προσκαλέω

Ancient Greek

Etymology

From προσ- (pros-, “to, towards, with”) +‎ καλέω (kaléō, “to call”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pros.ka.lé.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pros.kaˈle.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pros.kaˈle.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pros.kaˈle.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pros.kaˈle.o/

Verb

προσκᾰλέω • (proskăléō)

to call to, call on, summon
- 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 8.98
- c. 445 BCE, Sophocles, Ajax 89
- c. 385 BCE, Plato, Meno 82A
- 155 CE – 235 CE, Cassius Dio, Collected Works 71.34
(middle voice, perfect passive) to call to oneself, call to one
- c. 370 BCE, Xenophon, Anabasis 7.7.2
- 125 CE – 200 CE, Lucian, Dialogues of the Gods 19.1
- 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 166
- 46 CE – 120 CE, Plutarch, Demosthenes 21
- 50 CE – 100 CE, Acts of the Apostles 13:2
1. (in Attic, of an accuser) to cite or summon to court
  - 422 BCE, Aristophanes, The Wasps 1334
  - 422 BCE, Aristophanes, The Wasps 1417
  - 445 BCE – 380 BCE, Lysias, Against Andocides 11
  - 445 BCE – 380 BCE, Lysias, Defence against a Charge of Taking Bribes 19
  - 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 150
  - 445 BCE – 380 BCE, Lysias, Against Pancleon 2
  - 422 BCE, Aristophanes, The Wasps 1406
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 2.9.5
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Macartatus 7
  - 125 CE – 200 CE, Lucian, Timon 46
  - 125 CE – 200 CE, Lucian, The Fisherman 39
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Boeotus 1 17
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Constitution of the Athenians 16.8
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Politics 1315B.21
  - 480 BCE – 411 BCE, Antiphon of Rhamnus, On the Murder of Herodes 13
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Timotheus 19
  - 423 BCE, Aristophanes, The Clouds 1277
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Macartatus 7

