πεισόμενα

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /peː.só.me.na/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /piˈso.me.na/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /piˈso.me.na/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /piˈso.me.na/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /piˈso.me.na/

Participle

πεισόμενᾰ • (peisómenă)

neuter nominative/accusative/vocative plural of πεισόμενος (peisómenos)