προσδέω

Ancient Greek

Pronunciation

 

Etymology 1

    From προσ- (pros-) +‎ δέω (déō, “to bind”)

    Verb

    προσδέω • (prosdéō)

    1. (transitive) to bind on, attach
    Conjugation
       Present: προσδέω, προσδέομαι (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative προσδέω προσδέεις προσδέει προσδέετον προσδέετον προσδέομεν προσδέετε προσδέουσῐ(ν)
    subjunctive προσδέω προσδέῃς προσδέῃ προσδέητον προσδέητον προσδέωμεν προσδέητε προσδέωσῐ(ν)
    optative προσδέοιμῐ προσδέοις προσδέοι προσδέοιτον προσδεοίτην προσδέοιμεν προσδέοιτε προσδέοιεν
    imperative   πρόσδεε προσδεέτω προσδέετον προσδεέτων   προσδέετε προσδεόντων
    middle/passive indicative προσδέομαι προσδέῃ,
    προσδέει     		προσδέεται προσδέεσθον προσδέεσθον προσδεόμεθᾰ προσδέεσθε προσδέονται
    subjunctive προσδέωμαι προσδέῃ προσδέηται προσδέησθον προσδέησθον προσδεώμεθᾰ προσδέησθε προσδέωνται
    optative προσδεοίμην προσδέοιο προσδέοιτο προσδέοισθον προσδεοίσθην προσδεοίμεθᾰ προσδέοισθε προσδέοιντο
    imperative   προσδέου προσδεέσθω προσδέεσθον προσδεέσθων   προσδέεσθε προσδεέσθων
    active middle/passive
    infinitive προσδέειν προσδέεσθαι
    participle m προσδέων προσδεόμενος
    f προσδέουσᾰ προσδεομένη
    n προσδέον προσδεόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Present: προσδῶ, προσδοῦμαι (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative προσδῶ προσδεῖς προσδεῖ προσδεῖτον προσδεῖτον προσδοῦμεν προσδεῖτε προσδοῦσῐ(ν)
    subjunctive προσδῶ προσδῇς προσδῇ προσδῆτον προσδῆτον προσδῶμεν προσδῆτε προσδῶσῐ(ν)
    optative προσδοίην,
    προσδοῖμῐ     		προσδοίης,
    προσδοῖς     		προσδοίη,
    προσδοῖ     		προσδοῖτον,
    προσδοίητον     		προσδοίτην,
    προσδοιήτην     		προσδοῖμεν,
    προσδοίημεν     		προσδοῖτε,
    προσδοίητε     		προσδοῖεν,
    προσδοίησᾰν
    imperative   πρόσδει προσδείτω προσδεῖτον προσδείτων   προσδεῖτε προσδούντων
    middle/passive indicative προσδοῦμαι προσδεῖ,
    προσδῇ     		προσδεῖται προσδεῖσθον προσδεῖσθον προσδούμεθᾰ προσδεῖσθε προσδοῦνται
    subjunctive προσδῶμαι προσδῇ προσδῆται προσδῆσθον προσδῆσθον προσδώμεθᾰ προσδῆσθε προσδῶνται
    optative προσδοίμην προσδοῖο προσδοῖτο προσδοῖσθον προσδοίσθην προσδοίμεθᾰ προσδοῖσθε προσδοῖντο
    imperative   προσδοῦ προσδείσθω προσδεῖσθον προσδείσθων   προσδεῖσθε προσδείσθων
    active middle/passive
    infinitive προσδεῖν προσδεῖσθαι
    participle m προσδῶν προσδούμενος
    f προσδοῦσᾰ προσδουμένη
    n προσδοῦν προσδούμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: προσέδεον, προσεδεόμην (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative προσέδεον προσέδεες προσέδεε(ν) προσεδέετον προσεδεέτην προσεδέομεν προσεδέετε προσέδεον
    middle/passive indicative προσεδεόμην προσεδέου προσεδέετο προσεδέεσθον προσεδεέσθην προσεδεόμεθᾰ προσεδέεσθε προσεδέοντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: προσέδουν, προσεδούμην (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative προσέδουν προσέδεις προσέδει προσεδεῖτον προσεδείτην προσεδοῦμεν προσεδεῖτε προσέδουν
