προπονέω

Ancient Greek

Etymology

προ- (pro-) +‎ πονέω (ponéō).

Pronunciation

 

Verb

προπονέω • (proponéō)

  1. to work or labor beforehand, work for
  2. to elaborate, work up first
  3. to suffer pain beforehand

Conjugation

   Present: προπονέω, προπονέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προπονέω προπονέεις προπονέει προπονέετον προπονέετον προπονέομεν προπονέετε προπονέουσῐ(ν)
subjunctive προπονέω προπονέῃς προπονέῃ προπονέητον προπονέητον προπονέωμεν προπονέητε προπονέωσῐ(ν)
optative προπονέοιμῐ προπονέοις προπονέοι προπονέοιτον προπονεοίτην προπονέοιμεν προπονέοιτε προπονέοιεν
imperative   προπόνεε προπονεέτω προπονέετον προπονεέτων   προπονέετε προπονεόντων
middle/passive indicative προπονέομαι προπονέῃ,
προπονέει 		προπονέεται προπονέεσθον προπονέεσθον προπονεόμεθᾰ προπονέεσθε προπονέονται
subjunctive προπονέωμαι προπονέῃ προπονέηται προπονέησθον προπονέησθον προπονεώμεθᾰ προπονέησθε προπονέωνται
optative προπονεοίμην προπονέοιο προπονέοιτο προπονέοισθον προπονεοίσθην προπονεοίμεθᾰ προπονέοισθε προπονέοιντο
imperative   προπονέου προπονεέσθω προπονέεσθον προπονεέσθων   προπονέεσθε προπονεέσθων
active middle/passive
infinitive προπονέειν προπονέεσθαι
participle m προπονέων προπονεόμενος
f προπονέουσᾰ προπονεομένη
n προπονέον προπονεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: προπονῶ, προπονοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προπονῶ προπονεῖς προπονεῖ προπονεῖτον προπονεῖτον προπονοῦμεν προπονεῖτε προπονοῦσῐ(ν)
subjunctive προπονῶ προπονῇς προπονῇ προπονῆτον προπονῆτον προπονῶμεν προπονῆτε προπονῶσῐ(ν)
optative προπονοίην,
προπονοῖμῐ 		προπονοίης,
προπονοῖς 		προπονοίη,
προπονοῖ 		προπονοῖτον,
προπονοίητον 		προπονοίτην,
προπονοιήτην 		προπονοῖμεν,
προπονοίημεν 		προπονοῖτε,
προπονοίητε 		προπονοῖεν,
προπονοίησᾰν
imperative   προπόνει προπονείτω προπονεῖτον προπονείτων   προπονεῖτε προπονούντων
middle/passive indicative προπονοῦμαι προπονεῖ,
προπονῇ 		προπονεῖται προπονεῖσθον προπονεῖσθον προπονούμεθᾰ προπονεῖσθε προπονοῦνται
subjunctive προπονῶμαι προπονῇ προπονῆται προπονῆσθον προπονῆσθον προπονώμεθᾰ προπονῆσθε προπονῶνται
optative προπονοίμην προπονοῖο προπονοῖτο προπονοῖσθον προπονοίσθην προπονοίμεθᾰ προπονοῖσθε προπονοῖντο
imperative   προπονοῦ προπονείσθω προπονεῖσθον προπονείσθων   προπονεῖσθε προπονείσθων
active middle/passive
infinitive προπονεῖν προπονεῖσθαι
participle m προπονῶν προπονούμενος
f προπονοῦσᾰ προπονουμένη
n προπονοῦν προπονούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: προὐπόνεον, προὐπονεόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προὐπόνεον προὐπόνεες προὐπόνεε(ν) προὐπονέετον προὐπονεέτην προὐπονέομεν προὐπονέετε προὐπόνεον
