προπίνω

Ancient Greek

Etymology

From προ- (pro-) +‎ πῑ́νω (pī́nō).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pro.pǐː.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /proˈpi.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /proˈpi.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /proˈpi.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /proˈpi.no/

Verb

προπῑ́νω • (propī́nō)

to drink before (someone) [with genitive]
to drink to (someone), drink (someone’s) health, pledge
to give (as a present), gift, present
to sacrifice (surrender for the sake of something more urgent)

Conjugation

Present: προπῑ́νω, προπῑ́νομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προπῑ́νω	προπῑ́νεις	προπῑ́νει	προπῑ́νετον	προπῑ́νετον	προπῑ́νομεν	προπῑ́νετε	προπῑ́νουσῐ(ν)
	subjunctive	προπῑ́νω	προπῑ́νῃς	προπῑ́νῃ	προπῑ́νητον	προπῑ́νητον	προπῑ́νωμεν	προπῑ́νητε	προπῑ́νωσῐ(ν)
	optative	προπῑ́νοιμῐ	προπῑ́νοις	προπῑ́νοι	προπῑ́νοιτον	προπῑνοίτην	προπῑ́νοιμεν	προπῑ́νοιτε	προπῑ́νοιεν
	imperative		πρόπῑνε	προπῑνέτω	προπῑ́νετον	προπῑνέτων		προπῑ́νετε	προπῑνόντων
middle/passive	indicative	προπῑ́νομαι	προπῑ́νῃ, προπῑ́νει	προπῑ́νεται	προπῑ́νεσθον	προπῑ́νεσθον	προπῑνόμεθᾰ	προπῑ́νεσθε	προπῑ́νονται
	subjunctive	προπῑ́νωμαι	προπῑ́νῃ	προπῑ́νηται	προπῑ́νησθον	προπῑ́νησθον	προπῑνώμεθᾰ	προπῑ́νησθε	προπῑ́νωνται
	optative	προπῑνοίμην	προπῑ́νοιο	προπῑ́νοιτο	προπῑ́νοισθον	προπῑνοίσθην	προπῑνοίμεθᾰ	προπῑ́νοισθε	προπῑ́νοιντο
	imperative		προπῑ́νου	προπῑνέσθω	προπῑ́νεσθον	προπῑνέσθων		προπῑ́νεσθε	προπῑνέσθων
		active				middle/passive
infinitive		προπῑ́νειν				προπῑ́νεσθαι
participle	m	προπῑ́νων				προπῑνόμενος
	f	προπῑ́νουσᾰ				προπῑνομένη
	n	προπῖνον				προπῑνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: προὔπῑνον, προὐπῑνόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προὔπῑνον	προὔπῑνες	προὔπῑνε(ν)	προὐπῑ́νετον	προὐπῑνέτην	προὐπῑ́νομεν	προὐπῑ́νετε	προὔπῑνον
middle/passive	indicative	προὐπῑνόμην	προὐπῑ́νου	προὐπῑ́νετο	προὐπῑ́νεσθον	προὐπῑνέσθην	προὐπῑνόμεθᾰ	προὐπῑ́νεσθε	προὐπῑ́νοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: προπῑ́ομαι, προποθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προπῑ́ομαι	προπῑ́ῃ, προπῑ́ει	προπῑ́εται	προπῑ́εσθον	προπῑ́εσθον	προπῑόμεθᾰ	προπῑ́εσθε	προπῑ́ονται
middle	optative	προπῑοίμην	προπῑ́οιο	προπῑ́οιτο	προπῑ́οισθον	προπῑοίσθην	προπῑοίμεθᾰ	προπῑ́οισθε	προπῑ́οιντο
passive	indicative	προποθήσομαι	προποθήσῃ, προποθήσει	προποθήσεται	προποθήσεσθον	προποθήσεσθον	προποθησόμεθᾰ	προποθήσεσθε	προποθήσονται
passive	optative	προποθησοίμην	προποθήσοιο	προποθήσοιτο	προποθήσοισθον	προποθησοίσθην	προποθησοίμεθᾰ	προποθήσοισθε	προποθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					προπῑ́εσθαι		προποθήσεσθαι
participle	m				προπῑόμενος		προποθησόμενος
	f				προπῑομένη		προποθησομένη
	n				προπῑόμενον		προποθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: προὔπῐον, προὐπῐόμην, προὐπόθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προὔπῐον	προὔπῐες	προὔπῐε(ν)	προὐπῐ́ετον	προὐπῐέτην	προὐπῐ́ομεν	προὐπῐ́ετε	προὔπῐον