    middle/passive indicative προσεδούμην προσεδοῦ προσεδεῖτο προσεδεῖσθον προσεδείσθην προσεδούμεθᾰ προσεδεῖσθε προσεδοῦντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: προσδήσω, προσδήσομαι, προσδεθήσομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative προσδήσω προσδήσεις προσδήσει προσδήσετον προσδήσετον προσδήσομεν προσδήσετε προσδήσουσῐ(ν)
    optative προσδήσοιμῐ προσδήσοις προσδήσοι προσδήσοιτον προσδησοίτην προσδήσοιμεν προσδήσοιτε προσδήσοιεν
    middle indicative προσδήσομαι προσδήσῃ,
    προσδήσει     		προσδήσεται προσδήσεσθον προσδήσεσθον προσδησόμεθᾰ προσδήσεσθε προσδήσονται
    optative προσδησοίμην προσδήσοιο προσδήσοιτο προσδήσοισθον προσδησοίσθην προσδησοίμεθᾰ προσδήσοισθε προσδήσοιντο
    passive indicative προσδεθήσομαι προσδεθήσῃ,
    προσδεθήσει     		προσδεθήσεται προσδεθήσεσθον προσδεθήσεσθον προσδεθησόμεθᾰ προσδεθήσεσθε προσδεθήσονται
    optative προσδεθησοίμην προσδεθήσοιο προσδεθήσοιτο προσδεθήσοισθον προσδεθησοίσθην προσδεθησοίμεθᾰ προσδεθήσοισθε προσδεθήσοιντο
    active middle passive
    infinitive προσδήσειν προσδήσεσθαι προσδεθήσεσθαι
    participle m προσδήσων προσδησόμενος προσδεθησόμενος
    f προσδήσουσᾰ προσδησομένη προσδεθησομένη
    n προσδῆσον προσδησόμενον προσδεθησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: προσέδησᾰ, προσεδησᾰ́μην, προσεδέθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative προσέδησᾰ προσέδησᾰς προσέδησε(ν) προσεδήσᾰτον προσεδησᾰ́την προσεδήσᾰμεν προσεδήσᾰτε προσέδησᾰν
    subjunctive προσδήσω προσδήσῃς προσδήσῃ προσδήσητον προσδήσητον προσδήσωμεν προσδήσητε προσδήσωσῐ(ν)
    optative προσδήσαιμῐ προσδήσειᾰς,
    προσδήσαις     		προσδήσειε(ν),
    προσδήσαι     		προσδήσαιτον προσδησαίτην προσδήσαιμεν προσδήσαιτε προσδήσειᾰν,
    προσδήσαιεν
    imperative   πρόσδησον προσδησᾰ́τω προσδήσᾰτον προσδησᾰ́των   προσδήσᾰτε προσδησᾰ́ντων
    middle indicative προσεδησᾰ́μην προσεδήσω προσεδήσᾰτο προσεδήσᾰσθον προσεδησᾰ́σθην προσεδησᾰ́μεθᾰ προσεδήσᾰσθε προσεδήσᾰντο
    subjunctive προσδήσωμαι προσδήσῃ προσδήσηται προσδήσησθον προσδήσησθον προσδησώμεθᾰ προσδήσησθε προσδήσωνται
    optative προσδησαίμην προσδήσαιο προσδήσαιτο προσδήσαισθον προσδησαίσθην προσδησαίμεθᾰ προσδήσαισθε προσδήσαιντο
    imperative   πρόσδησαι προσδησᾰ́σθω προσδήσᾰσθον προσδησᾰ́σθων   προσδήσᾰσθε προσδησᾰ́σθων
    passive indicative προσεδέθην προσεδέθης προσεδέθη προσεδέθητον προσεδεθήτην προσεδέθημεν προσεδέθητε προσεδέθησᾰν
    subjunctive προσδεθῶ προσδεθῇς προσδεθῇ προσδεθῆτον προσδεθῆτον προσδεθῶμεν προσδεθῆτε προσδεθῶσῐ(ν)
    optative προσδεθείην προσδεθείης προσδεθείη προσδεθεῖτον,
    προσδεθείητον     		προσδεθείτην,
    προσδεθειήτην     		προσδεθεῖμεν,
    προσδεθείημεν     		προσδεθεῖτε,
    προσδεθείητε     		προσδεθεῖεν,
    προσδεθείησᾰν
    imperative   προσδέθητῐ προσδεθήτω προσδέθητον προσδεθήτων   προσδέθητε προσδεθέντων
    active middle passive
    infinitive προσδῆσαι προσδήσᾰσθαι προσδεθῆναι
    participle m προσδήσᾱς προσδησᾰ́μενος προσδεθείς
    f προσδήσᾱσᾰ προσδησᾰμένη προσδεθεῖσᾰ
    n προσδῆσᾰν προσδησᾰ́μενον προσδεθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Etymology 2