middle/passive indicative προὐπονεόμην προὐπονέου προὐπονέετο προὐπονέεσθον προὐπονεέσθην προὐπονεόμεθᾰ προὐπονέεσθε προὐπονέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: προὐπόνουν, προὐπονούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προὐπόνουν προὐπόνεις προὐπόνει προὐπονεῖτον προὐπονείτην προὐπονοῦμεν προὐπονεῖτε προὐπόνουν
middle/passive indicative προὐπονούμην προὐπονοῦ προὐπονεῖτο προὐπονεῖσθον προὐπονείσθην προὐπονούμεθᾰ προὐπονεῖσθε προὐπονοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: προπονήσω, προπονήσομαι, προπονηθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προπονήσω προπονήσεις προπονήσει προπονήσετον προπονήσετον προπονήσομεν προπονήσετε προπονήσουσῐ(ν)
optative προπονήσοιμῐ προπονήσοις προπονήσοι προπονήσοιτον προπονησοίτην προπονήσοιμεν προπονήσοιτε προπονήσοιεν
middle indicative προπονήσομαι προπονήσῃ,
προπονήσει 		προπονήσεται προπονήσεσθον προπονήσεσθον προπονησόμεθᾰ προπονήσεσθε προπονήσονται
optative προπονησοίμην προπονήσοιο προπονήσοιτο προπονήσοισθον προπονησοίσθην προπονησοίμεθᾰ προπονήσοισθε προπονήσοιντο
passive indicative προπονηθήσομαι προπονηθήσῃ,
προπονηθήσει 		προπονηθήσεται προπονηθήσεσθον προπονηθήσεσθον προπονηθησόμεθᾰ προπονηθήσεσθε προπονηθήσονται
optative προπονηθησοίμην προπονηθήσοιο προπονηθήσοιτο προπονηθήσοισθον προπονηθησοίσθην προπονηθησοίμεθᾰ προπονηθήσοισθε προπονηθήσοιντο
active middle passive
infinitive προπονήσειν προπονήσεσθαι προπονηθήσεσθαι
participle m προπονήσων προπονησόμενος προπονηθησόμενος
f προπονήσουσᾰ προπονησομένη προπονηθησομένη
n προπονῆσον προπονησόμενον προπονηθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: προὐπόνησᾰ, προὐπονησᾰ́μην, προὐπονήθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προὐπόνησᾰ προὐπόνησᾰς προὐπόνησε(ν) προὐπονήσᾰτον προὐπονησᾰ́την προὐπονήσᾰμεν προὐπονήσᾰτε προὐπόνησᾰν
subjunctive προπονήσω προπονήσῃς προπονήσῃ προπονήσητον προπονήσητον προπονήσωμεν προπονήσητε προπονήσωσῐ(ν)
optative προπονήσαιμῐ προπονήσειᾰς,
προπονήσαις 		προπονήσειε(ν),
προπονήσαι 		προπονήσαιτον προπονησαίτην προπονήσαιμεν προπονήσαιτε προπονήσειᾰν,
προπονήσαιεν
imperative   προπόνησον προπονησᾰ́τω προπονήσᾰτον προπονησᾰ́των   προπονήσᾰτε προπονησᾰ́ντων
middle indicative προὐπονησᾰ́μην προὐπονήσω προὐπονήσᾰτο προὐπονήσᾰσθον προὐπονησᾰ́σθην προὐπονησᾰ́μεθᾰ προὐπονήσᾰσθε προὐπονήσᾰντο
subjunctive προπονήσωμαι προπονήσῃ προπονήσηται προπονήσησθον προπονήσησθον προπονησώμεθᾰ προπονήσησθε προπονήσωνται
optative προπονησαίμην προπονήσαιο προπονήσαιτο προπονήσαισθον προπονησαίσθην προπονησαίμεθᾰ προπονήσαισθε προπονήσαιντο
imperative   προπόνησαι προπονησᾰ́σθω προπονήσᾰσθον προπονησᾰ́σθων   προπονήσᾰσθε προπονησᾰ́σθων
passive indicative προὐπονήθην προὐπονήθης προὐπονήθη προὐπονήθητον προὐπονηθήτην προὐπονήθημεν προὐπονήθητε προὐπονήθησᾰν
