ποιῶν
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /poi̯.ɔ̂ːn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pyˈon/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pyˈon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pyˈon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /piˈon/
Etymology 1
Determiner
ποιῶν • (poiôn)
- masculine/feminine/neuter genitive plural of ποιός (poiós)
- (Epic, Ionic) feminine genitive plural of ποῖος (poîos)
Noun
ποιῶν • (poiôn)
- genitive plural of ποιόν (poión)
Etymology 2
Participle
ποιῶν • (poiôn) m (feminine ποιοῦσᾰ, neuter ποιοῦν); first/third declension
- contracted present active participle of ποιέω (poiéō)
Declension
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
| Nominative | ποιῶν poiôn |
ποιοῦσᾰ poioûsă |
ποιοῦν poioûn |
ποιοῦντε poioûnte |
ποιούσᾱ poioúsā |
ποιοῦντε poioûnte |
ποιοῦντες poioûntes |
ποιοῦσαι poioûsai |
ποιοῦντᾰ poioûntă | |||||
| Genitive | ποιοῦντος poioûntos |
ποιούσης poioúsēs |
ποιοῦντος poioûntos |
ποιούντοιν poioúntoin |
ποιούσαιν poioúsain |
ποιούντοιν poioúntoin |
ποιούντων poioúntōn |
ποιουσῶν poiousôn |
ποιούντων poioúntōn | |||||
| Dative | ποιοῦντῐ poioûntĭ |
ποιούσῃ poioúsēi |
ποιοῦντῐ poioûntĭ |
ποιούντοιν poioúntoin |
ποιούσαιν poioúsain |
ποιούντοιν poioúntoin |
ποιοῦσῐ ποιοῦσῐν poioûsĭ(n) |
ποιούσαις poioúsais |
ποιοῦσῐ ποιοῦσῐν poioûsĭ(n) | |||||
| Accusative | ποιοῦντᾰ poioûntă |
ποιοῦσᾰν poioûsăn |
ποιοῦν poioûn |
ποιοῦντε poioûnte |
ποιούσᾱ poioúsā |
ποιοῦντε poioûnte |
ποιοῦντᾰς poioûntăs |
ποιούσᾱς poioúsās |
ποιοῦντᾰ poioûntă | |||||
| Vocative | ποιῶν poiôn |
ποιοῦσᾰ poioûsă |
ποιοῦν poioûn |
ποιοῦντε poioûnte |
ποιούσᾱ poioúsā |
ποιοῦντε poioûnte |
ποιοῦντες poioûntes |
ποιοῦσαι poioûsai |
ποιοῦντᾰ poioûntă | |||||
| Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
| ποιούντως poioúntōs |
— | — | ||||||||||||
| Notes: |
| |||||||||||||