      From προσ- (pros-) +‎ δέω (déō, “to lack”)

      Alternative forms

      • ποτιδεύομαι (potideúomai) — Doric

      Verb

      προσδέω • (prosdéō)

      1. (active voice)
        1. to need besides [with genitive]
      2. (middle voice)
        1. to be in want of, stand in need of, require besides [with genitive]
        2. to desire also [with infinitive]
        3. to beg or ask [with genitive ‘of’]
        4. to entreat [with accusative and infinitive ‘someone to do something’]
      Conjugation
         Present: προσδέω, προσδέομαι (Contracted only to ει)
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative προσδέω προσδεῖς προσδεῖ προσδεῖτον προσδεῖτον προσδέομεν προσδεῖτε προσδέουσῐ(ν)
      subjunctive προσδέω προσδέῃς προσδέῃ προσδέητον προσδέητον προσδέωμεν προσδέητε προσδέωσῐ(ν)
      optative προσδέοιμῐ προσδέοις προσδέοι προσδέοιτον προσδεοίτην προσδέοιμεν προσδέοιτε προσδέοιεν
      imperative   προσδεῖ προσδείτω προσδεῖτον προσδείτων   προσδεῖτε προσδεόντων
      middle/passive indicative προσδέομαι προσδέῃ,
      δεῖ       		προσδεῖται προσδεῖσθον προσδεῖσθον προσδεόμεθᾰ προσδεῖσθε προσδέονται
      subjunctive προσδέωμαι προσδέῃ προσδέηται προσδέησθον προσδέησθον προσδεώμεθᾰ προσδέησθε προσδέωνται
      optative προσδεοίμην προσδέοιο προσδέοιτο προσδέοισθον προσδεοίσθην προσδεοίμεθᾰ προσδέοισθε προσδέοιντο
      imperative   προσδέου προσδείσθω προσδεῖσθον προσδείσθων   προσδεῖσθε προσδείσθων
      active middle/passive
      infinitive προσδεῖν προσδεῖσθαι
      participle m προσδέων προσδεόμενος
      f προσδέουσᾰ προσδεομένη
      n προσδέον προσδεόμενον
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Present: προσδέω, προσδέομαι (Uncontracted)
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative προσδέω προσδέεις προσδέει προσδέετον προσδέετον προσδέομεν προσδέετε προσδέουσῐ(ν)
      subjunctive προσδέω προσδέῃς προσδέῃ προσδέητον προσδέητον προσδέωμεν προσδέητε προσδέωσῐ(ν)
      optative προσδέοιμῐ προσδέοις προσδέοι προσδέοιτον προσδεοίτην προσδέοιμεν προσδέοιτε προσδέοιεν
      imperative   πρόσδεε προσδεέτω προσδέετον προσδεέτων   προσδέετε προσδεόντων
      middle/passive indicative προσδέομαι προσδέῃ,
      προσδέει       		προσδέεται προσδέεσθον προσδέεσθον προσδεόμεθᾰ προσδέεσθε προσδέονται
      subjunctive προσδέωμαι προσδέῃ προσδέηται προσδέησθον προσδέησθον προσδεώμεθᾰ προσδέησθε προσδέωνται
      optative προσδεοίμην προσδέοιο προσδέοιτο προσδέοισθον προσδεοίσθην προσδεοίμεθᾰ προσδέοισθε προσδέοιντο
      imperative   προσδέου προσδεέσθω προσδέεσθον προσδεέσθων   προσδέεσθε προσδεέσθων
      active middle/passive
      infinitive προσδέειν προσδέεσθαι
      participle m προσδέων προσδεόμενος
      f προσδέουσᾰ προσδεομένη
      n προσδέον προσδεόμενον
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Imperfect: προσέδεον, προσεδεόμην (Contracted only to ει)
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative προσέδεον προσέδεις προσέδει(ν) προσεδεῖτον προσεδείτην προσεδέομεν προσεδεῖτε προσέδεον
      middle/passive indicative προσεδεόμην προσεδέου προσεδεῖτο προσεδεῖσθον προσεδείσθην προσεδεόμεθᾰ προσεδεῖσθε προσεδέοντο
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Imperfect: προσέδεον, προσεδεόμην (Uncontracted)
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative προσέδεον προσέδεες προσέδεε(ν) προσεδέετον προσεδεέτην προσεδέομεν προσεδέετε προσέδεον