Inflection

Present: προσκᾰλέω, προσκᾰλέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσκᾰλέω	προσκᾰλέεις	προσκᾰλέει	προσκᾰλέετον	προσκᾰλέετον	προσκᾰλέομεν	προσκᾰλέετε	προσκᾰλέουσῐ(ν)
	subjunctive	προσκᾰλέω	προσκᾰλέῃς	προσκᾰλέῃ	προσκᾰλέητον	προσκᾰλέητον	προσκᾰλέωμεν	προσκᾰλέητε	προσκᾰλέωσῐ(ν)
	optative	προσκᾰλέοιμῐ	προσκᾰλέοις	προσκᾰλέοι	προσκᾰλέοιτον	προσκᾰλεοίτην	προσκᾰλέοιμεν	προσκᾰλέοιτε	προσκᾰλέοιεν
	imperative		προσκᾰ́λεε	προσκᾰλεέτω	προσκᾰλέετον	προσκᾰλεέτων		προσκᾰλέετε	προσκᾰλεόντων
middle/passive	indicative	προσκᾰλέομαι	προσκᾰλέῃ, προσκᾰλέει	προσκᾰλέεται	προσκᾰλέεσθον	προσκᾰλέεσθον	προσκᾰλεόμεθᾰ	προσκᾰλέεσθε	προσκᾰλέονται
	subjunctive	προσκᾰλέωμαι	προσκᾰλέῃ	προσκᾰλέηται	προσκᾰλέησθον	προσκᾰλέησθον	προσκᾰλεώμεθᾰ	προσκᾰλέησθε	προσκᾰλέωνται
	optative	προσκᾰλεοίμην	προσκᾰλέοιο	προσκᾰλέοιτο	προσκᾰλέοισθον	προσκᾰλεοίσθην	προσκᾰλεοίμεθᾰ	προσκᾰλέοισθε	προσκᾰλέοιντο
	imperative		προσκᾰλέου	προσκᾰλεέσθω	προσκᾰλέεσθον	προσκᾰλεέσθων		προσκᾰλέεσθε	προσκᾰλεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		προσκᾰλέειν				προσκᾰλέεσθαι
participle	m	προσκᾰλέων				προσκᾰλεόμενος
	f	προσκᾰλέουσᾰ				προσκᾰλεομένη
	n	προσκᾰλέον				προσκᾰλεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: προσκᾰλῶ, προσκᾰλοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσκᾰλῶ	προσκᾰλεῖς	προσκᾰλεῖ	προσκᾰλεῖτον	προσκᾰλεῖτον	προσκᾰλοῦμεν	προσκᾰλεῖτε	προσκᾰλοῦσῐ(ν)
	subjunctive	προσκᾰλῶ	προσκᾰλῇς	προσκᾰλῇ	προσκᾰλῆτον	προσκᾰλῆτον	προσκᾰλῶμεν	προσκᾰλῆτε	προσκᾰλῶσῐ(ν)
	optative	προσκᾰλοίην, προσκᾰλοῖμῐ	προσκᾰλοίης, προσκᾰλοῖς	προσκᾰλοίη, προσκᾰλοῖ	προσκᾰλοῖτον, προσκᾰλοίητον	προσκᾰλοίτην, προσκᾰλοιήτην	προσκᾰλοῖμεν, προσκᾰλοίημεν	προσκᾰλοῖτε, προσκᾰλοίητε	προσκᾰλοῖεν, προσκᾰλοίησᾰν
	imperative		προσκᾰ́λει	προσκᾰλείτω	προσκᾰλεῖτον	προσκᾰλείτων		προσκᾰλεῖτε	προσκᾰλούντων
middle/passive	indicative	προσκᾰλοῦμαι	προσκᾰλεῖ, προσκᾰλῇ	προσκᾰλεῖται	προσκᾰλεῖσθον	προσκᾰλεῖσθον	προσκᾰλούμεθᾰ	προσκᾰλεῖσθε	προσκᾰλοῦνται
	subjunctive	προσκᾰλῶμαι	προσκᾰλῇ	προσκᾰλῆται	προσκᾰλῆσθον	προσκᾰλῆσθον	προσκᾰλώμεθᾰ	προσκᾰλῆσθε	προσκᾰλῶνται
	optative	προσκᾰλοίμην	προσκᾰλοῖο	προσκᾰλοῖτο	προσκᾰλοῖσθον	προσκᾰλοίσθην	προσκᾰλοίμεθᾰ	προσκᾰλοῖσθε	προσκᾰλοῖντο
	imperative		προσκᾰλοῦ	προσκᾰλείσθω	προσκᾰλεῖσθον	προσκᾰλείσθων		προσκᾰλεῖσθε	προσκᾰλείσθων
		active				middle/passive
infinitive		προσκᾰλεῖν				προσκᾰλεῖσθαι
participle	m	προσκᾰλῶν				προσκᾰλούμενος
	f	προσκᾰλοῦσᾰ				προσκᾰλουμένη
	n	προσκᾰλοῦν				προσκᾰλούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: προσεκᾰ́λεον, προσεκᾰλεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσεκᾰ́λεον	προσεκᾰ́λεες	προσεκᾰ́λεε(ν)	προσεκᾰλέετον	προσεκᾰλεέτην	προσεκᾰλέομεν	προσεκᾰλέετε	προσεκᾰ́λεον
