ποιουμένου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /poi̯.uː.mé.nuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /py.uˈme.nu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /py.uˈme.nu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /py.uˈme.nu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pi.uˈme.nu/

Participle

ποιουμένου • (poiouménou)

masculine/neuter genitive singular of ποιούμενος (poioúmenos)