πρηνής

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /prɛː.nɛ̌ːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pre̝ˈne̝s/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /priˈnis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /priˈnis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /priˈnis/

Adjective

πρηνής • (prēnḗs) m or f (neuter πρηνές); third declension

Epic and Ionic form of πρᾱνής (prānḗs)

Inflection

Third declension of πρηνής; πρηνές (uncontracted, Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	πρηνής prēnḗs		πρηνές prēnés	πρηνέε πρηνεῖ prēnée prēneî		πρηνέε πρηνεῖ prēnée prēneî	πρηνέες πρηνεῖς prēnées prēneîs		πρηνέᾰ prēnéă
Genitive	πρηνέος πρηνεῦς prēnéos prēneûs		πρηνέος πρηνεῦς prēnéos prēneûs	πρηνεοῖῐ̈ν prēneoîĭ̈n		πρηνεοῖῐ̈ν prēneoîĭ̈n	πρηνέων prēnéōn		πρηνέων prēnéōn
Dative	πρηνέῐ̈ πρηνεῖ prēnéĭ̈ prēneî		πρηνέῐ̈ πρηνεῖ prēnéĭ̈ prēneî	πρηνεοῖῐ̈ν prēneoîĭ̈n		πρηνεοῖῐ̈ν prēneoîĭ̈n	πρηνέσῐ πρηνέσῐν πρηνέσσῐ πρηνέσσῐν πρηνέεσσῐ πρηνέεσσῐν prēnésĭ(n) prēnéssĭ(n) prēnéessĭ(n)		πρηνέσῐ πρηνέσῐν πρηνέσσῐ πρηνέσσῐν πρηνέεσσῐ πρηνέεσσῐν prēnésĭ(n) prēnéssĭ(n) prēnéessĭ(n)
Accusative	πρηνέᾰ prēnéă		πρηνές prēnés	πρηνέε πρηνεῖ prēnée prēneî		πρηνέε πρηνεῖ prēnée prēneî	πρηνέᾰς prēnéăs		πρηνέᾰ prēnéă
Vocative	πρηνές prēnés		πρηνές prēnés	πρηνέε πρηνεῖ prēnée prēneî		πρηνέε πρηνεῖ prēnée prēneî	πρηνέες πρηνεῖς prēnées prēneîs		πρηνέᾰ prēnéă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	πρηνέως prēnéōs			πρηνέστερος prēnésteros			πρηνέστᾰτος prēnéstătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

References

G4248 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible

Greek

Etymology

From Ancient Greek πρανής (pranḗs, “bent forward”).

Adjective

πρηνής • (prinís) m (feminine πρηνής, neuter πρηνές)

(learned) prone, face down

Declension

Declension of πρηνής
	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	πρηνής (prinís)	πρηνής (prinís)	πρηνές (prinés)	πρηνείς (prineís)	πρηνείς (prineís)	πρηνή (priní)
genitive	πρηνούς (prinoús) πρηνή (priní)	πρηνούς (prinoús)	πρηνούς (prinoús)	πρηνών (prinón)	πρηνών (prinón)	πρηνών (prinón)
accusative	πρηνή (priní)	πρηνή (priní)	πρηνές (prinés)	πρηνείς (prineís)	πρηνείς (prineís)	πρηνή (priní)
vocative	πρηνή (priní) πρηνής (prinís)	πρηνής (prinís)	πρηνές (prinés)	πρηνείς (prineís)	πρηνείς (prineís)	πρηνή (priní)