πετεηνός

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pe.te.ɛː.nós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pe.te.e̝ˈnos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pe.te.iˈnos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pe.te.iˈnos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pe.te.iˈnos/

Adjective

πετεηνός • (peteēnós) m (feminine πετεηνή, neuter πετεηνόν); first/second declension

Epic form of πετεινός (peteinós)

Declension

First and second declension of πετεηνός; πετεηνή; πετεηνόν (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	πετεηνός peteēnós	πετεηνή peteēnḗ	πετεηνόν peteēnón	πετεηνώ peteēnṓ	πετεηνᾱ́ peteēnā́	πετεηνώ peteēnṓ	πετεηνοί peteēnoí	πετεηναί peteēnaí	πετεηνᾰ́ peteēnắ
Genitive	πετεηνοῖο πετεηνόο πετεηνοῦ peteēnoîo peteēnóo peteēnoû	πετεηνῆς peteēnês	πετεηνοῖο πετεηνόο πετεηνοῦ peteēnoîo peteēnóo peteēnoû	πετεηνοῖῐ̈ν peteēnoîĭ̈n	πετεηναῖῐ̈ν peteēnaîĭ̈n	πετεηνοῖῐ̈ν peteēnoîĭ̈n	πετεηνῶν peteēnôn	πετεηνᾱ́ων πετεηνέων πετεηνῶν peteēnā́ōn peteēnéōn peteēnôn	πετεηνῶν peteēnôn
Dative	πετεηνῷ peteēnōî	πετεηνῇ peteēnēî	πετεηνῷ peteēnōî	πετεηνοῖῐ̈ν peteēnoîĭ̈n	πετεηναῖῐ̈ν peteēnaîĭ̈n	πετεηνοῖῐ̈ν peteēnoîĭ̈n	πετεηνοῖσῐ πετεηνοῖσῐν πετεηνοῖς peteēnoîsĭ(n) peteēnoîs	πετεηνῇσῐ πετεηνῇσῐν πετεηνῇς πετεηναῖς peteēnēîsĭ(n) peteēnēîs peteēnaîs	πετεηνοῖσῐ πετεηνοῖσῐν πετεηνοῖς peteēnoîsĭ(n) peteēnoîs
Accusative	πετεηνόν peteēnón	πετεηνήν peteēnḗn	πετεηνόν peteēnón	πετεηνώ peteēnṓ	πετεηνᾱ́ peteēnā́	πετεηνώ peteēnṓ	πετεηνούς peteēnoús	πετεηνᾱ́ς peteēnā́s	πετεηνᾰ́ peteēnắ
Vocative	πετεηνέ peteēné	πετεηνή peteēnḗ	πετεηνόν peteēnón	πετεηνώ peteēnṓ	πετεηνᾱ́ peteēnā́	πετεηνώ peteēnṓ	πετεηνοί peteēnoí	πετεηναί peteēnaí	πετεηνᾰ́ peteēnắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	πετεηνῶς peteēnôs			πετεηνότερος peteēnóteros			πετεηνότᾰτος peteēnótătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Ancient Greek

Pronunciation

Adjective

Declension

Further reading