middle/passive	indicative	προσεκᾰλεόμην	προσεκᾰλέου	προσεκᾰλέετο	προσεκᾰλέεσθον	προσεκᾰλεέσθην	προσεκᾰλεόμεθᾰ	προσεκᾰλέεσθε	προσεκᾰλέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: προσεκᾰ́λουν, προσεκᾰλούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσεκᾰ́λουν	προσεκᾰ́λεις	προσεκᾰ́λει	προσεκᾰλεῖτον	προσεκᾰλείτην	προσεκᾰλοῦμεν	προσεκᾰλεῖτε	προσεκᾰ́λουν
middle/passive	indicative	προσεκᾰλούμην	προσεκᾰλοῦ	προσεκᾰλεῖτο	προσεκᾰλεῖσθον	προσεκᾰλείσθην	προσεκᾰλούμεθᾰ	προσεκᾰλεῖσθε	προσεκᾰλοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: προσκᾰλέσω, προσκᾰλέσομαι, προσκληθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσκᾰλέσω	προσκᾰλέσεις	προσκᾰλέσει	προσκᾰλέσετον	προσκᾰλέσετον	προσκᾰλέσομεν	προσκᾰλέσετε	προσκᾰλέσουσῐ(ν)
active	optative	προσκᾰλέσοιμῐ	προσκᾰλέσοις	προσκᾰλέσοι	προσκᾰλέσοιτον	προσκᾰλεσοίτην	προσκᾰλέσοιμεν	προσκᾰλέσοιτε	προσκᾰλέσοιεν
middle	indicative	προσκᾰλέσομαι	προσκᾰλέσῃ, προσκᾰλέσει	προσκᾰλέσεται	προσκᾰλέσεσθον	προσκᾰλέσεσθον	προσκᾰλεσόμεθᾰ	προσκᾰλέσεσθε	προσκᾰλέσονται
middle	optative	προσκᾰλεσοίμην	προσκᾰλέσοιο	προσκᾰλέσοιτο	προσκᾰλέσοισθον	προσκᾰλεσοίσθην	προσκᾰλεσοίμεθᾰ	προσκᾰλέσοισθε	προσκᾰλέσοιντο
passive	indicative	προσκληθήσομαι	προσκληθήσῃ, προσκληθήσει	προσκληθήσεται	προσκληθήσεσθον	προσκληθήσεσθον	προσκληθησόμεθᾰ	προσκληθήσεσθε	προσκληθήσονται
passive	optative	προσκληθησοίμην	προσκληθήσοιο	προσκληθήσοιτο	προσκληθήσοισθον	προσκληθησοίσθην	προσκληθησοίμεθᾰ	προσκληθήσοισθε	προσκληθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		προσκᾰλέσειν			προσκᾰλέσεσθαι		προσκληθήσεσθαι
participle	m	προσκᾰλέσων			προσκᾰλεσόμενος		προσκληθησόμενος
	f	προσκᾰλέσουσᾰ			προσκᾰλεσομένη		προσκληθησομένη
	n	προσκᾰλέσον			προσκᾰλεσόμενον		προσκληθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: προσεκᾰ́λεσᾰ, προσεκᾰλεσᾰ́μην, προσεκλήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσεκᾰ́λεσᾰ	προσεκᾰ́λεσᾰς	προσεκᾰ́λεσε(ν)	προσεκᾰλέσᾰτον	προσεκᾰλεσᾰ́την	προσεκᾰλέσᾰμεν	προσεκᾰλέσᾰτε	προσεκᾰ́λεσᾰν
	subjunctive	προσκᾰλέσω	προσκᾰλέσῃς	προσκᾰλέσῃ	προσκᾰλέσητον	προσκᾰλέσητον	προσκᾰλέσωμεν	προσκᾰλέσητε	προσκᾰλέσωσῐ(ν)
	optative	προσκᾰλέσαιμῐ	προσκᾰλέσειᾰς, προσκᾰλέσαις	προσκᾰλέσειε(ν), προσκᾰλέσαι	προσκᾰλέσαιτον	προσκᾰλεσαίτην	προσκᾰλέσαιμεν	προσκᾰλέσαιτε	προσκᾰλέσειᾰν, προσκᾰλέσαιεν
	imperative		προσκᾰ́λεσον	προσκᾰλεσᾰ́τω	προσκᾰλέσᾰτον	προσκᾰλεσᾰ́των		προσκᾰλέσᾰτε	προσκᾰλεσᾰ́ντων
middle	indicative	προσεκᾰλεσᾰ́μην	προσεκᾰλέσω	προσεκᾰλέσᾰτο	προσεκᾰλέσᾰσθον	προσεκᾰλεσᾰ́σθην	προσεκᾰλεσᾰ́μεθᾰ	προσεκᾰλέσᾰσθε	προσεκᾰλέσᾰντο
	subjunctive	προσκᾰλέσωμαι	προσκᾰλέσῃ	προσκᾰλέσηται	προσκᾰλέσησθον	προσκᾰλέσησθον	προσκᾰλεσώμεθᾰ	προσκᾰλέσησθε	προσκᾰλέσωνται
