσεις (prothéseis) |
| vocative | πρόθεση (próthesi) | προθέσεις (prothéseis) |
Older or formal genitive singular: προθέσεως (prothéseos)
Further reading
- πρόθεση on the Greek Wikipedia.Wikipedia el