subjunctive προπονηθῶ προπονηθῇς προπονηθῇ προπονηθῆτον προπονηθῆτον προπονηθῶμεν προπονηθῆτε προπονηθῶσῐ(ν)
optative προπονηθείην προπονηθείης προπονηθείη προπονηθεῖτον,
προπονηθείητον 		προπονηθείτην,
προπονηθειήτην 		προπονηθεῖμεν,
προπονηθείημεν 		προπονηθεῖτε,
προπονηθείητε 		προπονηθεῖεν,
προπονηθείησᾰν
imperative   προπονήθητῐ προπονηθήτω προπονήθητον προπονηθήτων   προπονήθητε προπονηθέντων
active middle passive
infinitive προπονῆσαι προπονήσᾰσθαι προπονηθῆναι
participle m προπονήσᾱς προπονησᾰ́μενος προπονηθείς
f προπονήσᾱσᾰ προπονησᾰμένη προπονηθεῖσᾰ
n προπονῆσᾰν προπονησᾰ́μενον προπονηθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: προπεπόνηκᾰ, προπεπόνημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προπεπόνηκᾰ προπεπόνηκᾰς προπεπόνηκε(ν) προπεπονήκᾰτον προπεπονήκᾰτον προπεπονήκᾰμεν προπεπονήκᾰτε προπεπονήκᾱσῐ(ν)
subjunctive προπεπονήκω προπεπονήκῃς προπεπονήκῃ προπεπονήκητον προπεπονήκητον προπεπονήκωμεν προπεπονήκητε προπεπονήκωσῐ(ν)
optative προπεπονήκοιμῐ,
προπεπονηκοίην 		προπεπονήκοις,
προπεπονηκοίης 		προπεπονήκοι,
προπεπονηκοίη 		προπεπονήκοιτον προπεπονηκοίτην προπεπονήκοιμεν προπεπονήκοιτε προπεπονήκοιεν
imperative   προπεπόνηκε προπεπονηκέτω προπεπονήκετον προπεπονηκέτων   προπεπονήκετε προπεπονηκόντων
middle/passive indicative προπεπόνημαι προπεπόνησαι προπεπόνηται προπεπόνησθον προπεπόνησθον προπεπονήμεθᾰ προπεπόνησθε προπεπόνηνται
subjunctive προπεπονημένος ὦ προπεπονημένος ᾖς προπεπονημένος ᾖ προπεπονημένω ἦτον προπεπονημένω ἦτον προπεπονημένοι ὦμεν προπεπονημένοι ἦτε προπεπονημένοι ὦσῐ(ν)
optative προπεπονημένος εἴην προπεπονημένος εἴης προπεπονημένος εἴη προπεπονημένω εἴητον,
εἶτον 		προπεπονημένω εἰήτην,
εἴτην 		προπεπονημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		προπεπονημένοι εἴητε,
εἶτε 		προπεπονημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   προπεπόνησο προπεπονήσθω προπεπόνησθον προπεπονήσθων   προπεπόνησθε προπεπονήσθων
active middle/passive
infinitive προπεπονηκέναι προπεπονῆσθαι
participle m προπεπονηκώς προπεπονημένος
f προπεπονηκυῖᾰ προπεπονημένη
n προπεπονηκός προπεπονημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐπροπεπονήκειν, ἐπροπεπονήμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπροπεπονήκειν,
ἐπροπεπονήκη 		ἐπροπεπονήκεις,
ἐπροπεπονήκης 		ἐπροπεπονήκει(ν) ἐπροπεπονήκετον ἐπροπεπονηκέτην ἐπροπεπονήκεμεν ἐπροπεπονήκετε ἐπροπεπονήκεσᾰν
middle/passive indicative ἐπροπεπονήμην ἐπροπεπόνησο ἐπροπεπόνητο ἐπροπεπόνησθον ἐπροπεπονήσθην ἐπροπεπονήμεθᾰ ἐπροπεπόνησθε ἐπροπεπόνηντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • Greek: προπονώ (proponó)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.