πολιτικός
See also: πολίτικος
Ancient Greek
Etymology
From πολῑ́της (polī́tēs, “citizen”) + -ῐκός (-ĭkós, adjective suffix).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /po.liː.ti.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /po.li.tiˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /po.li.tiˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /po.li.tiˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /po.li.tiˈkos/
Adjective
πολῑτῐκός • (polītĭkós) m (feminine πολῑτῐκή, neuter πολῑτῐκόν); first/second declension
- civic, constitutional, public
- Antonym: οἰκονομῐκός (oikonomĭkós)
- social
Declension
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
| Nominative | πολῑτῐκός polītĭkós |
πολῑτῐκή polītĭkḗ |
πολῑτῐκόν polītĭkón |
πολῑτῐκώ polītĭkṓ |
πολῑτῐκᾱ́ polītĭkā́ |
πολῑτῐκώ polītĭkṓ |
πολῑτῐκοί polītĭkoí |
πολῑτῐκαί polītĭkaí |
πολῑτῐκᾰ́ polītĭkắ | |||||
| Genitive | πολῑτῐκοῦ polītĭkoû |
πολῑτῐκῆς polītĭkês |
πολῑτῐκοῦ polītĭkoû |
πολῑτῐκοῖν polītĭkoîn |
πολῑτῐκαῖν polītĭkaîn |
πολῑτῐκοῖν polītĭkoîn |
πολῑτῐκῶν polītĭkôn |
πολῑτῐκῶν polītĭkôn |
πολῑτῐκῶν polītĭkôn | |||||
| Dative | πολῑτῐκῷ polītĭkōî |
πολῑτῐκῇ polītĭkēî |
πολῑτῐκῷ polītĭkōî |
πολῑτῐκοῖν polītĭkoîn |
πολῑτῐκαῖν polītĭkaîn |
πολῑτῐκοῖν polītĭkoîn |
πολῑτῐκοῖς polītĭkoîs |
πολῑτῐκαῖς polītĭkaîs |
πολῑτῐκοῖς polītĭkoîs | |||||
| Accusative | πολῑτῐκόν polītĭkón |
πολῑτῐκήν polītĭkḗn |
πολῑτῐκόν polītĭkón |
πολῑτῐκώ polītĭkṓ |
πολῑτῐκᾱ́ polītĭkā́ |
πολῑτῐκώ polītĭkṓ |
πολῑτῐκούς polītĭkoús |
πολῑτῐκᾱ́ς polītĭkā́s |
πολῑτῐκᾰ́ polītĭkắ | |||||
| Vocative | πολῑτῐκέ polītĭké |
πολῑτῐκή polītĭkḗ |
πολῑτῐκόν polītĭkón |
πολῑτῐκώ polītĭkṓ |
πολῑτῐκᾱ́ polītĭkā́ |
πολῑτῐκώ polītĭkṓ |
πολῑτῐκοί polītĭkoí |
πολῑτῐκαί polītĭkaí |
πολῑτῐκᾰ́ polītĭkắ | |||||
| Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
| πολῑτῐκῶς polītĭkôs |
πολῑτῐκώτερος polītĭkṓteros |
πολῑτῐκώτᾰτος polītĭkṓtătos | ||||||||||||
| Notes: |
| |||||||||||||
Derived terms
Descendants
Noun
πολῑτῐκός • (polītĭkós) m (genitive πολῑτῐκοῦ); second declension
- a statesman or politician
Declension
| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ πολῑτῐκός ho polītĭkós |
τὼ πολῑτῐκώ tṑ polītĭkṓ |
οἱ πολῑτῐκοί hoi polītĭkoí | ||||||||||
| Genitive | τοῦ πολῑτῐκοῦ toû polītĭkoû |
τοῖν πολῑτῐκοῖν toîn polītĭkoîn |
τῶν πολῑτῐκῶν tôn polītĭkôn | ||||||||||
| Dative | τῷ πολῑτῐκῷ tōî polītĭkōî |
τοῖν πολῑτῐκοῖν toîn polītĭkoîn |
τοῖς πολῑτῐκοῖς toîs polītĭkoîs | ||||||||||
| Accusative | τὸν πολῑτῐκόν tòn polītĭkón |
τὼ πολῑτῐκώ tṑ polītĭkṓ |
τοὺς πολῑτῐκούς toùs polītĭkoús | ||||||||||
| Vocative | πολῑτῐκέ polītĭké |
πολῑτῐκώ polītĭkṓ |
πολῑτῐκοί polītĭkoí | ||||||||||
| Notes: |
| ||||||||||||
Further reading
- “πολιτικός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “πολιτικός”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- πολιτικός in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- πολιτικός in Trapp, Erich, et al. (1994–2007), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
- Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- civic idem, page 133.
- civil idem, page 133.
- constitutional idem, page 165.
- corporate idem, page 174.
- country idem, page 178.
- diplomatic idem, page 225.
- diplomatist idem, page 226.
- municipal idem, page 546.
- political idem, page 625.
- politician idem, page 625.
- public idem, page 655.
- social idem, page 790.
- statesman idem, page 812.
- statesmanlike idem, page 812.
Greek
Etymology
From Ancient Greek πολῑτῐκός (polītĭkós, “civic”).
Adjective
πολιτικός • (politikós) m (feminine πολιτική, neuter πολιτικό)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | πολιτικός (politikós) | πολιτική (politikí) | πολιτικό (politikó) | πολιτικοί (politikoí) | πολιτικές (politikés) | πολιτικά (politiká) | |
| genitive | πολιτικού (politikoú) | πολιτικής (politikís) | πολιτικού (politikoú) | πολιτικών (politikón) | πολιτικών (politikón) | πολιτικών (politikón) | |
| accusative | πολιτικό (politikó) | πολιτική (politikí) | πολιτικό (politikó) | πολιτικούς (politikoús) | πολιτικές (politikés) | πολιτικά (politiká) | |
| vocative | πολιτικέ (politiké) | πολιτική (politikí) | πολιτικό (politikó) | πολιτικοί (politikoí) | πολιτικές (politikés) | πολιτικά (politiká) | |
Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πολιτικός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολιτικός, etc.)
Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο πολιτικότερος (o politikóteros), etc.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Related terms
- πολιτειακός (politeiakós, “constitutional”)
- πολιτικός μηχανικός m (politikós michanikós, “civil engineer”)
Noun
πολιτικός • (politikós) m or f (plural πολιτικοί)
- politician (one engaged in politics)
- Η Μελίνα Μερκούρη ήταν πρώτη Ελληνίδα πολιτικός που ...
- I Melína Merkoúri ítan próti Ellinída politikós pou ...
- Melina Mercouri was the first (female) Greek politician who ...
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | πολιτικός (politikós) | πολιτικοί (politikoí) |
| genitive | πολιτικού (politikoú) | πολιτικών (politikón) |
| accusative | πολιτικό (politikó) | πολιτικούς (politikoús) |
| vocative | πολιτικέ (politiké) | πολιτικοί (politikoí) |
Related terms
- see: πόλη f (póli, “town”)
Further reading
- πολιτικός on the Greek Wikipedia.Wikipedia el