	optative	προσκᾰλεσαίμην	προσκᾰλέσαιο	προσκᾰλέσαιτο	προσκᾰλέσαισθον	προσκᾰλεσαίσθην	προσκᾰλεσαίμεθᾰ	προσκᾰλέσαισθε	προσκᾰλέσαιντο
	imperative		προσκᾰ́λεσαι	προσκᾰλεσᾰ́σθω	προσκᾰλέσᾰσθον	προσκᾰλεσᾰ́σθων		προσκᾰλέσᾰσθε	προσκᾰλεσᾰ́σθων
passive	indicative	προσεκλήθην	προσεκλήθης	προσεκλήθη	προσεκλήθητον	προσεκληθήτην	προσεκλήθημεν	προσεκλήθητε	προσεκλήθησᾰν
	subjunctive	προσκληθῶ	προσκληθῇς	προσκληθῇ	προσκληθῆτον	προσκληθῆτον	προσκληθῶμεν	προσκληθῆτε	προσκληθῶσῐ(ν)
	optative	προσκληθείην	προσκληθείης	προσκληθείη	προσκληθεῖτον, προσκληθείητον	προσκληθείτην, προσκληθειήτην	προσκληθεῖμεν, προσκληθείημεν	προσκληθεῖτε, προσκληθείητε	προσκληθεῖεν, προσκληθείησᾰν
	imperative		προσκλήθητῐ	προσκληθήτω	προσκλήθητον	προσκληθήτων		προσκλήθητε	προσκληθέντων
		active			middle		passive
infinitive		προσκᾰλέσαι			προσκᾰλέσᾰσθαι		προσκληθῆναι
participle	m	προσκᾰλέσᾱς			προσκᾰλεσᾰ́μενος		προσκληθείς
	f	προσκᾰλέσᾱσᾰ			προσκᾰλεσᾰμένη		προσκληθεῖσᾰ
	n	προσκᾰλέσᾰν			προσκᾰλεσᾰ́μενον		προσκληθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: προσκέκληκᾰ, προσκέκλημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσκέκληκᾰ	προσκέκληκᾰς	προσκέκληκε(ν)	προσκεκλήκᾰτον	προσκεκλήκᾰτον	προσκεκλήκᾰμεν	προσκεκλήκᾰτε	προσκεκλήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	προσκεκλήκω	προσκεκλήκῃς	προσκεκλήκῃ	προσκεκλήκητον	προσκεκλήκητον	προσκεκλήκωμεν	προσκεκλήκητε	προσκεκλήκωσῐ(ν)
	optative	προσκεκλήκοιμῐ, προσκεκληκοίην	προσκεκλήκοις, προσκεκληκοίης	προσκεκλήκοι, προσκεκληκοίη	προσκεκλήκοιτον	προσκεκληκοίτην	προσκεκλήκοιμεν	προσκεκλήκοιτε	προσκεκλήκοιεν
	imperative		προσκέκληκε	προσκεκληκέτω	προσκεκλήκετον	προσκεκληκέτων		προσκεκλήκετε	προσκεκληκόντων
middle/passive	indicative	προσκέκλημαι	προσκέκλησαι	προσκέκληται	προσκέκλησθον	προσκέκλησθον	προσκεκλήμεθᾰ	προσκέκλησθε	προσκέκληνται
	subjunctive	προσκεκλημένος ὦ	προσκεκλημένος ᾖς	προσκεκλημένος ᾖ	προσκεκλημένω ἦτον	προσκεκλημένω ἦτον	προσκεκλημένοι ὦμεν	προσκεκλημένοι ἦτε	προσκεκλημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	προσκεκλημένος εἴην	προσκεκλημένος εἴης	προσκεκλημένος εἴη	προσκεκλημένω εἴητον, εἶτον	προσκεκλημένω εἰήτην, εἴτην	προσκεκλημένοι εἴημεν, εἶμεν	προσκεκλημένοι εἴητε, εἶτε	προσκεκλημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		προσκέκλησο	προσκεκλήσθω	προσκέκλησθον	προσκεκλήσθων		προσκέκλησθε	προσκεκλήσθων
		active				middle/passive
infinitive		προσκεκληκέναι				προσκεκλῆσθαι
participle	m	προσκεκληκώς				προσκεκλημένος
	f	προσκεκληκυῖᾰ				προσκεκλημένη
	n	προσκεκληκός				προσκεκλημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

πρόσκλησις (prósklēsis)