προέλευσις

Ancient Greek

Etymology

προ- (pro-) +‎ ἔλευσῐς (éleusĭs).

Pronunciation

 

Noun

προέλευσῐς • (proéleusĭs) f (genitive προελεύσεως); third declension

  1. issuing forth
  2. progress, procession

Declension

Third declension of ἡ προέλευσῐς; τῆς προελεύσεως (Attic)
Case / # Singular Dual Plural
Nominative ἡ προέλευσῐς
hē proéleusĭs 		τὼ προελεύσει
tṑ proeleúsei 		αἱ προελεύσεις
hai proeleúseis
Genitive τῆς προελεύσεως
tês proeleúseōs 		τοῖν προελευσέοιν
toîn proeleuséoin 		τῶν προελεύσεων
tôn proeleúseōn
Dative τῇ προελεύσει
tēî proeleúsei 		τοῖν προελευσέοιν
toîn proeleuséoin 		ταῖς προελεύσεσῐ / προελεύσεσῐν
taîs proeleúsesĭ(n)
Accusative τὴν προέλευσῐν
tḕn proéleusĭn 		τὼ προελεύσει
tṑ proeleúsei 		τᾱ̀ς προελεύσεις
tā̀s proeleúseis
Vocative προέλευσῐ
proéleusĭ 		προελεύσει
proeleúsei 		προελεύσεις
proeleúseis
Notes:
  • This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

  • Greek: προέλευση (proélefsi)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.