      middle/passive indicative προσεδεόμην προσεδέου προσεδέετο προσεδέεσθον προσεδεέσθην προσεδεόμεθᾰ προσεδέεσθε προσεδέοντο
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Future: προσδεήσω, προσδεήσομαι, προσδεηθήσομαι
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative προσδεήσω προσδεήσεις προσδεήσει προσδεήσετον προσδεήσετον προσδεήσομεν προσδεήσετε προσδεήσουσῐ(ν)
      optative προσδεήσοιμῐ προσδεήσοις προσδεήσοι προσδεήσοιτον προσδεησοίτην προσδεήσοιμεν προσδεήσοιτε προσδεήσοιεν
      middle indicative προσδεήσομαι προσδεήσῃ,
      προσδεήσει       		προσδεήσεται προσδεήσεσθον προσδεήσεσθον προσδεησόμεθᾰ προσδεήσεσθε προσδεήσονται
      optative προσδεησοίμην προσδεήσοιο προσδεήσοιτο προσδεήσοισθον προσδεησοίσθην προσδεησοίμεθᾰ προσδεήσοισθε προσδεήσοιντο
      passive indicative προσδεηθήσομαι προσδεηθήσῃ,
      προσδεηθήσει       		προσδεηθήσεται προσδεηθήσεσθον προσδεηθήσεσθον προσδεηθησόμεθᾰ προσδεηθήσεσθε προσδεηθήσονται
      optative προσδεηθησοίμην προσδεηθήσοιο προσδεηθήσοιτο προσδεηθήσοισθον προσδεηθησοίσθην προσδεηθησοίμεθᾰ προσδεηθήσοισθε προσδεηθήσοιντο
      active middle passive
      infinitive προσδεήσειν προσδεήσεσθαι προσδεηθήσεσθαι
      participle m προσδεήσων προσδεησόμενος προσδεηθησόμενος
      f προσδεήσουσᾰ προσδεησομένη προσδεηθησομένη
      n προσδεῆσον προσδεησόμενον προσδεηθησόμενον
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Aorist: προσεδέησᾰ, προσεδεησᾰ́μην, προσεδεήθην
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative προσεδέησᾰ προσεδέησᾰς προσεδέησε(ν) προσεδεήσᾰτον προσεδεησᾰ́την προσεδεήσᾰμεν προσεδεήσᾰτε προσεδέησᾰν
      subjunctive προσδεήσω προσδεήσῃς προσδεήσῃ προσδεήσητον προσδεήσητον προσδεήσωμεν προσδεήσητε προσδεήσωσῐ(ν)
      optative προσδεήσαιμῐ προσδεήσειᾰς,
      προσδεήσαις       		προσδεήσειε(ν),
      προσδεήσαι       		προσδεήσαιτον προσδεησαίτην προσδεήσαιμεν προσδεήσαιτε προσδεήσειᾰν,
      προσδεήσαιεν
      imperative   προσδέησον προσδεησᾰ́τω προσδεήσᾰτον προσδεησᾰ́των   προσδεήσᾰτε προσδεησᾰ́ντων
      middle indicative προσεδεησᾰ́μην προσεδεήσω προσεδεήσᾰτο προσεδεήσᾰσθον προσεδεησᾰ́σθην προσεδεησᾰ́μεθᾰ προσεδεήσᾰσθε προσεδεήσᾰντο
      subjunctive προσδεήσωμαι προσδεήσῃ προσδεήσηται προσδεήσησθον προσδεήσησθον προσδεησώμεθᾰ προσδεήσησθε προσδεήσωνται
      optative προσδεησαίμην προσδεήσαιο προσδεήσαιτο προσδεήσαισθον προσδεησαίσθην προσδεησαίμεθᾰ προσδεήσαισθε προσδεήσαιντο
      imperative   προσδέησαι προσδεησᾰ́σθω προσδεήσᾰσθον προσδεησᾰ́σθων   προσδεήσᾰσθε προσδεησᾰ́σθων
      passive indicative προσεδεήθην προσεδεήθης προσεδεήθη προσεδεήθητον προσεδεηθήτην προσεδεήθημεν προσεδεήθητε προσεδεήθησᾰν
      subjunctive προσδεηθῶ προσδεηθῇς προσδεηθῇ προσδεηθῆτον προσδεηθῆτον προσδεηθῶμεν προσδεηθῆτε προσδεηθῶσῐ(ν)
      optative προσδεηθείην προσδεηθείης προσδεηθείη προσδεηθεῖτον,
      προσδεηθείητον       		προσδεηθείτην,
      προσδεηθειήτην       		προσδεηθεῖμεν,
      προσδεηθείημεν       		προσδεηθεῖτε,
      προσδεηθείητε       		προσδεηθεῖεν,
      προσδεηθείησᾰν
      imperative   προσδεήθητῐ προσδεηθήτω προσδεήθητον προσδεηθήτων   προσδεήθητε προσδεηθέντων
      active middle passive
      infinitive προσδεῆσαι προσδεήσᾰσθαι προσδεηθῆναι
      participle m προσδεήσᾱς προσδεησᾰ́μενος προσδεηθείς
      f προσδεήσᾱσᾰ προσδεησᾰμένη προσδεηθεῖσᾰ
      n προσδεῆσᾰν προσδεησᾰ́μενον προσδεηθέν
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

      Further reading

      This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.