προπαιδεύω

Ancient Greek

Etymology

From προ- (pro-) +‎ παιδεύω (paideúō).

Pronunciation

 

Verb

προπαιδεύω • (propaideúō)

  1. to teach beforehand, pre-teach

Inflection

   Present: προπαιδεύω, προπαιδεύομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προπαιδεύω προπαιδεύεις προπαιδεύει προπαιδεύετον προπαιδεύετον προπαιδεύομεν προπαιδεύετε προπαιδεύουσῐ(ν)
subjunctive προπαιδεύω προπαιδεύῃς προπαιδεύῃ προπαιδεύητον προπαιδεύητον προπαιδεύωμεν προπαιδεύητε προπαιδεύωσῐ(ν)
optative προπαιδεύοιμῐ προπαιδεύοις προπαιδεύοι προπαιδεύοιτον προπαιδευοίτην προπαιδεύοιμεν προπαιδεύοιτε προπαιδεύοιεν
imperative   προπαίδευε προπαιδευέτω προπαιδεύετον προπαιδευέτων   προπαιδεύετε προπαιδευόντων
middle/passive indicative προπαιδεύομαι προπαιδεύῃ,
προπαιδεύει 		προπαιδεύεται προπαιδεύεσθον προπαιδεύεσθον προπαιδευόμεθᾰ προπαιδεύεσθε προπαιδεύονται
subjunctive προπαιδεύωμαι προπαιδεύῃ προπαιδεύηται προπαιδεύησθον προπαιδεύησθον προπαιδευώμεθᾰ προπαιδεύησθε προπαιδεύωνται
optative προπαιδευοίμην προπαιδεύοιο προπαιδεύοιτο προπαιδεύοισθον προπαιδευοίσθην προπαιδευοίμεθᾰ προπαιδεύοισθε προπαιδεύοιντο
imperative   προπαιδεύου προπαιδευέσθω προπαιδεύεσθον προπαιδευέσθων   προπαιδεύεσθε προπαιδευέσθων
active middle/passive
infinitive προπαιδεύειν προπαιδεύεσθαι
participle m προπαιδεύων προπαιδευόμενος
f προπαιδεύουσᾰ προπαιδευομένη
n προπαιδεῦον προπαιδευόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: προεπαίδευον, προεπαιδευόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προεπαίδευον προεπαίδευες προεπαίδευε(ν) προεπαιδεύετον προεπαιδευέτην προεπαιδεύομεν προεπαιδεύετε προεπαίδευον
middle/passive indicative προεπαιδευόμην προεπαιδεύου προεπαιδεύετο προεπαιδεύεσθον προεπαιδευέσθην προεπαιδευόμεθᾰ προεπαιδεύεσθε προεπαιδεύοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: προπαιδεύσω, προπαιδεύσομαι, προπαιδευθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προπαιδεύσω προπαιδεύσεις προπαιδεύσει προπαιδεύσετον προπαιδεύσετον προπαιδεύσομεν προπαιδεύσετε προπαιδεύσουσῐ(ν)
optative προπαιδεύσοιμῐ προπαιδεύσοις προπαιδεύσοι προπαιδεύσοιτον προπαιδευσοίτην προπαιδεύσοιμεν προπαιδεύσοιτε προπαιδεύσοιεν
middle indicative προπαιδεύσομαι προπαιδεύσῃ,
προπαιδεύσει 		προπαιδεύσεται προπαιδεύσεσθον προπαιδεύσεσθον προπαιδευσόμεθᾰ προπαιδεύσεσθε προπαιδεύσονται
optative προπαιδευσοίμην προπαιδεύσοιο προπαιδεύσοιτο προπαιδεύσοισθον προπαιδευσοίσθην προπαιδευσοίμεθᾰ προπαιδεύσοισθε προπαιδεύσοιντο
passive indicative προπαιδευθήσομαι προπαιδευθήσῃ,
προπαιδευθήσει 		προπαιδευθήσεται προπαιδευθήσεσθον προπαιδευθήσεσθον προπαιδευθησόμεθᾰ προπαιδευθήσεσθε προπαιδευθήσονται
optative προπαιδευθησοίμην προπαιδευθήσοιο προπαιδευθήσοιτο προπαιδευθήσοισθον προπαιδευθησοίσθην προπαιδευθησοίμεθᾰ προπαιδευθήσοισθε προπαιδευθήσοιντο
active middle passive
infinitive προπαιδεύσειν προπαιδεύσεσθαι προπαιδευθήσεσθαι
participle m προπαιδεύσων προπαιδευσόμενος προπαιδευθησόμενος
f προπαιδεύσουσᾰ προπαιδευσομένη προπαιδευθησομένη
n προπαιδεῦσον προπαιδευσόμενον προπαιδευθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: προεπαίδευσᾰ, προεπαιδευσᾰ́μην, προεπαιδεύθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προεπαίδευσᾰ προεπαίδευσᾰς προεπαίδευσε(ν) προεπαιδεύσᾰτον προεπαιδευσᾰ́την προεπαιδεύσᾰμεν προεπαιδεύσᾰτε προεπαίδευσᾰν
subjunctive προπαιδεύσω προπαιδεύσῃς προπαιδεύσῃ προπαιδεύσητον προπαιδεύσητον προπαιδεύσωμεν προπαιδεύσητε προπαιδεύσωσῐ(ν)
optative προπαιδεύσαιμῐ προπαιδεύσειᾰς,
προπαιδεύσαις 		προπαιδεύσειε(ν),
προπαιδεύσαι 		προπαιδεύσαιτον προπαιδευσαίτην προπαιδεύσαιμεν προπαιδεύσαιτε προπαιδεύσειᾰν,
