ποιουμένῳ

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /poi̯.uː.mé.nɔːi̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /py.uˈme.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /py.uˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /py.uˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pi.uˈme.no/

Participle

ποιουμένῳ • (poiouménōi)

masculine/neuter dative singular of ποιούμενος (poioúmenos)