	subjunctive	προπῐ́ω	προπῐ́ῃς	προπῐ́ῃ	προπῐ́ητον	προπῐ́ητον	προπῐ́ωμεν	προπῐ́ητε	προπῐ́ωσῐ(ν)
	optative	προπῐ́οιμῐ	προπῐ́οις	προπῐ́οι	προπῐ́οιτον	προπῐοίτην	προπῐ́οιμεν	προπῐ́οιτε	προπῐ́οιεν
	imperative		πρόπῐε	προπῐέτω	προπῐ́ετον	προπῐέτων		προπῐ́ετε	προπῐόντων
middle	indicative	προὐπῐόμην	προὐπῐ́ου	προὐπῐ́ετο	προὐπῐ́εσθον	προὐπῐέσθην	προὐπῐόμεθᾰ	προὐπῐ́εσθε	προὐπῐ́οντο
	subjunctive	προπῐ́ωμαι	προπῐ́ῃ	προπῐ́ηται	προπῐ́ησθον	προπῐ́ησθον	προπῐώμεθᾰ	προπῐ́ησθε	προπῐ́ωνται
	optative	προπῐοίμην	προπῐ́οιο	προπῐ́οιτο	προπῐ́οισθον	προπῐοίσθην	προπῐοίμεθᾰ	προπῐ́οισθε	προπῐ́οιντο
	imperative		προπῐοῦ	προπῐέσθω	προπῐ́εσθον	προπῐέσθων		προπῐ́εσθε	προπῐέσθων
passive	indicative	προὐπόθην	προὐπόθης	προὐπόθη	προὐπόθητον	προὐποθήτην	προὐπόθημεν	προὐπόθητε	προὐπόθησᾰν
	subjunctive	προποθῶ	προποθῇς	προποθῇ	προποθῆτον	προποθῆτον	προποθῶμεν	προποθῆτε	προποθῶσῐ(ν)
	optative	προποθείην	προποθείης	προποθείη	προποθεῖτον, προποθείητον	προποθείτην, προποθειήτην	προποθεῖμεν, προποθείημεν	προποθεῖτε, προποθείητε	προποθεῖεν, προποθείησᾰν
	imperative		προπόθητῐ	προποθήτω	προπόθητον	προποθήτων		προπόθητε	προποθέντων
		active			middle		passive
infinitive		προπῐεῖν			προπῐέσθαι		προποθῆναι
participle	m	προπῐών			προπῐόμενος		προποθείς
	f	προπῐοῦσᾰ			προπῐομένη		προποθεῖσᾰ
	n	προπῐόν			προπῐόμενον		προποθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: προπέπωκᾰ, προπέπομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προπέπωκᾰ	προπέπωκᾰς	προπέπωκε(ν)	προπεπώκᾰτον	προπεπώκᾰτον	προπεπώκᾰμεν	προπεπώκᾰτε	προπεπώκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	προπεπώκω	προπεπώκῃς	προπεπώκῃ	προπεπώκητον	προπεπώκητον	προπεπώκωμεν	προπεπώκητε	προπεπώκωσῐ(ν)
	optative	προπεπώκοιμῐ, προπεπωκοίην	προπεπώκοις, προπεπωκοίης	προπεπώκοι, προπεπωκοίη	προπεπώκοιτον	προπεπωκοίτην	προπεπώκοιμεν	προπεπώκοιτε	προπεπώκοιεν
	imperative		προπέπωκε	προπεπωκέτω	προπεπώκετον	προπεπωκέτων		προπεπώκετε	προπεπωκόντων
middle/passive	indicative	προπέπομαι	προπέποσαι	προπέποται	προπέποσθον	προπέποσθον	προπεπόμεθᾰ	προπέποσθε	προπέπονται
	subjunctive	προπεπομένος ὦ	προπεπομένος ᾖς	προπεπομένος ᾖ	προπεπομένω ἦτον	προπεπομένω ἦτον	προπεπομένοι ὦμεν	προπεπομένοι ἦτε	προπεπομένοι ὦσῐ(ν)
	optative	προπεπομένος εἴην	προπεπομένος εἴης	προπεπομένος εἴη	προπεπομένω εἴητον, εἶτον	προπεπομένω εἰήτην, εἴτην	προπεπομένοι εἴημεν, εἶμεν	προπεπομένοι εἴητε, εἶτε	προπεπομένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		προπέποσο	προπεπόσθω	προπέποσθον	προπεπόσθων		προπέποσθε	προπεπόσθων
		active				middle/passive
infinitive		προπεπωκέναι				προπεπόσθαι
participle	m	προπεπωκώς				προπεπομένος
	f	προπεπωκυῖᾰ				προπεπομένη
	n	προπεπωκός				προπεπομένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

πρόπομα (própoma)

Descendants

→ Latin: propīnō
- → Catalan: propinar
- → English: propine
- → Italian: propinare
- → Spanish: propinar