προπαιδεύσαιεν
imperative   προπαίδευσον προπαιδευσᾰ́τω προπαιδεύσᾰτον προπαιδευσᾰ́των   προπαιδεύσᾰτε προπαιδευσᾰ́ντων
middle indicative προεπαιδευσᾰ́μην προεπαιδεύσω προεπαιδεύσᾰτο προεπαιδεύσᾰσθον προεπαιδευσᾰ́σθην προεπαιδευσᾰ́μεθᾰ προεπαιδεύσᾰσθε προεπαιδεύσᾰντο
subjunctive προπαιδεύσωμαι προπαιδεύσῃ προπαιδεύσηται προπαιδεύσησθον προπαιδεύσησθον προπαιδευσώμεθᾰ προπαιδεύσησθε προπαιδεύσωνται
optative προπαιδευσαίμην προπαιδεύσαιο προπαιδεύσαιτο προπαιδεύσαισθον προπαιδευσαίσθην προπαιδευσαίμεθᾰ προπαιδεύσαισθε προπαιδεύσαιντο
imperative   προπαίδευσαι προπαιδευσᾰ́σθω προπαιδεύσᾰσθον προπαιδευσᾰ́σθων   προπαιδεύσᾰσθε προπαιδευσᾰ́σθων
passive indicative προεπαιδεύθην προεπαιδεύθης προεπαιδεύθη προεπαιδεύθητον προεπαιδευθήτην προεπαιδεύθημεν προεπαιδεύθητε προεπαιδεύθησᾰν
subjunctive προπαιδευθῶ προπαιδευθῇς προπαιδευθῇ προπαιδευθῆτον προπαιδευθῆτον προπαιδευθῶμεν προπαιδευθῆτε προπαιδευθῶσῐ(ν)
optative προπαιδευθείην προπαιδευθείης προπαιδευθείη προπαιδευθεῖτον,
προπαιδευθείητον 		προπαιδευθείτην,
προπαιδευθειήτην 		προπαιδευθεῖμεν,
προπαιδευθείημεν 		προπαιδευθεῖτε,
προπαιδευθείητε 		προπαιδευθεῖεν,
προπαιδευθείησᾰν
imperative   προπαιδεύθητῐ προπαιδευθήτω προπαιδεύθητον προπαιδευθήτων   προπαιδεύθητε προπαιδευθέντων
active middle passive
infinitive προπαιδεῦσαι προπαιδεύσᾰσθαι προπαιδευθῆναι
participle m προπαιδεύσᾱς προπαιδευσᾰ́μενος προπαιδευθείς
f προπαιδεύσᾱσᾰ προπαιδευσᾰμένη προπαιδευθεῖσᾰ
n προπαιδεῦσᾰν προπαιδευσᾰ́μενον προπαιδευθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: προπεπαίδευκᾰ, προπεπαίδευμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προπεπαίδευκᾰ προπεπαίδευκᾰς προπεπαίδευκε(ν) προπεπαιδεύκᾰτον προπεπαιδεύκᾰτον προπεπαιδεύκᾰμεν προπεπαιδεύκᾰτε προπεπαιδεύκᾱσῐ(ν)
subjunctive προπεπαιδεύκω προπεπαιδεύκῃς προπεπαιδεύκῃ προπεπαιδεύκητον προπεπαιδεύκητον προπεπαιδεύκωμεν προπεπαιδεύκητε προπεπαιδεύκωσῐ(ν)
optative προπεπαιδεύκοιμῐ,
προπεπαιδευκοίην 		προπεπαιδεύκοις,
προπεπαιδευκοίης 		προπεπαιδεύκοι,
προπεπαιδευκοίη 		προπεπαιδεύκοιτον προπεπαιδευκοίτην προπεπαιδεύκοιμεν προπεπαιδεύκοιτε προπεπαιδεύκοιεν
imperative   προπεπαίδευκε προπεπαιδευκέτω προπεπαιδεύκετον προπεπαιδευκέτων   προπεπαιδεύκετε προπεπαιδευκόντων
middle/passive indicative προπεπαίδευμαι προπεπαίδευσαι προπεπαίδευται προπεπαίδευσθον προπεπαίδευσθον προπεπαιδεύμεθᾰ προπεπαίδευσθε προπεπαίδευνται
subjunctive προπεπαιδευμένος ὦ προπεπαιδευμένος ᾖς προπεπαιδευμένος ᾖ προπεπαιδευμένω ἦτον προπεπαιδευμένω ἦτον προπεπαιδευμένοι ὦμεν προπεπαιδευμένοι ἦτε προπεπαιδευμένοι ὦσῐ(ν)
optative προπεπαιδευμένος εἴην προπεπαιδευμένος εἴης προπεπαιδευμένος εἴη προπεπαιδευμένω εἴητον,
εἶτον 		προπεπαιδευμένω εἰήτην,
εἴτην 		προπεπαιδευμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		προπεπαιδευμένοι εἴητε,
εἶτε 		προπεπαιδευμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   προπεπαίδευσο προπεπαιδεύσθω προπεπαίδευσθον προπεπαιδεύσθων   προπεπαίδευσθε προπεπαιδεύσθων
active middle/passive
infinitive προπεπαιδευκέναι προπεπαιδεῦσθαι
participle m προπεπαιδευκώς προπεπαιδευμένος
f προπεπαιδευκυῖᾰ προπεπαιδευμένη
n προπεπαιδευκός προπεπαιδευμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • προπαίδευμα (propaídeuma)
  • προπαιδοποιέω (propaidopoiéō)
  • προπαιδεία (propaideía)

Descendants

  • From *προπαιδευτικός (*propaideutikós) (compare παιδευτικός (paideutikós, “pertaining to teaching”))
    • → English: propaedeutic
    • → French: propédeutique
    • → German: propädeutisch
    • → Polish: propedeutyka

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.